Μπορεί η Ελλάδα να «αρπάξει» από την Τουρκία το εργοστάσιο της BYD;

Published:

28 Σεπτεμβρίου, 2026 10:13

του ΤΑΚΗ Τ.Τ. ΤΡΑΚΟΥΣΕΛΛΗ

Η επένδυση του 1 δισ. δολαρίων στη Μανίσα έχει τεθεί σε αναμονή και η BYD αναζητεί επειγόντως μια νέα παραγωγική βάση στην Ευρώπη. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, διαθέτει λιμάνια, βιομηχανικές ζώνες, επενδυτικά κίνητρα, αλλά και ένα παλιό εργοστάσιο αυτοκινήτων που διατίθεται προς πώληση. Θα μπορούσε να διεκδικήσει μια θέση στη μεγαλύτερη βιομηχανική κούρσα των τελευταίων ετών;

Είναι δυνατόν μια επένδυση που προοριζόταν για την Τουρκία να καταλήξει στην Ελλάδα; Πριν από λίγους μήνες, το ερώτημα θα φάνταζε μάλλον θεωρητικό. Πλέον, όμως, τα δεδομένα έχουν μεταβληθεί σημαντικά.

-

Η BYD έχει αναστείλει την κατασκευή του εργοστασίου της στη Μανίσα. Πρόκειται για επένδυση περίπου 1 δισ. δολαρίων, η οποία ανακοινώθηκε το 2024 και προέβλεπε τη δημιουργία μονάδας με ετήσια παραγωγική δυνατότητα 150.000 ηλεκτρικών και plug-in υβριδικών αυτοκινήτων, καθώς και περίπου 5.000 θέσεων εργασίας.

Τον Ιούνιο του 2026, η εκτελεστική αντιπρόεδρος της BYD, Stella Li, επιβεβαίωσε ότι οι εργασίες κατασκευής στην Τουρκία δεν είχαν αρχίσει, ότι το έργο παραμένει σε αναμονή και ότι δεν υπάρχει πλέον συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την έναρξη της παραγωγής εκεί. Όπως διευκρίνισε, η Ουγγαρία αποτελεί πλέον την πρώτη προτεραιότητα, με την αναζήτηση δεύτερης παραγωγικής μονάδας στην Ευρώπη να ακολουθεί.

Σε αυτό το σημείο χρειάζεται μια ουσιαστική διευκρίνιση: δεν υπάρχει σήμερα επίσημη διαδικασία που να προβλέπει ότι «το 1 δισ. της Τουρκίας μεταφέρεται» αυτούσιο σε άλλη χώρα. Το έργο στην Τουρκία έχει τεθεί σε αναμονή, ενώ η BYD αναζητεί παράλληλα νέες παραγωγικές εγκαταστάσεις στην Ευρώπη. Για την Ελλάδα, ωστόσο, ανοίγεται ένα παράθυρο ευκαιρίας που δύσκολα θα υπήρχε πριν από δύο χρόνια.

Η αναζήτηση έτοιμου εργοστασίου από την BYD

Εδώ εντοπίζεται ίσως η σημαντικότερη παράμετρος της υπόθεσης. Η BYD έχει αλλάξει πλέον την προσέγγισή της ως προς τη βιομηχανική της επέκταση στην Ευρώπη. Ο ειδικός σύμβουλος της εταιρείας για την Ευρώπη, Alfredo Altavilla, αποκάλυψε ότι η κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία εκπονεί μελέτες σκοπιμότητας για υφιστάμενα εργοστάσια σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Στόχος της είναι να αγοράσει ένα υπάρχον εργοστάσιο στο σύνολό του, να το ανακαινίσει και να αρχίσει την παραγωγή πολύ ταχύτερα από όσο θα επέτρεπε η ανέγερση μιας νέας μονάδας από το μηδέν.

Η Ισπανία και η Γαλλία προβάλλουν σήμερα ως οι επιλογές που μπορούν να αξιοποιηθούν πιο άμεσα, χωρίς να αποκλείεται η εξέταση άλλων χωρών. Η Ιταλία έχει περάσει σε δεύτερο πλάνο, καθώς, σύμφωνα με τον Altavilla, δεν διαθέτει αυτή τη στιγμή εργοστάσιο προς αγορά από την BYD.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική περίπτωση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στην Α’ Βιομηχανική Περιοχή Βόλου διατίθεται προς πώληση το πρώην εργοστάσιο της ΤΕΟΚΑΡ, η μονάδα όπου κατασκευάζονταν αυτοκίνητα Nissan στην Ελλάδα έως το 1995.

