5 Ιουλίου, 2026 12:00 Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης (ke@newsauto.gr)
Η F1 βρίσκεται σε μία από τις πίστες όπου οι φετινές PU ήταν εξαρχής αναμενόμενο να εξελιχθούν σε αρνητικούς πρωταγωνιστές. Και, όπως αναμενόταν, αρκετά πράγματα άρχισαν ξανά να μοιάζουν παράλογα. Με μία εξαίρεση.
Ο λόγος, φυσικά, για τη συνέχεια της εξαιρετικής σεζόν που πραγματοποιεί ο Κίμι Αντονέλι. Με τόσες μεταβλητές να αλλάζουν γύρω του, με οδηγούς να ξεχωρίζουν για λίγο την Παρασκευή και στη συνέχεια να υποχωρούν το Σάββατο, και με την W17 να δείχνει γρήγορη αλλά απαιτητική, ο Κίμι παρέμεινε σταθερός.
Στο Sprint επικράτησε του Χάμιλτον με τρόπο που θα περίμενε κανείς κυρίως από έναν βετεράνο. Και στις κατατακτήριες, λίγες ώρες αργότερα, ήταν ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν γράφεται τώρα ότι η Ferrari ξεπέρασε τη Mercedes με τις αναβαθμίσεις της. Διότι, αν η ομάδα του Τότο Βολφ είχε χθες τον Ράσελ ως αιχμή του δόρατος, θα είχε ηττηθεί ξεκάθαρα από τη Ferrari.
Ο ρόλος του Κίμι στην επικράτηση της Mercedes χθες ήταν ιδιαίτερα καθοριστικός. Ναι, η Mercedes διαθέτει καλύτερο μονοθέσιο από τη Ferrari. Ναι, ακόμη κι αν η Ferrari είχε πετύχει το 1-2 χθες, πιθανότατα θα δυσκολευόταν αρκετά να το διατηρήσει στον αγώνα. Το βέβαιο είναι πως, χωρίς τον Κίμι, η Mercedes δεν θα είχε ελπίδες για τη χθεσινή pole. Ήταν περισσότερο αποτέλεσμα δικό του παρά του μονοθέσιου.
Ίσως να αναρωτιέστε πώς γίνεται να γράφουμε κάτι τέτοιο, τη στιγμή που οι PU βρέθηκαν, δυστυχώς, ξανά στο επίκεντρο έπειτα από καιρό. Αυτό ισχύει και θα το αναλύσουμε στη συνέχεια του άρθρου. Πρώτα, όμως, αξίζει να σταθούμε στην αρτιότητα της χθεσινής οδήγησης του Κίμι.
Σε άλλο επίπεδο
Ο Ιταλός φαίνεται πως είναι ο μόνος που έχει αποκωδικοποιήσει το μυστικό της οδήγησης των μονοθέσιων του 2026. Αυτό είχε φανεί ήδη από το τριήμερο του Μονακό, όταν είχε φέρει στην πρώτη θέση, και μάλιστα με χαρακτηριστική άνεση, ένα μονοθέσιο που δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί.
Στις κατατακτήριες, συνυπολογίζοντας και τα Sprint, το σκορ μεταξύ των οδηγών της Mercedes είναι μόλις 7-6 υπέρ του Κίμι. Ωστόσο, αυτή η διαφορά πιθανότατα ευνοεί την εικόνα του Τζορτζ. Ο Κίμι έχει παρουσιάσει έως τώρα σαφώς πιο σταθερή απόδοση σε όλα τα GP. Ακόμη και στις περιπτώσεις που ηττήθηκε στις κατατακτήριες από τον Ράσελ, η μεταξύ τους διαφορά ήταν οριακή. Αντίθετα, ο Ράσελ μετρά ήδη δύο GP στα οποία δεν μπορούσε καν να σταθεί στο ίδιο επίπεδο με τον Αντονέλι.
Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι ο Ιταλός φαίνεται να έχει κατανοήσει καλύτερα τα μονοθέσια του 2026 σε σχέση με τον πολύπειρο teammate του. Τα μελέτησε πιο σωστά; Του ταίριαξαν περισσότερο από σύμπτωση; Κανείς δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα. Όταν, όμως, η τηλεμετρία της pole του Κίμι δείχνει ότι ο Ιταλός κερδίζει τον Ράσελ σχεδόν σε κάθε σημείο της πίστας, τότε είναι δύσκολο να μην αναγνωριστεί ότι η προσέγγισή του είναι η σωστή.
Με πιο απλά λόγια, ο Κίμι, είτε από τύχη είτε βάσει σχεδίου, οδηγεί τα μονοθέσια του 2026 με τον τρόπο που φαίνεται να απαιτούν. Περιορίζει τη συνολική απόσταση του γύρου επιλέγοντας πιο κλειστές γραμμές, κάτι που λογικά συμβάλλει στην εξοικονόμηση ενέργειας στην μπαταρία, ενώ χρησιμοποιεί ταυτόχρονα τα δύο πεντάλ σε προσεκτικά επιλεγμένα σημεία. Αυτό έκανε και χθες στο loop, καθώς και στις στροφές 6-7.
