Σαν βγεις στον πηγαιμό για τα νησιά, να εύχεσαι ο δρόμος σου να είναι ασφαλής, γεμάτος μπουνάτσες, σχοινιά και ιμάντες.
Αν ανήκετε στους μεγιστάνες που μπορούν να ανταποκριθούν στις τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων και στα έξοδα διαμονής στα νησιά, τότε το θέμα αυτό σας αφορά. Αν, μάλιστα, έχετε επιλέξει μοτοσυκλέτα ή scooter για τις μετακινήσεις σας, τότε σας ενδιαφέρει ακόμη περισσότερο. Παράλληλα, αποδεικνύεστε πρακτικοί και έξυπνοι, καθώς το να εγκλωβίζεστε στην κίνηση και να παρκάρετε 3 χιλιόμετρα έξω από την εκάστοτε «χώρα» δεν παραπέμπει ακριβώς σε «διακοπές».
Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημείο που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή: το ταξίδι με το πλοίο. Τίποτα δεν είναι χειρότερο από το να ξεκινούν αυτές οι λίγες ημέρες καλοκαιρινής ξεκούρασης με νεύρα και υλικές ζημιές στο δίτροχό σας.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από τα βασικά. Στο «αμπάρι» ενός πλοίου επικρατεί συνωστισμός, ενώ το πλοίο κουνάει —και πολλές φορές αρκετά, όταν υπάρχει «καιρός» ή πραγματοποιούνται ελιγμοί στα λιμάνια— και οι τεράστιες μηχανές προκαλούν έντονους κραδασμούς. Για τον λόγο αυτό, τα δίτροχα πρέπει να ασφαλίζονται και να δένονται κατά τη μεταφορά τους, καθώς από τη φύση τους δεν διαθέτουν τη στατική ισορροπία των αυτοκινήτων όταν σταθμεύουν. Πρόκειται για βασικό κανόνα ασφαλείας και υποχρέωση της ακτοπλοϊκής εταιρείας και του πληρώματος.

Στα γκαράζ των πλοίων υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος για τη στάθμευση μοτοσυκλετών και scooter. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, ο χώρος αυτός βρίσκεται δίπλα στα εσωτερικά τοιχώματα της «γάστρας» του πλοίου ή σε μπουλμέδες, δηλαδή σε εσωτερικά χωρίσματα από λαμαρίνα.
Τα δίτροχα σταθμεύουν κοντά στα συγκεκριμένα τοιχώματα, πάντα στο πλαϊνό σταντ και με τέτοιον τρόπο ώστε η φυσική κλίση που παίρνουν όταν στηρίζονται σε αυτό να είναι προς την πλευρά της λαμαρίνας. Με αυτόν τον τρόπο σχηματίζεται μια τριγωνική βάση επαφής με το δάπεδο, που αποτελείται από τον μπροστινό τροχό, τον πίσω τροχό και το σταντ και προσφέρει ιδιαίτερα αποτελεσματική στήριξη.
Ωστόσο, αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Απαραίτητη είναι και η ασφάλιση του δίτροχου, η οποία γίνεται με ιμάντες και σχοινιά που δένονται στα σημεία στήριξης ή πρόσδεσης των τοιχωμάτων του πλοίου. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ο τρόπος και τα σημεία στα οποία θα δεθεί η μοτοσυκλέτα ή το scooter, γι’ αυτό και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.
Ιδανικά σημεία πρόσδεσης θεωρούνται η κάτω τιμονόπλακα του μπροστινού τροχού, τα προστατευτικά κάγκελα, εφόσον υπάρχουν, οι βάσεις των μαρσπιέ του οδηγού και του συνοδηγού, το υποπλαίσιο, αν αυτό είναι δυνατό, καθώς και η πίσω σχάρα ή οι χειρολαβές του συνεπιβάτη.
ΠΟΤΕ δεν πρέπει να γίνεται πρόσδεση από το τιμόνι, τους καθρέπτες, τις μανέτες, την εξάτμιση ή πλαστικά μέρη, καθώς οι δυνάμεις που αναπτύσσονται είναι μεγάλες και συνεχείς και μπορούν εύκολα να προκαλέσουν ζημιές ή να σπάσουν τα συγκεκριμένα σημεία.
Επίσης, δεν πρέπει ποτέ να κλειδώνουμε το τιμόνι, καθώς οι συνεχείς κλυδωνισμοί του πλοίου ενδέχεται να ασκήσουν πίεση στον πείρο και στον μηχανισμό κλειδώματος. Το τιμόνι πρέπει να είναι στραμμένο προς την πλευρά της λαμαρίνας του πλοίου και στο τέρμα της διαδρομής του, ώστε να ακουμπά στα stop.

