Οι περισσότεροι αναβάτες αποθηκεύουν το κράνος στο top case ή κάτω από τη σέλα του scooter. Είναι όμως αυτή η καλύτερη επιλογή όταν ο υδράργυρος αγγίζει ή ξεπερνά τους 40°C;
Το καλοκαίρι στην Ελλάδα, ελάχιστοι αφήνουν το κράνος εκτεθειμένο πάνω στη μοτοσυκλέτα. Ο κίνδυνος κλοπής, σε συνδυασμό με την έκθεση στον ήλιο, οδηγεί τους περισσότερους στην επιλογή να το τοποθετήσουν είτε στο top case της μοτοσυκλέτας είτε κάτω από τη σέλα του scooter. Πρόκειται, αναμφίβολα, για μια εύκολη και πρακτική λύση. Ωστόσο, τα δεδομένα αλλάζουν όταν οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν σημαντικά.
Θερμοκρασίες… φούρνου
Ένα top case που παραμένει για ώρες κάτω από τον ήλιο —και στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων είναι μαύρο— λειτουργεί σαν μικρός ηλιακός θερμοσίφωνας. Το ίδιο ισχύει και για τον αποθηκευτικό χώρο κάτω από τη σέλα ενός scooter, ιδιαίτερα όταν βρίσκεται κοντά στον κινητήρα και την εξάτμιση, τα οποία έχουν ήδη ανεβάσει τη θερμοκρασία στο εσωτερικό του.
Τα σύγχρονα κράνη είναι σχεδιασμένα ώστε να αντέχουν σε υψηλές θερμοκρασίες χωρίς να «λιώσουν». Οι κατασκευαστές γνωρίζουν ότι μπορεί να αποθηκεύονται σε τέτοιους χώρους και τα υλικά τους δεν πρόκειται να υποστούν δομική ζημιά από μία ή δύο ώρες σε ένα ιδιαίτερα θερμό περιβάλλον.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η συνήθεια να «παρκάρουμε» συνεχώς το κράνος σε αυτούς τους αποθηκευτικούς χώρους είναι σωστή, ειδικά τις ημέρες του καύσωνα.
Ο πραγματικός εχθρός είναι η έλλειψη αερισμού
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι ο χώρος παραμένει πλήρως κλειστός και δεν αερίζεται επαρκώς. Μετά από μια διαδρομή, το εσωτερικό του κράνους έχει συνήθως συγκεντρώσει υγρασία από τον ιδρώτα. Όταν το κράνος τοποθετείται αμέσως σε ένα κλειστό top case ή κάτω από τη σέλα, η υγρασία παγιδεύεται στο εσωτερικό του.
Χωρίς επαρκή κυκλοφορία αέρα, η επένδυση δεν προλαβαίνει να στεγνώσει, δημιουργώντας ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη βακτηρίων και μυκήτων, την εμφάνιση δυσάρεστων οσμών, αλλά και την ταχύτερη φθορά των υφασμάτων της εσωτερικής επένδυσης.
Μια κακή συνήθεια που μπορεί να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση είναι να τοποθετείτε τα γάντια μέσα στο κράνος, ανεξάρτητα από την εποχή. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά κράνη αρχίζουν να αναδίδουν έντονη μυρωδιά μετά από ένα ή δύο καλοκαίρια, παρότι εξωτερικά δείχνουν σαν καινούργια.
Τι ισχύει για τις ζελατίνες και τις επενδύσεις; Οι υψηλές θερμοκρασίες από μόνες τους δύσκολα μπορούν να προκαλέσουν ζημιά στη ζελατίνα ή στο κέλυφος ενός ποιοτικού κράνους. Ωστόσο, η παρατεταμένη έκθεση σε θερμό περιβάλλον ενδέχεται, με την πάροδο των ετών, να επιταχύνει τη γήρανση των αφρωδών υλικών, των εσωτερικών υφασμάτων, των λαστιχένιων στεγανωτικών και των συγκολλητικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή του.
Πρόκειται για φυσιολογική φθορά, η οποία επιταχύνεται όταν το κράνος παραμένει καθημερινά για πολλές ώρες σε υψηλές θερμοκρασίες. Τι πρέπει να κάνετε; Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, γενικά δεν συνιστάται να αποθηκεύετε το κράνος στο top case ή κάτω από τη σέλα. Ιδανικά, καλό είναι να το παίρνετε μαζί σας στο σπίτι ή στον χώρο εργασίας.
Αν αυτό δεν είναι δυνατό, αφήστε το τουλάχιστον για λίγο σε σκιερό σημείο, με τη ζελατίνα ανοιχτή, μετά την ολοκλήρωση της διαδρομής και πριν το κλείσετε στον «κλίβανο». Με αυτόν τον τρόπο αποβάλλεται η υγρασία από το εσωτερικό. Με τις συνήθεις καλοκαιρινές θερμοκρασίες στην Ελλάδα, μόλις 5 λεπτά είναι αρκετά.
Σε τακτά χρονικά διαστήματα, το κράνος θα πρέπει επίσης να αερίζεται επαρκώς σε δροσερό χώρο, με τη ζελατίνα και τους αεραγωγούς ανοιχτούς. Παράλληλα, εντάξτε στο πρόγραμμα το περιοδικό πλύσιμο των εσωτερικών «μαξιλαριών», τα οποία αφαιρούνται εύκολα. Η διαδικασία θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες.
