Ο Κίμι Αντονέλι κέρδισε εχθές (6/9) το ιταλικό Γκραν Πρι, παρότι είχε εκκινήσει από τη 19η θέση, πετυχαίνοντας ένα σπάνιο κατόρθωμα. Η επίδοσή του, ωστόσο, δεν αποτελεί ρεκόρ: ο Τζον Γουάτσον είχε επικρατήσει στη Λαγκούνα Σέκα το 1983, ξεκινώντας από την 22η θέση. Αντίστοιχες νίκες από χαμηλές θέσεις εκκίνησης έχουν πετύχει ο Ρούμπενς Μπαρικέλο, από τη 18η, καθώς και οι Μαξ Φερστάπεν και Κίμι Ράικονεν, από τη 17η.
Τζον Γουότσον στο Λονγκ Μπιτς το 1983: Ένα ρεκόρ με σύνθετο υπόβαθρο
Το ταλέντο του Τζον Γουότσον δεν αμφισβητείται: στο Ντιτρόιτ το 1982 είχε ήδη αποδείξει την ικανότητά του να ανακτά θέσεις, φτάνοντας στη νίκη από τη 17η θέση της εκκίνησης. Ωστόσο, το απόλυτο ρεκόρ που πέτυχε στο Λονγκ Μπιτς το 1983 δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τον καθοριστικό ρόλο των ελαστικών, σε ένα πρωτάθλημα στο οποίο συμμετείχαν τότε τρεις κατασκευαστές: η Michelin, η Goodyear και η Pirelli.
Η McLaren του Βρετανού φορούσε ελαστικά Michelin, τα οποία αποδείχθηκαν ανεπαρκή στις κατατακτήριες δοκιμές, αφήνοντάς τον στην 22η θέση της εκκίνησης. Στον αγώνα, όμως, η εικόνα αντιστράφηκε, καθώς τα ίδια ελαστικά είχαν την υπεροχή. Ο Γουότσον ευνοήθηκε επίσης από ορισμένα περιστατικά στις πρώτες θέσεις, με τον τότε πρωταθλητή Κέκε Ρόζμπεργκ να βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο της μάχης, και από τα μέσα του αγώνα κατάφερε να κάνει τη διαφορά χάρη στα ελαστικά του.
Ενδεικτική της σημασίας αυτού του πλεονεκτήματος ήταν και η επίδοση του αείμνηστου ομόσταβλού του, Νίκι Λάουντα: έχοντας εκκινήσει 23ος, τερμάτισε ακριβώς πίσω του, στη 2η θέση, κερδίζοντας επίσης 21 θέσεις.
Ο Ρούμπενς Μπαρικέλο στη Γερμανία το 2000: νίκη παρά τη βροχή και τις αναποδιές
Η μοναδική νίκη του Ρούμπενς Μπαρικέλο το 2000, στο Χοκενχάϊμ της Γερμανίας, ήρθε έπειτα από ένα διήμερο γεμάτο δυσκολίες. Ένα μηχανικό πρόβλημα στις κατατακτήριες δοκιμές και η βροχή τον περιόρισαν στην απογοητευτική 18η θέση. Οι καιρικές συνθήκες θα επηρέαζαν καθοριστικά και τον αγώνα της επόμενης ημέρας.
Ο Βραζιλιάνος έκανε δυνατή εκκίνηση και, επωφελούμενος και από τον αποκλεισμό των Σουμάχερ και Τζιανκάρλο Φιζικέλα στην πρώτη στροφή, ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 10η θέση. Στον 12ο γύρο είχε ήδη ανέβει στην 4η, πλησιάζοντας τις θέσεις του βάθρου.
Η εξέλιξη του αγώνα ανατράπηκε με την πρώτη είσοδο ενός εισβολέα στην πίστα, η οποία διατηρούσε τότε την παλιά της διαμόρφωση με τις μεγάλες ευθείες. Ο εισβολέας έφτασε μάλιστα να διασχίσει την πίστα, προκαλώντας την έξοδο του αυτοκινήτου ασφαλείας. Οι διαφορές εξανεμίστηκαν και ο Μπαρικέλο βρέθηκε πλέον σε θέση να διεκδικήσει τη νίκη.
Για να την κατακτήσει, όμως, επέλεξε να αναλάβει σημαντικό ρίσκο: παρέμεινε με ελαστικά στεγνού, αυλακωτά εκείνη την εποχή, παρότι σε ορισμένα σημεία της πίστας έβρεχε. Η απόφαση τελικά τον δικαίωσε. Απέφυγε τα λάθη στα πιο ολισθηρά τμήματα και τερμάτισε 7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Μίκα Χάκινεν.