Το ακίνητο εκτείνεται σε συνολική επιφάνεια 145.570 τετραγωνικών μέτρων και περιλαμβάνει 12 βιομηχανικά κτίρια, με περίπου 26.830 τ.μ. στεγασμένων χώρων. Η δημοσιευμένη τιμή πώλησής του ανέρχεται σε περίπου 14 εκατ. ευρώ. Η εγκατάσταση έχει, μάλιστα, ιστορία στην παραγωγή αυτοκινήτων, καθώς στο συγκεκριμένο εργοστάσιο κατασκευάστηκαν περισσότερα από 170.000 οχήματα Nissan την περίοδο από το 1980 έως το 1995.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι το εργοστάσιο του Βόλου είναι έτοιμο να φιλοξενήσει άμεσα μια γραμμή παραγωγής της BYD. Οι εγκαταστάσεις παραμένουν κλειστές εδώ και δεκαετίες, ενώ μια σύγχρονη αυτοκινητοβιομηχανία που παράγει εκατοντάδες χιλιάδες οχήματα απαιτεί τεράστιες επενδύσεις σε πρέσες, φανοποιείο, βαφείο, αυτοματισμούς, μπαταρίες, logistics και προμηθευτές.

Για να διαπιστωθεί, λοιπόν, αν το συγκεκριμένο ακίνητο θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για μια μεγαλύτερη εγκατάσταση ή αν θα ήταν προτιμότερη μια εντελώς διαφορετική βιομηχανική έκταση, θα χρειαζόταν πλήρης τεχνική μελέτη. Υπάρχει, ωστόσο, μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση: η BYD δηλώνει ότι αναζητεί εργοστάσια προς αγορά, ενώ στην Ελλάδα διατίθεται προς πώληση το πρώην εργοστάσιο μιας αυτοκινητοβιομηχανίας.

Υπάρχει επίσης ένας δεύτερος βιομηχανικός πόλος. Στη Σίνδο λειτουργεί η ΕΛΒΟ, σε συνολική έκταση περίπου 273.000 τ.μ., με 66.000 τ.μ. στεγασμένων χώρων για παραγωγή, δοκιμές και αποθήκευση. Η εγκατάσταση δεν διατίθεται προς πώληση και, μάλιστα, βρίσκεται σε νέο επενδυτικό κύκλο. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να θεωρηθεί υποψήφιο εργοστάσιο της BYD. Η παρουσία της, όμως, αποδεικνύει ότι στη Βόρεια Ελλάδα εξακολουθούν να υπάρχουν υποδομές και τεχνογνωσία για την παραγωγή και τη συναρμολόγηση οχημάτων.

Τα πλεονεκτήματα της Ελλάδας και οι ελλείψεις της

Το πρώτο σημαντικό πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι ένα στοιχείο που δεν διαθέτει η Τουρκία: η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σημασία του ενισχύεται καθώς οι Βρυξέλλες προετοιμάζουν νέους κανόνες για το τοπικό ευρωπαϊκό περιεχόμενο στρατηγικών προϊόντων, στα οποία περιλαμβάνονται τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Οι προτάσεις που συζητούνται προβλέπουν απαιτήσεις παραγωγής και συναρμολόγησης στην Ευρώπη, τουλάχιστον για ορισμένες κατηγορίες δημόσιων προμηθειών και επιδοτούμενων αγορών. Αν και οι τελικές ρυθμίσεις δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί, η κατεύθυνση είναι σαφής: η παραγωγή εντός της Ε.Ε. αποκτά αυξημένη στρατηγική βαρύτητα.

Δεύτερο πλεονέκτημα αποτελεί η γεωγραφική θέση της χώρας. Ο Πειραιάς είναι σημαντική εμπορική πύλη ανάμεσα στην Ασία και την Ευρώπη, με car terminal και σιδηροδρομική σύνδεση προς την ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Παράλληλα, η Θεσσαλονίκη και η Αλεξανδρούπολη μπορούν να λειτουργήσουν ως πύλες προς τη Νοτιοανατολική και την Κεντρική Ευρώπη. Η Enterprise Greece παρουσιάζει άλλωστε την Ελλάδα ως πιθανό κόμβο συναρμολόγησης, logistics και ποιοτικού ελέγχου για προϊόντα που προορίζονται για την ευρωπαϊκή αγορά.

Η Θεσσαλονίκη, ειδικότερα, προσφέρει και τη δυνατότητα οδικής πρόσβασης στα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη. Ταυτόχρονα, το λιμάνι της βρίσκεται σε μεγάλη επενδυτική φάση, με την επέκταση του Προβλήτα 6 να αποσκοπεί στη σημαντική αύξηση των δυνατοτήτων εξυπηρέτησης μεγάλων πλοίων και φορτίων.

Το τρίτο στοιχείο αφορά τη δυνατότητα ένταξης μιας επένδυσης τέτοιας κλίμακας στο ελληνικό πλαίσιο των Στρατηγικών Επενδύσεων, το οποίο προσφέρει ταχύτερες αδειοδοτικές διαδικασίες και επενδυτικά εργαλεία. Το σχετικό πλαίσιο του ν. 4864/2021 τροποποιήθηκε μάλιστα το 2026 με τον ν. 5297/2026.

