Ο Mika Hakkinen μίλησε για τη δύσκολη απόφαση να επιστρέψει στη Formula 1, μετά το σοβαρό ατύχημα στο Grand Prix Αυστραλίας του 1995, το οποίο λίγο έλειψε να του κοστίσει τη ζωή.
Ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αποκάλυψε ότι, μετά το περιστατικό, έφτασε να αμφισβητήσει σοβαρά το μέλλον του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Μιλώντας στο podcast Up To Speed, μαζί με τον πρώην teammate του στη McLaren, David Coulthard, περιέγραψε τις ψυχολογικές και σωματικές δυσκολίες που αντιμετώπισε μετά το ατύχημα στην Adelaide, το οποίο του προκάλεσε κάταγμα στο κρανίο.
Κατά τη διάρκεια των κατατακτήριων, ένα κλατάρισμα έστειλε τη McLaren του Hakkinen στον αέρα και σε περιστροφή υψηλής ταχύτητας, πριν το μονοθέσιο καταλήξει στα προστατευτικά ελαστικά στην εξωτερική πλευρά της Brewery Corner.
«Όταν βρέθηκα στο πλάι και χτύπησα εκείνο το τεράστιο kerb στην έξοδο, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να εκτοξευτεί στον αέρα, κατάλαβα ότι η κατάσταση ήταν πολύ σοβαρή», ανέφερε ο Hakkinen. «Το αυτοκίνητο δεν επιβράδυνε καθόλου και ήξερα ότι το προστατευτικό κιγκλίδωμα βρισκόταν πολύ κοντά. Η ταχύτητα ήταν πολύ υψηλή και στη συνέχεια το αυτοκίνητο άρχισε να περιστρέφεται στον αέρα».
«Ήταν δύσκολο να καταλάβω πότε θα χτυπούσα στον τοίχο. Συνήθως, όταν πρόκειται να προσκρούσεις σε έναν τοίχο, κρατάς το τιμόνι όσο πιο δυνατά μπορείς και σφίγγεις τους μύες σου, όμως εγώ δεν μπορούσα να δω πότε θα συνέβαινε».
«Το πρόβλημα ήταν ότι, όταν προσπάθησα να κουνήσω τα χέρια ή τα πόδια μου, δεν μπορούσα με τίποτα. Και είπα: “ω, σκατά”. Όταν κάποιος ήρθε μπροστά μου και είπε “τώρα απλώς χαλάρωσε, μην κάνεις τίποτα, προσπάθησε να παραμείνεις ήρεμος”, τότε κάποιος έσβησε τα φώτα».
Ο Hakkinen υπέστη κάταγμα στο κρανίο, εσωτερική αιμορραγία και απόφραξη των αεραγωγών του. Ο εκπρόσωπος της F1 για θέματα ασφάλειας και ιατρικής, Sid Watkins, μαζί με τους εθελοντές γιατρούς Jerome Cockings και Steve Lewis, του έσωσαν τη ζωή. Ο Cockings, μάλιστα, πραγματοποίησε επείγουσα τραχειοτομή στην πίστα. Ο Φινλανδός παρέμεινε νοσηλευόμενος για περίπου δύο μήνες.
«Οι πρώτοι άνθρωποι που είδα, ουσιαστικά οι πρώτοι που ήρθαν να με επισκεφθούν, ήταν ο Ron και η Lisa Dennis. Το πρώτο πρόσωπο που αντίκρισα ήταν η Lisa Dennis μπροστά μου. Φυσικά, όμως, βρισκόμουν υπό την επήρεια τόσο πολλών φαρμάκων, ώστε νόμιζα ότι ήμουν στον παράδεισο. Έπειτα κοίταξα αριστερά και είδα τον Ron Dennis να στέκεται εκεί. Τότε σκέφτηκα: “Αυτός δεν είναι ο παράδεισος”», πρόσθεσε γελώντας.
Παρά τον σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι, ο Hakkinen επέστρεψε στο τιμόνι ενός μονοθεσίου Formula 1 για δοκιμές μόλις λίγους μήνες αργότερα. Ωστόσο, ο 57χρονος παραδέχθηκε ότι η απόφαση της επιστροφής κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν.
«Νομίζω ότι η στιγμή της απόφασης είναι μία από τις πιο δύσκολες. Θα μπορούσες εύκολα να πεις: “Ας αλλάξουμε πορεία στη ζωή και ας ξεχάσουμε τον μηχανοκίνητο αθλητισμό”.
»Πρέπει να πάρεις αυτή την απόφαση μόνος σου και να αντιμετωπίσεις τόσα διαφορετικά πράγματα στη ζωή. Τι θέλεις από τη ζωή σου; Ποιο είναι το μέλλον σου; Αυτά τα ερωτήματα επιστρέφουν διαρκώς στο μυαλό σου: “Πριν από μερικούς μήνες παραλίγο να πεθάνω. Θέλω πραγματικά να επιστρέψω σε αυτή τη δουλειά;”»
Τελικά, το πάθος του Hakkinen για την οδήγηση αποδείχθηκε ισχυρότερο από τον φόβο. «Είναι ένα τεράστιο πάθος ο μηχανοκίνητος αθλητισμός και η οδήγηση του αυτοκινήτου, ο έλεγχος αυτού του απίστευτου μονοθεσίου Formula 1 σε πολύ υψηλή ταχύτητα. Όταν όλα λειτουργούν και υπάρχει εξαιρετική ομαδική δουλειά με τους μηχανικούς και τους μηχανικούς αγώνα».
«Έτσι αποφάσισα να επιστρέψω, χωρίς να ξέρω αν αυτό είχε να κάνει με τη νιότη, τον εγωισμό ή την ανάγκη να αποδείξω ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Η απόφαση δεν ήταν εύκολη. Χρειάζεται να δουλέψεις πάνω στη νοοτροπία σου. Όταν ξαναμπαίνεις σε ένα αυτοκίνητο μετά από ένα ατύχημα, πρέπει να διαμορφώσεις το μυαλό σου έτσι ώστε να μην επικεντρώνεσαι στον φόβο ενός νέου ατυχήματος. Θα ξανασυμβεί. Θα ξανατρακάρεις, όμως δεν πρέπει να φοβάσαι αυτό το ενδεχόμενο», κατέληξε ο Φινλανδός.
Μετά την επιστροφή του, ο Mika θα经历ε σαφώς καλύτερες ημέρες, κατακτώντας back to back τίτλους το 1998 και το 1999 με τη McLaren. Παράλληλα, ανέβηκε 20 φορές στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου, πριν αποσυρθεί από τη Formula 1 στο τέλος του 2001.
Στο F1fan.gr συνεχίζουμε να κοιτάμε μπροστά. Μπορείς να μας ακολουθήσεις στο Facebook και στο Instagram, καθώς και να εγγραφείς στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.
Author: Μάριος Γαντζούδης
Σαν όνειρο θυμάμαι να παρακολουθώ, σε ηλικία μόλις τριών ετών, το GP Αυστραλίας του 2003 στην τηλεόραση. Ήταν αρκετό για να με σημαδέψει. Οι V10 και τα πολύχρωμα, εντυπωσιακά μονοθέσια ρίζωσαν μέσα μου, διατηρώντας το πάθος μου για τη Formula 1 και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό γενικότερα σε υψηλά επίπεδα.
Παράλληλα με τις σπουδές μου στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, επιδιώκω να μεταδώσω αυτό το πάθος σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
