Ο Charles Leclerc θα συνεχίσει να έχει ως βάση του το Maranello τα επόμενα χρόνια, σε μια συνεργασία που η Ferrari επιλέγει να παρατείνει, παρά το γεγονός ότι η πορεία του Μονεγάσκου στη Formula 1 έχει συνδυαστεί με έντονες διακυμάνσεις. Το πρωί της Τετάρτης (4/6), η Ferrari ανακοίνωσε την επέκταση του συμβολαίου του Charles Leclerc, με τον 28χρονο πιλότο να παραμένει στα κόκκινα για πολλά ακόμη χρόνια.
Με αυτή την κίνηση, η Scuderia οριστικοποιεί το οδηγικό της δίδυμο, τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. Στα επτά χρόνια παρουσίας του στην ομάδα, ο Leclerc μετρά 8 νίκες, 27 pole positions και 52 παρουσίες στο βάθρο. Το μοναδικό του grand chelem ήρθε στην Αυστραλία το 2022, ενώ φέτος βρίσκεται στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος οδηγών, πίσω από τις Mercedes των Kimi Antonelli και George Russell.
Ακολουθούν οι σημαντικότερες στιγμές της πολυετούς θητείας του με το κόκκινο μονοθέσιο, σε μια διαδρομή που δεν έλειψαν οι μεγάλες ευκαιρίες αλλά και οι απογοητεύσεις.
30/3/2019 – Η πρώτη pole position
Το ταλέντο του Charles Leclerc είχε φανεί από πολύ νωρίς, σε βαθμό που η Scuderia Ferrari κινήθηκε το 2016 για να τον εντάξει στην ακαδημία οδηγών της. Δύο χρόνια αργότερα πήρε το βάπτισμα του πυρός με τη Sauber, όπου η σταθερή παρουσία του στους βαθμούς και συνολικά οι εμφανίσεις του εκείνη τη σεζόν τον έφεραν ξανά στο κατώφλι του Maranello. Αυτή τη φορά, όχι ως δοκιμαστής, αλλά ως βασικός οδηγός.
Στο ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα ξεκίνησε και τερμάτισε το Αυστραλιανό GP στην πέμπτη θέση, παρότι λίγο αργότερα ο ίδιος παραδέχθηκε ότι θα μπορούσε να είχε πετύχει καλύτερο αποτέλεσμα. Δύο εβδομάδες μετά, στο Μπαχρέιν, πραγματοποίησε ένα σχεδόν άψογο τριήμερο: ταχύτερος στο FP1, ταχύτερος στο FP3 και με όλες τις ενδείξεις να δείχνουν ότι δύσκολα θα σταματούσε στις κατατακτήριες δοκιμές.
Πράγματι, δεν άφησε πολλά περιθώρια, κρατώντας τον εμπειρότερο Sebastien Vettel τρία ολόκληρα δέκατα πίσω του. Μέχρι τότε ήταν ο δεύτερος νεότερος οδηγός που κατακτούσε την pole position, πριν ο Kimi Antonelli τον ρίξει στην τρίτη θέση επτά χρόνια αργότερα. Το 1:28.866 αποτέλεσε το νέο ανεπίσημο ρεκόρ πίστας, καθώς το επίσημο ανήκει στον Pedro de La Rosa, και χωρίς τα προβλήματα στον κινητήρα του μονοθεσίου του ίσως να είχε φτάσει ήδη στην πρώτη του νίκη. Εκείνη η στιγμή, πάντως, δεν άργησε να έρθει.
1/9/2019 – Η πρώτη νίκη
Στη σκιά του απρόσμενου χαμού του Anthoine Humbert, ο κόσμος της Formula 1 επέστρεψε στη δράση μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα, με το βάρος της τραγωδίας να παραμένει έντονο. Οι ατυχίες και τα λάθη σε Μονακό, Αυστρία και Γερμανία φαίνεται πως σκλήρυναν τον Charles Leclerc, ο οποίος μπήκε στο Βελγικό GP αποφασισμένος και χωρίς περιθώρια για νέα στραβοπατήματα.
