12 Οκτωβρίου, 2026 12:45 Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης (ke@carsnews.gr)
Στους δύο τελευταίους αγώνες, η Red Bull έδειξε πως κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση για να επιστρέψει στον ρόλο της σταθερής διεκδικήτριας νικών και πρωταθλημάτων. Στη Ferrari, αντίθετα, η σύγχυση εξακολουθεί να επικρατεί.
Οι συνθήκες των δύο τελευταίων αγώνων ήταν αναμφίβολα ευνοϊκές για τη Red Bull. Στη Μαλαισία, όλοι άρχιζαν από λευκή σελίδα, καθώς κανείς δεν είχε αγωνιστεί στη Σεπάνγκ εδώ και χρόνια.
-
Υπό τέτοιες συνθήκες, μια εξαιρετικά οργανωμένη αγωνιστική ομάδα όπως η Red Bull θα είχε πάντα προβάδισμα απέναντι στις υπόλοιπες. Παράλληλα, η χάραξη της Σεπάνγκ ταίριαζε στην RB22, ιδιαίτερα ως προς το κρίσιμο ζήτημα της ανάκτησης ενέργειας κατά τη διάρκεια του γύρου.
Ανάλογα ευνοϊκές ήταν οι συνθήκες για το αυστριακό μονοθέσιο και στη Σιγκαπούρη. Αυτό οφειλόταν τόσο στη χάραξη της πίστας όσο και στην απόφαση της Mercedes να αξιοποιήσει το συγκεκριμένο τριήμερο περισσότερο για δοκιμές εξέλιξης ενόψει του 2027. Ένας οδηγός όπως ο Φερστάπεν, φυσικά, δεν θα άφηνε τέτοιες ευκαιρίες ανεκμετάλλευτες.
Τόσο στη Σεπάνγκ όσο και στη Μαρίνα Μπέι, ο Ολλανδός επικράτησε με κυριαρχικό τρόπο. Η προσέγγιση με την οποία ο ίδιος και η ομάδα του διαμόρφωσαν τα δύο αγωνιστικά τριήμερα αναδεικνύει την ποιότητα αυτού του οργανισμού. Μια ποιότητα που παραμένει αναλλοίωτη, παρά τις πολλές αλλαγές προσώπων τα τελευταία χρόνια.
Θέτοντας τις βάσεις
Στη Σιγκαπούρη, ο Μαξ είχε βάλει τα θεμέλια της κυριαρχίας του από το FP1. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά της διαδικασίας, εστίασε στα κρίσιμα σημεία του γύρου και φρόντισε να ρυθμίσει το μονοθέσιό του α λα… Νέλσον Πικέ. Στόχος ήταν να πετύχει μια ισορροπία που θα του επέτρεπε να μεγιστοποιήσει την ταχύτητά του, χωρίς αυτό να γίνει εις βάρος της φθοράς των ελαστικών.
Τα περάσματα από τις στροφές 9, 13 και 14, που όλες προηγούνται σχετικά μεγάλων ευθειών, έκρυβαν τα κλειδιά για τον ιδανικό γύρο στη Μαρίνα Μπέι. Όχι μόνο σε όρους απόλυτης επίδοσης, αλλά και ως προς τη διαχείριση των πίσω ελαστικών. Με τις επιλογές τους στο σετάρισμα, ο Φερστάπεν και η Red Bull φρόντισαν ώστε η RB22 να μην καταπονεί τα ελαστικά της στα συγκεκριμένα σημεία.
Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς οποιοδήποτε onboard του Μαξ από το τριήμερο. Όλα γίνονται προοδευτικά, οι κινήσεις είναι αρμονικές και, στα προαναφερθέντα σημεία της διαδρομής, το μονοθέσιο δεν ασκεί ποτέ ταυτόχρονα δυνάμεις σε δύο άξονες στα ελαστικά του.