Στον αντίποδα, η Ελλάδα βρίσκεται σε σαφώς δυσμενέστερη αφετηρία από χώρες όπως η Ισπανία και η Γαλλία. Σήμερα δεν διαθέτει το εκτεταμένο οικοσύστημα αυτοκινητοβιομηχανίας αυτών των χωρών: δεκάδες μεγάλους προμηθευτές πρώτου επιπέδου, μονάδες παραγωγής κινητήρων και μπαταριών, χιλιάδες εργαζόμενους με εξειδίκευση και ενεργές γραμμές παραγωγής εκατοντάδων χιλιάδων οχημάτων.

Αυτό είναι ακριβώς το περιβάλλον που αναζητά η BYD. Για την εταιρεία δεν αρκεί ένα φθηνό οικόπεδο. Στόχος της είναι να περιορίσει όσο το δυνατόν περισσότερο τον χρόνο μέχρι την έξοδο του πρώτου αυτοκινήτου από τη γραμμή παραγωγής. Έτσι εξηγείται γιατί η Ισπανία και η Γαλλία έχουν σήμερα προβάδισμα μεταξύ των δημόσια γνωστών επιλογών της.

Υπάρχει, ωστόσο, ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η υπόθεση αξίζει την προσοχή της Ελλάδας. Ο σχεδιασμός της BYD δεν περιορίζεται σε ένα επιπλέον εργοστάσιο. Όπως αποκάλυψε ο Altavilla, ο όμιλος υπολογίζει ότι σε βάθος χρόνου θα χρειαστεί στην Ευρώπη τρία εργοστάσια συναρμολόγησης αυτοκινήτων και ένα εργοστάσιο μπαταριών. Επομένως, ακόμη κι αν η δεύτερη μονάδα εγκατασταθεί τελικά στην Ισπανία ή τη Γαλλία, η ευρωπαϊκή βιομηχανική επέκταση της BYD θα έχει συνέχεια.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα θα μπορούσε θεωρητικά να διεκδικήσει όχι μόνο την τελική συναρμολόγηση αυτοκινήτων, αλλά και εγκαταστάσεις για μπαταρίες, logistics, ανταλλακτικά, έρευνα ή άλλες δραστηριότητες της εφοδιαστικής αλυσίδας. Άλλωστε, και η ελληνική αγορά στρέφεται με γρήγορους ρυθμούς στην ηλεκτροκίνηση. Από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 2026 οι ταξινομήσεις αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων ανήλθαν σε 6.828, αυξημένες κατά 28,7% σε σχέση με πέρυσι, ενώ τα BEV και τα plug-in hybrid έφτασαν συνολικά τις 13.330 μονάδες.

Το ουσιαστικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν υπάρχει θεωρητικά περιθώριο για μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα. Αυτό υπάρχει. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο η χώρα μπορεί να διαμορφώσει εγκαίρως μια συγκεκριμένη βιομηχανική πρόταση, που να περιλαμβάνει κατάλληλη έκταση ή εργοστάσιο, λιμενικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις, ενεργειακό σχεδιασμό, γρήγορη αδειοδότηση, επενδυτικά κίνητρα, εκπαίδευση εργαζομένων και τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός πραγματικού δικτύου προμηθευτών γύρω από τη μονάδα.

Τα χρονικά περιθώρια, πάντως, είναι στενά. Η BYD έχει δηλώσει ότι επιδιώκει να επιλέξει την τοποθεσία του δεύτερου ευρωπαϊκού εργοστασίου της έως το τέλος του 2026. Εφόσον υπάρχει ενδιαφέρον για ελληνική διεκδίκηση, το διαθέσιμο παράθυρο δεν εκτείνεται σε βάθος πολλών ετών. Είναι ανοιχτό τώρα.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο αυτής της υπόθεσης είναι ότι στον Βόλο παραμένει σήμερα κλειστό και διατίθεται προς πώληση ένα εργοστάσιο στο οποίο, πριν από τέσσερις δεκαετίες, Έλληνες εργαζόμενοι κατασκεύαζαν Nissan. Την ώρα που οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες αναζητούν παλιά εργοστάσια σε όλη την Ευρώπη για να τα επαναλειτουργήσουν, η συγκεκριμένη σύμπτωση αξίζει τουλάχιστον σοβαρή εξέταση.

Η BYD δεν έχει αναφέρει ότι εξετάζει την Ελλάδα. Για πρώτη φορά, όμως, έπειτα από πολλά χρόνια, συνυπάρχουν μια μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία που αναζητά παραγωγική βάση στην Ευρώπη, μια επένδυση δισεκατομμυρίου που έχει παγώσει στην Τουρκία και ελληνικές βιομηχανικές υποδομές που θα μπορούσαν να τεθούν προς συζήτηση. Το αν αυτά τα στοιχεία μπορούν να συνδεθούν αποτελεί πλέον ένα πολύ συγκεκριμένο οικονομικό και βιομηχανικό ερώτημα.

Ακολουθήστε το carsnews.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

READ MORE

Find us on X

Related articles

Latest articles