Γι’ αυτό, άλλωστε, θεωρείται το ακριβότερο σπορ στον κόσμο. Από τις αμοιβές που έχουν καταστήσει πάμπλουτους τους κορυφαίους πιλότους έως τους προϋπολογισμούς που, για τη δημιουργία μιας ομάδας, ξεπερνούν εκείνους ακόμη και μικρών κρατών.
Ένας οδηγός της Formula 1 λαμβάνει από 2 έως και 60 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο — ποσά που, υπό το βάρος των κινδύνων του επαγγέλματος, δεν μπορούν να θεωρηθούν εντελώς αδικαιολόγητα. Όπως είχε επισημάνει και ο Λάουντα, δεν είναι και ιδιαίτερα φυσιολογικοί όσοι μπαίνουν σε μονοθέσια για να παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα. Παρότι η θνησιμότητα στις πίστες μπορεί να έχει εκμηδενιστεί, το επάγγελμα παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνο. Για 22 Κυριακές τον χρόνο, οι πιλότοι κινούνται με ταχύτητες άνω των 300 χλμ./ώρα, στρίβουν ξυστά από τις μπαριέρες και γνωρίζουν ότι ακόμη και η απώλεια των αισθήσεών τους για ελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου θα μπορούσε να αποβεί καθοριστική.
Ο Μαξ Φερστάπεν έχει συγκεντρώσει μια αμύθητη περιουσία, καθώς κάθε χρόνο καταλήγουν στους λογαριασμούς του περισσότερα από 40 εκατομμύρια δολάρια. Ο Ολλανδός έχει εκτοξεύσει τη φήμη του, έχει κατακτήσει παγκόσμια πρωταθλήματα και εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα «φαινόμενα» του αθλήματος. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, η περιουσία του Φερστάπεν αγγίζει σε αξία τα 200 εκατομμύρια ευρώ. Η συμφωνία του με τη Red Bull ξεπερνά τα 40 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και ισχύει έως το 2028.
Λεφτά με τη… σέσουλα έχει και ο Λιούις Χάμιλτον, ο οποίος το 2025, με τη μεταγραφή του στη Ferrari, εκτόξευσε τις απολαβές του. Η παρουσία του στη Scuderia συνοδεύεται από ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια στην ιστορία της Formula 1. Μόνο για τη φετινή σεζόν, ο Χάμιλτον εισέπραξε συνολικά 70,5 εκατ. δολάρια: τα 70 εκατ. αφορούσαν τον βασικό μισθό, τον υψηλότερο που έχει καταγραφεί ποτέ στη Formula 1, ενώ ακόμη 500.000 δολάρια προήλθαν από μπόνους.
Εντυπωσιακές, αν και σαφώς διαφορετικές από τα σημερινά δεδομένα, ήταν και οι απολαβές των θρύλων της πίστας. Ο Αϊρτον Σένα έφθασε να λαμβάνει 20 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, δηλαδή ένα εκατομμύριο για κάθε αγώνα, στην περίοδο που η καριέρα του βρισκόταν στο απόγειό της.
Στην κορυφή των οδηγών βρισκόταν και ο Μίκαελ Σουμάχερ, ο οποίος κέρδιζε περίπου 80 έως 100 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο, μαζί με τις χορηγίες. Ενδεικτικά, λάμβανε 10 εκατ. δολάρια μόνο για το λογότυπο της γνωστής εταιρείας καυσίμων στο καπέλο του.
Οι αριθμοί προκαλούν ίλιγγο και όταν πρόκειται για το κόστος κατασκευής ενός μονοθεσίου. Τα ακριβότερα υλικά, η προηγμένη τεχνολογία και η απαιτητική αεροδυναμική προϋποθέτουν τη δουλειά κορυφαίων ειδικών, οι οποίοι χρειάζονται εκατοντάδες ώρες για την εξέλιξη ενός αυτοκινήτου.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, μόνο το σασί, γνωστό ως carbon, κοστίζει περίπου 609.000 ευρώ. Η μπροστινή αεροτομή, η οποία συχνά διαλύεται ύστερα από ένα ατύχημα στα γκραν πρι, κοστίζει 129.000 ευρώ. Η πίσω αεροτομή είναι κάπως φθηνότερη, χωρίς όμως να πέφτει κάτω από τις 70.000 ευρώ. Ακόμη και το halo, το σύστημα ασφαλείας που έχει προστατεύσει οδηγούς από σοβαρούς τραυματισμούς, κοστίζει 14.600 ευρώ.
Και αν χρειάζεται ανεφοδιασμός, το κόστος ανεβαίνει ακόμη περισσότερο. Η βενζίνη της Formula 1 κοστίζει από 30 έως 500 δολάρια ανά λίτρο, λόγω της εκτεταμένης έρευνας που απαιτείται για την ανάπτυξή της, αλλά και των μικρών παρτίδων παραγωγής, εξαιτίας των νέων κανονισμών που επιβάλλουν 100% βιώσιμα καύσιμα. Κάθε ομάδα χρησιμοποιεί περίπου 12.000 λίτρα ειδικών καυσίμων ετησίως. Έτσι, μόνο για το «φουλάρισμα», μια ομάδα ενδέχεται να χρειάζεται αποθεματικό έως και 6 εκατομμύρια ευρώ.
