Η φυσική κατάσταση των πιλότων στη Formula 1 συχνά προβάλλεται ως πρότυπο στον αθλητισμό, όμως οι πιέσεις που υφίστανται στη διάρκεια των γκραν πρι είναι τόσο ακραίες που δύσκολα αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό. Πέρα από την απόδοση του μονοθεσίου, η κατάσταση του οδηγού παραμένει καθοριστικός παράγοντας για το τελικό αποτέλεσμα.
Η θερμοκρασία στο πιλοτήριο φτάνει τους 70 C, ενώ στο εσωτερικό του κράνους του οδηγού αγγίζει τους 60 C. Με απλά λόγια, το θερμικό στρες στο οποίο υποβάλλονται είναι ιδιαίτερα σκληρό, καθώς η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη εφίδρωση. Την ίδια ώρα, οι συνεχείς καταπονήσεις από τα G είναι τεράστιες. Σε κάθε αγώνα, ένας πιλότος της F1 μπορεί να χάσει έως και 3 κιλά βάρους μέσω του ιδρώτα. Σε μια τυπική στροφή, ο αυχένας του δέχεται πίεση βάρους 35 κιλών σε κάθε πλευρικό φορτίο, σε στροφή των 5.5G. Παράλληλα, οι παλμοί του κυμαίνονται στους 150 – 160 για πάνω από 100 λεπτά, όσο διαρκεί ο αγώνας. Υπό αυτές τις συνθήκες, όσοι υποτιμούν την πειθαρχία ή επιδίδονται σε καταχρήσεις, δύσκολα αποφεύγουν τις συνέπειες.
Στην ιστορία της Formula 1 δεν είναι πολλοί οι πιλότοι που έχουν παρεκκλίνει από το αυστηρό πρωτόκολλο της φυσικής τους κατάστασης, αν και υπάρχουν αρνητικά παραδείγματα που απασχόλησαν τα πρωτοσέλιδα με τη συμπεριφορά τους. Πριν από λίγες ημέρες, ένας πρώην πιλότος της Formula 1, ο Ντέρεκ Ντάλι, προκάλεσε αίσθηση όταν ανέφερε στην πρόσφατη αυτοβιογραφία του ότι ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά ακόμη και την περίοδο που συμμετείχε στα γκραν πρι.
Αναφερόμενος στον εθισμό του στις ναρκωτικές ουσίες, τόνισε ότι αυτό συνέβη στις αρχές της καριέρας του, όταν ήταν αναγκασμένος να εργάζεται ως μεταλλωρύχος σε ορυχεία της Αυστραλίας, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να φορά την αγωνιστική του φόρμα.
Σήμερα, ο Ντάλι, ο οποίος συμμετείχε σε 64 γκραν πρι την περίοδο 1980-82, είναι 73 ετών και ζει πιο ήσυχα με την οικογένειά του, κατά τα φαινόμενα μακριά από τα ναρκωτικά. Ωστόσο, στην 75χρονη ιστορία του αθλήματος, δεν ήταν ο μόνος που βρέθηκε στη θέση του «μαύρου προβάτου». Αρκετοί πιλότοι της Formula 1 έχουν απασχολήσει αρνητικά με καταχρήσεις, από τον εθισμό στη νικοτίνη έως και το αλκοόλ.
Ο Γιόχεν έχει καταγραφεί στην ιστορία της Formula 1 ως ο μοναδικός οδηγός που κατέκτησε τον τίτλο μετά θάνατον. Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής μετά το τραγικό δυστύχημά του, όταν στις 5 Σεπτεμβρίου 1970 έχασε τη ζωή του στην πίστα της Μόντσα. Ο εμβληματικός πιλότος του αθλήματος ήταν φανατικός καπνιστής, ενώ φωτορεπόρτερ τον είχε «συλλάβει» να καπνίζει στα πιτ στοπ, λίγο πριν από τον μοιραίο γύρο στην ιταλική πίστα.
Έχουν περάσει 33 χρόνια από τότε που ο πλεϊμπόι της Formula 1 έφυγε από τη ζωή. Ο Τζέιμς Χαντ, η ιστορία του οποίου πέρασε και στη μεγάλη οθόνη με την ταινία Rush του Ρον Χάουαρντ —μέσα από την οποία το ευρύ κοινό γνώρισε την έντονη κόντρα του με τον Νίκι Λάουντα— είδε την καριέρα του να κλείνει κάτω από τη βαριά σκιά του αλκοόλ, των τσιγάρων και των γυναικών.
Ο Άγγλος πιλότος μπορεί να κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1976, όμως εκτός πίστας βρισκόταν συχνά στην κορυφή της επικαιρότητας για πολύ διαφορετικούς και όχι ιδιαίτερα κολακευτικούς λόγους. Αθεράπευτα γυναικάς, άλλαζε συντρόφους όπως τις στολές στη Formula 1, ενώ, όπως έγραφαν οι εφημερίδες της εποχής, κέρδισε ένα πρωτάθλημα και «πήγε με τις μισές γυναίκες του πλανήτη».
Πριν από μερικά χρόνια, οι δύο γιοι του εξέδωσαν βιβλίο για τα «κατορθώματά» του. Όπως αναφέρουν, σε ένα ταξίδι στη Σκωτία υπερέβη τα όρια ταχύτητας, κάτι που έγινε αντιληπτό από την Αστυνομία. Ακολούθησε καταδίωξη, όμως ο Χαντ δεν σταμάτησε, καθώς μέσα στο αυτοκίνητο είχε μαριχουάνα.
Επιπλέον, θεωρείται πιθανό ότι σε αρκετά γκραν πρι αγωνίστηκε υπό την επήρεια αλκοόλ.