Αντίθετα, ο Τζορτζ φαίνεται πως προσπαθεί να προσαρμόσει το αυτοκίνητο στα δικά του δεδομένα. Εκείνο, όμως, του έδωσε τη δική του απάντηση χθες στο Q1, όταν τον έστειλε στην αμμοπαγίδα της Luffield. Η ανάκαμψη του Ράσελ μέχρι και τους πρώτους γύρους του Q3 ήταν αναμφίβολα αξιοσημείωτη. Στο τέλος, όμως, ο Κίμι έδειξε ότι η προσέγγισή του βρίσκεται ένα επίπεδο πάνω από εκείνη του teammate του. Κι αυτό γιατί, στην κρίσιμη στιγμή, η W17 έκανε αυτό που ήθελε ο Κίμι και όχι αυτό που ζήτησε ο Τζορτζ.
Σταθμός φόρτισης Becketts
Πολλά στοιχεία δεν βγάζουν ακόμη νόημα στο τριήμερο του Σίλβερστοουν. Σε ένα power-sensitive σιρκουί, η καλύτερη PU, εκείνη των Ford-RBPowertrains, ήταν αρκετή για τη Racing Bulls ώστε να κερδίσει εύκολα τη μάχη του μέσου της κατάταξης. Δεν ήταν, όμως, αρκετή ώστε η Red Bull να διεκδικήσει κάτι καλύτερο από την 5η θέση.
Η 5η θέση, πάντως, ήρθε με τον Χατζάρ και όχι με τον Φερστάπεν. Είναι η πρώτη φορά που ο Μαξ ηττάται από teammate σε κατατακτήριες στο Σίλβερστοουν. Προφανώς, αξίζουν συγχαρητήρια στον Χατζάρ. Ωστόσο, εκτιμούμε ότι το ενάμισι δέκατο που έχασε ο Μαξ από τον Ιζάκ σχετίζεται περισσότερο με την απροθυμία του Ολλανδού να αποδεχτεί τα μονοθέσια του 2026 όπως είναι.
Ίσως η στάση του Ολλανδού να έχει και τη δικαιολογία της. Το ξενέρωμα που προκάλεσαν τα περάσματα των μονοθεσίων από το σύμπλεγμα της Becketts ήταν ακόμη μεγαλύτερο από εκείνο που είχαμε δει στη 130R στη Σουζούκα. Άλλωστε, ο Αλόνσο είχε προειδοποιήσει για αυτόν τον νέο «σταθμό φόρτισης».
Κάτι αντίστοιχο είναι πιθανό να δούμε και στο Σπα-Φρανκορσάν σε λίγες ημέρες. Πρόκειται πράγματι για μια αποκαρδιωτική εικόνα. Ωστόσο, με τις αλλαγές που έχουν ήδη αποφασιστεί για το 2027 και το 2028, ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι υπομονή μέχρι να ολοκληρωθεί η φετινή σεζόν.
Από την άλλη πλευρά, η Ferrari —και κυρίως ο Χάμιλτον— φάνηκαν σαφώς πιο έτοιμοι στο ξεκίνημα του τριημέρου για την πρόκληση του Σίλβερστοουν. Ο Λιούις εντόπισε από νωρίς τον σωστό τρόπο διαχείρισης της μπαταρίας μέσα στον γύρο, κάτι που του χάρισε την pole του Sprint. Μέχρι τις κατατακτήριες, ωστόσο, το… μυστικό είχε γίνει γνωστό. Ο Λεκλέρ απλώς απέδωσε σε υψηλότερο επίπεδο στο Q3, παρότι ακόμη δεν νιώθει το μονοθέσιο όπως θα ήθελε.
Η μόνη σταθερά
Η Mercedes βρήκε τρόπο να «ξεγελά» νόμιμα την μπαταρία, ώστε οι οδηγοί της να έχουν στη διάθεσή τους όλη την ισχύ στο τέλος του γύρου. Γι’ αυτό οι Αντονέλι-Ράσελ άφηναν το πόδι από το γκάζι λίγο πριν από τη γραμμή του τερματισμού, προκειμένου να παραμένουν σύννομοι με τις απαιτήσεις της FIA.
Ωστόσο, αυτό το τέχνασμα από μόνο του δεν ήταν αρκετό για να επικρατήσει ο Αντονέλι του Λεκλέρ εχθές. Τη διαφορά την έκανε η συνολική εκτέλεση του γύρου από τον Κίμι. Σε έναν γύρο όπου ο Αντονέλι επέλεξε 8η σχέση μόνο πριν από την Copse, η Mercedes κατάφερε να διατηρεί περισσότερη ενέργεια στην μπαταρία σε σχέση με τη Ferrari από το Chapel και μετά. Εκεί κρίθηκε η pole.
Για να συμβεί αυτό, βέβαια, το λογισμικό από μόνο του δεν ήταν αρκετό. Ο Κίμι έπρεπε να έχει οδηγήσει μέχρι εκείνο το σημείο στο απόλυτο όριο, τόσο της PU όσο και της πρόσφυσης, ώστε να μπορεί να αξιοποιήσει το επιπλέον μπόνους ισχύος.
Φέτος, δεν υπάρχει οδηγός που να εκτελεί με μεγαλύτερη ακρίβεια έναν γύρο κατατακτήριων με αυτά τα μονοθέσια. Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, ακόμη και μέσα στο ίδιο τριήμερο, η μοναδική σταθερά παραμένει η πληρότητα της συνολικής προσέγγισης του Κίμι.