Το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε την επιλογή τους. Από το Sprint κιόλας, ο Μαξ επικράτησε με άνεση με την ενδιάμεση γόμα, ενώ οι Ferrari είχαν εξαντλήσει τα ελαστικά της Pirelli στα μισά του αγώνα. Λίγες ώρες αργότερα, στο Q1, ο Ολλανδός έκανε μόλις έναν γύρο, χωρίς να χρησιμοποιήσει δεύτερο σετ μαλακής γόμας. Έτσι, ήταν ο μοναδικός από τους κορυφαίους οδηγούς που ξεκίνησε τον αγώνα με ένα φρέσκο σετ soft της Pirelli στη διάθεσή του.
Η εξέλιξη του αγώνα μετά το σβήσιμο των κόκκινων φώτων ήταν αναμενόμενη. Αφού ο Μαξ αμύνθηκε αριστοτεχνικά απέναντι στον Λεκλέρ πριν από τη στροφή 1, ο Ολλανδός απομακρύνθηκε και χάθηκε στον ορίζοντα. Διατήρησε τα soft για 32 γύρους και ολοκλήρωσε τον αγώνα με τη μέση γόμα, η οποία δεν ήταν εξίσου αποδοτική, χωρίς να χρειαστεί να εξετάσει το ενδεχόμενο επιπλέον pit-stop λόγω των δύο VSC. Ούτε η βλάβη στο team radio στάθηκε ικανή να τον προβληματίσει. Όλα παρέμειναν υπό έλεγχο, όμως οι βάσεις αυτής της κυριαρχίας είχαν μπει ήδη από την Παρασκευή.
Διαφορετική προσέγγιση
Η συνολική προσέγγιση των Red Bull-Φερστάπεν βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με εκείνη της Ferrari. Στη Σιγκαπούρη, η SF-26 ήταν ένα μονοθέσιο με δυνατότητα να διεκδικήσει τη νίκη. Οι αδυναμίες της ιταλικής PU δεν έπαιζαν ρόλο, ενώ το σασί του ιταλικού μονοθέσιου συγκαταλέγεται στα κορυφαία του grid.
Οι Λεκλέρ και Χάμιλτον βρίσκονταν κοντά στον Φερστάπεν και, θεωρητικά, θα έπρεπε να είναι ταχύτεροι από εκείνον. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν συνέβη. Η εικόνα της Ferrari στη Σιγκαπούρη οφειλόταν στην κακή συνολικά επιχειρησιακή της λειτουργία κατά τη διάρκεια του τριημέρου.
Την Παρασκευή, οι Λεκλέρ και Χάμιλτον επέλεξαν διαφορετικές κατευθύνσεις στο σετάρισμα του μονοθεσίου. Ο πρώτος έδωσε προτεραιότητα στην απόλυτη ταχύτητα, προφανώς με στόχο την pole, ενώ ο δεύτερος εστίασε στο καλύτερο race pace. Η διαφορετική προσέγγιση των δύο οδηγών φάνηκε στις κατατακτήριες του Sprint.
Ωστόσο, υπήρχε ένα πρόβλημα: ακόμη και με την επιλογή του Λεκλέρ, ο Μονεγάσκος δεν κατάφερε να νικήσει τον Φερστάπεν. Επιπλέον, στο Sprint η Ferrari του Σαρλ παρουσίασε μεγαλύτερη φθορά στα ελαστικά της από οποιοδήποτε άλλο μονοθέσιο.
Από την πλευρά του, ο Χάμιλτον διαχειρίστηκε καλύτερα τα ελαστικά του. Ξεκινώντας όμως από τόσο πίσω, ο Λιούις δεν είχε ρεαλιστικές πιθανότητες να διεκδικήσει τη νίκη.
Πριν από τις κατατακτήριες, λοιπόν, η Ferrari επέλεξε να συνδυάσει τις επιλογές των δύο οδηγών της. Μέχρι εκεί, η προσέγγιση ήταν εύλογη, καθώς οι ομάδες συνηθίζουν να δοκιμάζουν διαφορετικές ρυθμίσεις στα μονοθέσιά τους από την Παρασκευή έως και το πρωί του Σαββάτου.
Η χαμένη ευκαιρία
Σε αυτό το σημείο, ωστόσο, αρχίζουν τα σοβαρά λάθη της Scuderia. Πρώτο ήταν η ακατανόητη απόφαση στο Q1 να χρησιμοποιήσουν οι Χάμιλτον και Λεκλέρ δύο σετ μαλακής γόμας, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον Χάμιλτον, ο οποίος είχε ήδη πετύχει στην πρώτη του προσπάθεια χρόνο που του εξασφάλιζε άνετη πρόκριση στο Q2.
