Η Ferrari έχει μετατραπεί σε ανέκδοτο στη Formula 1

Παραμένει δύσκολο να εξηγήσει κανείς πώς η Ferrari καταφέρνει, και φέτος στη Formula 1, να περιπλέκει μόνη της τα πράγματα. Ακόμη κι όταν έχει σχεδόν όλα τα στοιχεία στη θέση τους —το κορυφαίο μονοθέσιο, τους οδηγούς, τον ρυθμό και την ευκαιρία— βρίσκει τρόπο να κάνει την προσπάθειά της δυσκολότερη απ’ όσο χρειάζεται. Στο Grand Prix της Μαλαισίας, η Scuderia επανέλαβε αυτό το γνώριμο μοτίβο: είχε τον Lewis Hamilton σε θέση να διεκδικήσει κάτι μεγάλο —τον Leclerc τον έχουμε πλέον βγάλει από την εξίσωση— και, πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας, του έδωσε μια στρατηγική που έμοιαζε καταδικασμένη να αποτύχει. Η απόφαση να χρησιμοποιηθούν slick ελαστικά σε οδόστρωμα που κάθε άλλο παρά κατάλληλο έδειχνε για αυτά προκαλεί εύλογα ερωτήματα για την κρίση στο pit wall.

Η Ferrari έβλεπε στεγνή πίστα εκεί όπου οι άλλοι έβλεπαν νερό

Η βροχή είχε καθυστερήσει την εκκίνηση, ενώ οι συνθήκες μεταβάλλονταν διαρκώς. Όταν τελικά μπορούσε να αρχίσει ο αγώνας, η Ferrari και ο Hamilton επέλεξαν να πάρουν το ρίσκο των soft slicks αντί των ενδιάμεσων ελαστικών. Δεν ήταν οι μόνοι: άλλοι επτά πιλότοι ακολούθησαν την ίδια τακτική. Αυτό, όμως, δεν καθιστά λιγότερο προβληματική την επιλογή της Scuderia. Σημαίνει απλώς ότι άλλοι επτά οδηγοί είχαν λόγο να δουν ξανά τα replay και να αναρωτηθούν τι ακριβώς σκέφτονταν.

Ο Hamilton έχασε 12 δευτερόλεπτα από τον Kimi Antonelli μόνο στο μεσαίο sector του πρώτου γύρου. Μέχρι τον ένατο γύρο είχε υποχωρήσει στη 18η θέση, περισσότερο από 1:20 πίσω από τον πρωτοπόρο. Για έναν επτά φορές παγκόσμιο πρωταθλητή που αναζητά το πρωτάθλημα που θα τον κάνει να γράψει ιστορία, αυτή η εκκίνηση απείχε πολύ από το ιδανικό. Αν επρόκειτο για videogame, το «restart» θα ήταν η προφανής επιλογή.

Και τότε εμφανίστηκε το safety car

Η Ferrari στάθηκε τυχερή: το safety car συγκέντρωσε ξανά το grid, εξανέμισε μεγάλο μέρος της διαφοράς και έδωσε στον Hamilton τη δυνατότητα να επιστρέψει στη μάχη, αν όχι για τη νίκη, τουλάχιστον για το βάθρο. Αυτή τη φορά, η ομάδα του εκτέλεσε σωστά τα pit stops, ενώ ο Βρετανός παρέμεινε στην πίστα με τα softs.

Από εκείνο το σημείο, ο Hamilton ανέλαβε να καλύψει το χαμένο έδαφος. Από την 18η θέση, με διαφορά μεγαλύτερη από ένα λεπτό, κατάφερε να τερματίσει τρίτος. Μια ανάκαμψη που αφήνει εύλογα το ερώτημα τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν η Ferrari είχε χειριστεί σωστά έστω τα στοιχειώδη.

Ο ίδιος ο Hamilton δεν φάνηκε να χρειάζεται πολλή σκέψη. Όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε να κερδίσει τον αγώνα με διαφορετικό ελαστικό στην εκκίνηση, απάντησε απλώς: «Yeah, yeah.». Μια σύντομη απάντηση που, επί της ουσίας, τα είπε όλα.

Η Ferrari χρειάζεται λιγότερο δράμα

Η Scuderia δεν χρειάζεται ακόμη έναν οδηγό που θα επιστρατεύει θαύματα για να περισώσει την κατάσταση. Χρειάζεται να πάψει να του δημιουργεί τα προβλήματα που ύστερα περιμένει από εκείνον να λύσει. Ο Hamilton έκανε όσα μπορούσε: βρήκε ρυθμό, διαχειρίστηκε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, αξιοποίησε το safety car και κατέκτησε τελικά το P3. Κι όμως, έφυγε από τη Μαλαισία νιώθοντας ότι είχε χάσει μια τεράστια ευκαιρία.

Η τρίτη θέση είναι ένα καλό αποτέλεσμα και η ανάκαμψη από το P18 εντυπωσιάζει. Η Ferrari, όμως, δεν μπορεί να αρκείται σε πανηγυρισμούς επειδή έσωσε έναν αγώνα που η ίδια φρόντισε να δυσκολέψει.

Όταν διαθέτεις τον επτά φορές παγκόσμιο πρωταθλητή και το κορυφαίο μονοθέσιο στην πίστα, δεν έχεις λόγο να χαμογελάς με μια τέτοια εξέλιξη. Δεν κινδυνεύεις απλώς να γίνεις ανέκδοτο· είσαι ήδη.