Η νίκη του Κίμι Ραϊκόνεν στην Ιαπωνία το 2005 κρίθηκε στον τελευταίο γύρο
Η πρώιμη εμφάνιση του αυτοκινήτου ασφαλείας, η σταδιακή αντεπίθεση και η ανατροπή στο φινάλε κάνουν τη νίκη του Κίμι Ραϊκόνεν στην Ιαπωνία το 2005, από τη 17η θέση της εκκίνησης, ίσως την πιο κοντινή περίπτωση στον ιταλικό θρίαμβο του Αντονέλι. Η επιτυχία, πάντως, ήρθε έπειτα από μια δύσκολη αφετηρία, που περιόριζε σημαντικά τις προοπτικές του Φινλανδού.
Παρότι διέθετε μια ιδιαίτερα ισχυρή McLaren εκείνη τη χρονιά, με 7 νίκες συνολικά, ο Ραϊκόνεν δεν κατάφερε να προοδεύσει στις κατατακτήριες λόγω της βροχής και υποχρεώθηκε να ξεκινήσει από την 9η σειρά. Με μια εξαιρετική εκκίνηση έφτασε στη 12η θέση, προτού ο αγώνας διακοπεί έπειτα από έναν γύρο εξαιτίας του ατυχήματος του Χουάν Πάμπλο Μοντόγια.
Από εκεί και πέρα, ακολούθησε μια παρατεταμένη καταδίωξη, με βασικό αντίπαλο τον Τζιανκάρλο Φιζικέλα, ο οποίος παρέμενε επικεφαλής στην αρχή του τελευταίου γύρου. Το προβάδισμά του, όμως, δεν αποδείχθηκε αρκετό: ο σαφώς ταχύτερος Ραϊκόνεν τον προσπέρασε στην αρχή του τελευταίου γύρου και πήρε τη νίκη.
Μαξ Φερστάπεν: Η ανατροπή στη βροχερή Βραζιλία του 2024
Όπως ο Αντονέλι στη Μόντσα, έτσι και ο Μαξ Φερστάπεν βρισκόταν στην κορυφή του πρωταθλήματος όταν πραγματοποίησε την επιστροφή του υπό καταρρακτώδη βροχή στη Βραζιλία το 2024. Η έξοδος ενός άλλου ανταγωνιστή τού κόστισε στο Q2, ενώ μια επιπλέον ποινή επιβάρυνε τη θέση του. Ο Ολλανδός αναγκάστηκε να εκκινήσει 17ος, σε έναν αγώνα για τον οποίο η πρόγνωση του καιρού προμήνυε επικίνδυνες συνθήκες.
Η βροχή ξεκίνησε μαζί με τον αγώνα, χωρίς όμως να ανακόψει την άνοδό του. Στο τέλος του πρώτου γύρου είχε ήδη φτάσει στην 11η θέση και, έπειτα από 11 γύρους, βρισκόταν στην 6η. Η καθοριστική αλλαγή των ισορροπιών ήρθε όταν η νεροποντή έπληξε το Ιντερλάγκος. Οι Νόρις και Ράσελ, που προηγούνταν εκείνη τη στιγμή, μπήκαν στα pit, επιλέγοντας βρόχινα ελαστικά αντί για ενδιάμεσα.
Ο Φερστάπεν, αντίθετα, παρέμεινε εκτός πίστας, όπως και οι δύο Alpine των Όκον και Γκάσλι, που τον πλαισίωναν. Η επιλογή τους δικαιώθηκε με την κόκκινη σημαία που ακολούθησε την πτώση του Χούλκενμπεργκ: και οι τρεις μπόρεσαν να αλλάξουν ελαστικά στη διακοπή, χωρίς να χάσουν τις θέσεις τους. Η εξέλιξη αυτή αποδείχθηκε καθοριστική για την ανατροπή.
Όταν ο αγώνας ξεκίνησε ξανά, ο Όκον κατάφερε αρχικά να κρατήσει τον Φερστάπεν σε απόσταση, προτού τελικά υποχωρήσει στην επανεκκίνηση. Από εκεί και πέρα, καθώς η πίστα στέγνωνε, ο Ολλανδός δεν απειλήθηκε και εξασφάλισε μια κρίσιμη νίκη στην πορεία προς τον τέταρτο τίτλο του.
