Με θερμικές κάμερες, τεχνητή νοημοσύνη και δυνατότητα μεταφοράς σωσιβίου, ένα πρωτοποριακό drone μπορεί να εντοπίζει ανθρώπους στη θάλασσα μέσα στα κρίσιμα πρώτα λεπτά. Η άμεση ανεύρεση ενός ανθρώπου που έχει πέσει στη θάλασσα παραμένει μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις για τα πληρώματα πλοίων και τις υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης.
Σε αυτό το ζήτημα επιχειρεί να απαντήσει ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα στη Δανία, με επικεφαλής τον Έλληνα διδακτορικό ερευνητή Δημοσθένη Αγγελή. Το πρωτότυπο drone που αναπτύσσει η ομάδα του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας έχει σχεδιαστεί ώστε να απογειώνεται αμέσως μετά από περιστατικό «άνθρωπος στη θάλασσα» και να εντοπίζει το πιθανό σημείο όπου βρίσκεται ο ναυαγός, πριν χαθεί πολύτιμος χρόνος.
Σε σχέση με τις συμβατικές διαδικασίες, οι οποίες απαιτούν την επιβράδυνση του πλοίου και την οργάνωση επιχείρησης διάσωσης, το εναέριο σύστημα μπορεί να ξεκινήσει την αναζήτηση σχεδόν άμεσα. Με διάμετρο 2,4 μέτρων και βάρος περίπου 25 κιλών, το drone διαθέτει αυτονομία πτήσης περίπου 30 λεπτών και μπορεί να μεταφέρει φορτίο έως 20 κιλά, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες.
Παράλληλα, έχει τη δυνατότητα να καλύψει περιοχή αναζήτησης έως 1 τετραγωνικό χιλιόμετρο, προσφέροντας σαφέστερη εικόνα της κατάστασης από αέρος. Κρίσιμο ρόλο στην αποτελεσματικότητά του έχουν οι αισθητήρες, καθώς το σύστημα συνδυάζει συμβατική, υπέρυθρη και θερμική κάμερα. Η τελευταία είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας ή στη διάρκεια νυχτερινών επιχειρήσεων.
Μέσω της ανίχνευσης θερμικών ιχνών, το drone μπορεί να εντοπίζει ανθρώπινη παρουσία ακόμη και όταν η επιφάνεια της θάλασσας δυσχεραίνει τον οπτικό εντοπισμό. Ταυτόχρονα, ειδικοί αλγόριθμοι υπολογίζουν την πιθανότερη θέση του ναυαγού, αξιοποιώντας στοιχεία όπως η πορεία του πλοίου, ο χρόνος που έχει περάσει από την πτώση, η ένταση του ανέμου και τα θαλάσσια ρεύματα.
Με τον τρόπο αυτό, η αναζήτηση εστιάζει στα σημεία όπου υπάρχουν οι μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας, εξοικονομώντας χρόνο και ενέργεια. Στις δοκιμές που έχουν γίνει έως σήμερα, το ερευνητικό σύστημα κατέγραψε ποσοστά εντοπισμού άνω του 80%.
Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν τόσο σε χερσαίο περιβάλλον όσο και στη θαλάσσια περιοχή του Κάτεγκατ, μεταξύ Δανίας και Σουηδίας, με τη χρήση ειδικού ανθρωποειδούς ομοιώματος που έφερε θερμαινόμενο γιλέκο.
Η επόμενη φάση ανάπτυξης προβλέπει την προσθήκη δυνατότητας μεταφοράς και ρίψης φουσκωτού σωσιβίου εξοπλισμένου με GPS. Έτσι, το drone δεν θα περιορίζεται στον εντοπισμό του ανθρώπου που βρίσκεται σε κίνδυνο, αλλά θα μπορεί να του παρέχει άμεση υποστήριξη μέχρι να φτάσουν τα σωστικά μέσα.
Οι ερευνητές καλούνται πλέον να αντιμετωπίσουν ακόμη μία σημαντική τεχνική πρόκληση: την ασφαλή προσγείωση του drone σε πλοία που βρίσκονται σε κίνηση, ακόμη και υπό συνθήκες με μεγάλα κύματα. Για τον σκοπό αυτό αναπτύσσονται συστήματα οπτικής αναγνώρισης σε πραγματικό χρόνο, τα οποία θα επιτρέπουν στο drone να προσαρμόζει αυτόματα την πορεία του και να επιστρέφει με ασφάλεια στο κατάστρωμα.