Ακόμη και ο Λεκλέρ θα μπορούσε να κάνει δεύτερη προσπάθεια με το ίδιο σετ, εφόσον η Ferrari ήθελε να εξασφαλίσει ότι δεν θα αποκλειόταν από το Q2 εξαιτίας των Haas. Η Ferrari, ωστόσο, επέλεξε να χρησιμοποιήσει δύο σετ μαλακής γόμας στο ξεκίνημα των κατατακτήριων. Έτσι, κανένας από τους δύο οδηγούς της δεν θα είχε φρέσκο σετ soft διαθέσιμο για τον αγώνα.
Το πρόβλημα θα ήταν μικρότερο αν ένας από τους Λεκλέρ και Χάμιλτον είχε καταφέρει να νικήσει τον Φερστάπεν στο Q3. Αυτό, όμως, δεν έγινε. Ο Χάμιλτον άλλαξε τη ρύθμιση της εμπρός πτέρυγας —ένα ακόμη σφάλμα, καθώς στο Q2 ο Λιούις πετούσε— και υπέπεσε, για πολλοστή φορά, σε λάθη στους κρίσιμους γύρους του Q3. Ο Λεκλέρ, από την άλλη, με ένα πιο συμβατικό σετάρισμα δεν μπορούσε να αξιοποιήσει στο μέγιστο την SF-26.
Με αυτόν τον τρόπο, η Ferrari έχασε την κρισιμότερη μάχη του τριημέρου. Το λάθος της στο Q1 οδήγησε τον Λεκλέρ στην εκκίνηση με χρησιμοποιημένα soft, που δεν άντεξαν όσο τα φρέσκα ελαστικά του Φερστάπεν, ενώ ο Χάμιλτον ξεκίνησε με τη μέση γόμα. Ειδικά από τη στιγμή που ο Λεκλέρ έχασε στην εκκίνηση από τον Φερστάπεν, το παιχνίδι είχε πλέον τελειώσει για τη Scuderia.
Ο Χάμιλτον θα διαπίστωνε σύντομα ότι η επιλογή της μέσης γόμας για το πρώτο stint ήταν κάκιστη, καθώς τον υποχρέωνε να ακολουθήσει στρατηγική δύο στάσεων. Το δεύτερο VSC, μετά το μέσον του αγώνα, του έδωσε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει τη δεύτερη στάση του χωρίς μεγάλη απώλεια χρόνου. Ωστόσο, ο ίδιος επέλεξε να μην μπει στα pit και να συμπληρώσει ένα stint 40+ γύρων με τα soft.
Και αυτή η απόφαση του Χάμιλτον ήταν ακατανόητη, αφήνοντάς τον ουσιαστικά εκτός βάθρου. Φαίνεται, όμως, ότι εκείνη τη στιγμή ο Βρετανός ενδιαφερόταν περισσότερο να παραμείνει μπροστά από τον Λεκλέρ στην πίστα παρά για οτιδήποτε άλλο. Αργότερα, βέβαια, πλήρωσε το τίμημα αυτής της επιλογής.
Έτσι, η Ferrari έχασε την ευκαιρία να πετύχει την τρίτη της νίκη στη σεζόν. Αυτό δείχνει ότι, ακόμη κι αν η Scuderia κατασκευάσει ένα πραγματικά ανταγωνιστικό μονοθέσιο μέσα στην επόμενη διετία, δεν γνωρίζει πώς να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του. Την ίδια στιγμή, οι Red Bull, Mercedes και McLaren, με αυτή τη σειρά, λειτουργούν ένα ή δύο επίπεδα υψηλότερα από τη Ferrari στο επιχειρησιακό σκέλος.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
F1: Επιστροφή στην Αφρική το 2030!
F1 GP Σιγκαπούρης: Νικητής του Sprint ο Φερστάπεν (+video)
F1 GP Σιγκαπούρης: Μπορεί η Ferrari να νικήσει τον Φερστάπεν; (+video)
Ακολουθήστε το carsnews.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
