Η Formula 1 βρίσκεται μπροστά σε μία από τις πιο παράδοξες εξελίξεις του σύγχρονου αγωνιστικού της προγράμματος. Οι γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή οδήγησαν τους οργανωτές του GP στο Μπαχρέιν σε μια απρόσμενη συμφωνία: το Grand Prix του Μπαχρέιν μεταφέρεται στη Μαλαισία και θα διεξαχθεί στην εμβληματική πίστα της Σεπάνγκ (PETRONAS Sepang International Circuit). Αμέσως μετά την ταραχώδη αναμέτρηση στους στενούς δρόμους του Μπακού, ομάδες και οδηγοί καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα ριζικά διαφορετικό περιβάλλον.
Η Σεπάνγκ επιστρέφει στο πρόγραμμα της Formula 1 για πρώτη φορά μετά το 2017, επαναφέροντας μία από τις πιο απαιτητικές, αυθεντικές και σκληρές αγωνιστικές διαδρομές στον κόσμο. Ο αγώνας κρατά τον τίτλο και τα εμπορικά δικαιώματα του Μπαχρέιν, αλλά διεξάγεται με φόντο την τροπική ομορφιά της Μαλαισίας και υπό το βάρος της υγρασίας και των τεχνικών δυσκολιών της. Η μετάβαση από το φθινοπωρινό Αζερμπαϊτζάν στις τροπικές συνθήκες της πολιτείας Σελανγκόρ συνιστά σοβαρή δοκιμασία για ανθρώπους και μηχανές. Στη Σεπάνγκ, η θερμοκρασία ξεπερνά σταθερά τους 33–35°C, με τη σχετική υγρασία να αποτελεί τη μεγαλύτερη επιβάρυνση, καθώς φτάνει συχνά το 80% με 90%.
Στο κόκπιτ ενός σύγχρονου μονοθεσίου, η θερμοκρασία μπορεί να υπερβεί τους 50°C. Στη διάρκεια των 56 γύρων, οι οδηγοί πρέπει να διαχειριστούν απώλεια σωματικών υγρών που φτάνει τα 3 με 4 κιλά. Η αντοχή στη σωματική κόπωση και η διατήρηση απόλυτης συγκέντρωσης στα διαδοχικά φρεναρίσματα και στις καμπές υψηλών G είναι καθοριστικές για την επιτυχία. Την ίδια στιγμή, η απειλή των ξαφνικών μουσώνων παραμένει διαρκής. Οι απογευματινές τροπικές μπόρες αρκούν για να μετατρέψουν, μέσα σε δευτερόλεπτα, το στεγνό οδόστρωμα σε πίστα με λιμνάζοντα νερά. Η παρακολούθηση των ραντάρ καιρού στα pit wall γίνεται κρίσιμη, καθώς η σωστή στιγμή για την επιλογή ενδιάμεσων ή βρόχινων ελαστικών μπορεί να καθορίσει την έκβαση του αγώνα.
Η πίστα εκτείνεται σε 5.543 μέτρα και περιλαμβάνει 15 στροφές, από τις οποίες 5 είναι αριστερές και 10 δεξιές. Σχεδιασμένη από τον Χέρμαν Τίλκε, διαθέτει μεγάλο πλάτος, που σε αρκετά σημεία φτάνει τα 16 μέτρα, προσφέροντας διαφορετικές αγωνιστικές γραμμές και δυνατότητες για θεαματικά προσπεράσματα. Οι τεχνικές απαιτήσεις, ωστόσο, είναι υψηλές: το σικέιν των στροφών 1 και 2 χρειάζεται σταθερότητα στο φρενάρισμα υπό γωνία και μηχανική πρόσφυση κατά την επιτάχυνση. Στη συνέχεια έρχονται οι πολύ γρήγορες ανοιχτές καμπές 5 και 6 και το απαιτητικό σύμπλεγμα των στροφών 7 και 8. Σε αυτά τα σημεία, τα μονοθέσια χρειάζονται μέγιστη κάθετη δύναμη για να διατηρούν την πρόσφυσή τους στην άσφαλτο με ταχύτητες άνω των 230 km/h.