Τα σχοινιά ή οι ιμάντες πρέπει να έχουν τάση, όχι υπερβολική, αλλά αρκετή ώστε η μοτοσυκλέτα ή το scooter να είναι απόλυτα ασφαλισμένο. Στόχος είναι να μην υπάρχει κύλιση ή μετατόπιση, γι’ αυτό στις μοτοσυκλέτες καλό είναι να κουμπώνουμε και την πρώτη σχέση στο κιβώτιο.
Παράλληλα, η πρόσδεση δεν πρέπει να έχει «τζόγο», καθώς σε περίπτωση θαλασσοταραχής το δίτροχο μπορεί να ανασηκωθεί από το πλάγιο σταντ. Χρειάζεται επίσης προσοχή ώστε κανένα σημείο της μοτοσυκλέτας να μην έρχεται σε επαφή με τις λαμαρίνες του πλοίου και να μην προκαλούνται σημάδια στα πλαστικά από τα μέσα πρόσδεσης.
Μια έξυπνη και οικονομική λύση είναι τα αφρώδη «μακαρόνια» που χρησιμοποιούν τα παιδιά στην κολύμβηση. Διατίθενται παντού, είναι πολύ φθηνά, ελαφριά και εύκαμπτα, μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προστατευτικά.
Καλό είναι, επίσης, να έχετε μαζί σας δικά σας σχοινιά ή ιμάντες. Παρότι στα πλοία υπάρχουν δεστικά, η ποιότητά τους δεν είναι πάντα δεδομένη — έχουμε δει ακόμη και πλαστικούς σπάγκους.
Συνοψίζοντας
• Η μοτοσυκλέτα πρέπει να στηρίζεται πάντα στο πλάγιο σταντ, παράλληλα με τις λαμαρίνες του πλοίου και με κλίση προς αυτές.
• Το τιμόνι πρέπει να είναι γυρισμένο προς την πλευρά της λαμαρίνας, ξεκλείδωτο και τερματισμένο στα «stop» του.
• Στις μοτοσυκλέτες, επιλέγουμε την πρώτη ταχύτητα στο κιβώτιο.
• Η πρόσδεση γίνεται ιδανικά από την κάτω τιμονόπλακα, τα προστατευτικά κάγκελα, τις βάσεις των μαρσπιέ ή τη σχάρα.
• Εφαρμόζουμε την απαραίτητη τάση, ώστε το δίτροχο να ασφαλιστεί χωρίς υπερβολή.
• Προστατεύουμε τη μοτοσυκλέτα με πανιά ή άλλα μαλακά υλικά από την επαφή με τις λαμαρίνες του πλοίου και τα δεστικά.
• Είναι προτιμότερο να έχουμε δικούς μας ιμάντες, σχοινιά και προστατευτικά.
• Δεν στηρίζουμε ποτέ τη μοτοσυκλέτα στο κεντρικό σταντ.
• Δεν δένουμε ποτέ από πλαστικά μέρη, το τιμόνι, τις μανέτες, τους καθρέπτες ή την εξάτμιση.
Αν δεν γνωρίζουμε πώς πρέπει να γίνει η διαδικασία, ζητάμε τη βοήθεια του πληρώματος. Τα μέλη του πληρώματος είναι υπεύθυνα για την πρόσδεση και την ασφάλιση των δίτροχων πριν από τον απόπλου.
Είναι επίσης αυτονόητο ότι έχουμε φορτώσει το δίτροχο με τέτοιον τρόπο, ώστε έγγραφα, χρήματα, κινητά τηλέφωνα και οτιδήποτε άλλο θεωρούμε πολύτιμο να μπορούμε να το πάρουμε μαζί μας στο κατάστρωμα, πριν από την πρόσδεση.
Και αν προκληθεί ζημιά;
Στα περισσότερα ασφαλιστήρια συμβόλαια υπάρχει ρητή εξαίρεση για ζημιές που προκαλούνται όσο το όχημα βρίσκεται μέσα σε πλοίο, στο γκαράζ ή στο αμπάρι, καθώς και κατά τη φορτοεκφόρτωση.
Ωστόσο, πολλές ασφαλιστικές εταιρείες προσφέρουν τη συγκεκριμένη κάλυψη είτε δωρεάν ως παροχή σε πλήρη ή μικτά συμβόλαια είτε με ελάχιστο πρόσθετο κόστος. Εφόσον την έχετε, καλύπτονται ζημιές από μετατόπιση του οχήματος, κακοκαιρία, πρόσκρουση ή φωτιά μέσα στο αμπάρι.

Η ακτοπλοϊκή εταιρεία έχει νομική ευθύνη για τη φροντίδα των οχημάτων που μεταφέρει, μόνο όμως όταν η ζημιά προκλήθηκε από υπαιτιότητα του πληρώματος ή του μεταφορέα, όπως λανθασμένη τοποθέτηση, ανεπαρκής ασφάλιση ή πρόσδεση των οχημάτων και πρόσκρουση του πλοίου. Ωστόσο, για να αποζημιωθείτε από την εταιρεία, πρέπει να τηρούνται αυστηρές προϋποθέσεις.
Τι πρέπει να κάνετε αμέσως μόλις εντοπίσετε τη ζημιά
Η τεκμηρίωση του περιστατικού είναι καθοριστική. Αν αποχωρήσετε από το πλοίο, η ακτοπλοϊκή εταιρεία ενδέχεται να αρνηθεί την ευθύνη, υποστηρίζοντας ότι η ζημιά προκλήθηκε εκτός πλοίου.
Μην μετακινήσετε το όχημα: Μόλις εντοπίσετε τη ζημιά στο αμπάρι, αφήστε το δίτροχο στη θέση του.
Ειδοποιήστε αμέσως το πλήρωμα: Καλέστε έναν αξιωματικό ή βαθμοφόρο του πληρώματος.
Τραβήξτε φωτογραφίες και βίντεο: Καταγράψτε τη ζημιά, τη θέση του οχήματος στο αμπάρι, τα γειτονικά οχήματα, καθώς και τυχόν αντικείμενα ή ναυτικούς γάντζους που μπορεί να την προκάλεσαν.
Ζητήστε τη σύνταξη πρακτικού συμβάντος: Απαιτήστε από τον Πλοίαρχο ή τον αρμόδιο Αξιωματικό να καταγράψει το περιστατικό στο Ημερολόγιο του Πλοίου και να σας παραδώσει αντίγραφο ή σχετική βεβαίωση.
Ενημερώστε το Λιμεναρχείο: Σε περίπτωση διαφωνίας ή σοβαρής ζημιάς, ειδοποιήστε τη Λιμενική Αρχή στο λιμάνι αποβίβασης, πριν αποχωρήσετε.
ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!