Ενδεικτικό της υπεροχής του στα δάση των Αρδεννών ήταν η διαφορά των επτά δεκάτων από τον Sebastien Vettel και των εννιά από τον νυν team-mate του πλέον, ενώ στον αγώνα βρέθηκε επικεφαλής για το μεγαλύτερο μέρος του. Ωστόσο, η νίκη αυτή δεν μπορούσε να έχει αμιγώς πανηγυρικό χαρακτήρα, καθώς επισκιάστηκε από τον θάνατο ενός πολύ καλού του φίλου στη Formula 2. Το τραγικό αυτό γεγονός επρόκειτο να επηρεάσει καθοριστικά την ασφάλεια στα μονοθέσια τα επόμενα χρόνια.
8/9/2019 – Δεύτερη σερί νίκη και η Ferrari ξανά στην κορυφή στην Monza
Λίγες ημέρες μετά την πρώτη νίκη του Leclerc στη Formula 1, η κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού μεταφέρθηκε στην Ιταλία και στον «ναό της ταχύτητας», τη Monza. Η Ferrari μετρούσε ήδη εννιά ολόκληρα χρόνια χωρίς νίκη μέσα στο σπίτι της και οι tifosi είχαν εναποθέσει, όχι χωρίς πίεση, τις ελπίδες τους στους Charles Leclerc και Sebastien Vettel για να μπει τέλος σε αυτή την παρατεταμένη ξηρασία.
Η pole position που κατέκτησε ο Leclerc δημιούργησε από νωρίς τις προϋποθέσεις για ένα αποτέλεσμα ικανό να βγάλει ένα ολόκληρο έθνος στους δρόμους. Όμως ο Lewis Hamilton και η Mercedes δεν άφησαν τον Μονεγάσκο να κινηθεί χωρίς απειλή, πιέζοντάς τον όσο περισσότερο μπορούσαν. Στην εκκίνηση, ο Leclerc φρέναρε αποφασιστικά και κράτησε την πρωτοπορία, με τον Βρετανό να μη δείχνει καμία διάθεση να παραδώσει εύκολα τη μάχη.
Τελικά, τα προβλήματα που αντιμετώπισαν τόσο ο επτάκις πρωταθλητής όσο και ο Valtteri Bottas στη διαχείριση των ελαστικών τους άνοιξαν τον δρόμο για τη νίκη του Leclerc. Από εκείνη την ημέρα, τον συνοδεύει το παρατσούκλι «Il Predestinato». Πέντε χρόνια αργότερα, το 2024, επανέλαβε ουσιαστικά το ίδιο επίτευγμα, στηριζόμενος στην εξαιρετική διαχείριση του stint του με τη σκληρή γόμα για 36 γύρους, κρατώντας πίσω του τους Oscar Piastri και Lando Norris και προκαλώντας ντελίριο στους φιλάθλους που είχαν κατακλύσει κάθε γωνιά της πίστας.
2022 – Για πρώτη φορά στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος
Το ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού στα τέλη του 2019 ανέβαλε κατά έναν χρόνο την αλλαγή κανονισμών που ήταν προγραμματισμένη για το 2021, με αποτέλεσμα το 2022 να σηματοδοτήσει τελικά την είσοδο της Formula 1 στην εποχή του ground effect. Στο ξεκίνημα της σεζόν, όλα έδειχναν πως το σπορ θα έβλεπε ακόμη μία μεγάλη μονομαχία, μετά από εκείνη ανάμεσα σε Lewis Hamilton και Max Verstappen.
Ο Charles Leclerc άρχισε ιδανικά, κατακτώντας τη νίκη στο Μπαχρέιν, ενώ στη Σαουδική Αραβία έχασε στις λεπτομέρειες άλλη μία πιθανή επικράτηση, παλεύοντας μέχρι τέλους. Στην Αυστραλία, μάλιστα, πέτυχε το πρώτο και μοναδικό μέχρι τώρα Grand Chelem, ανοίγοντας τη διαφορά στο +34 από τον Ολλανδό. Ωστόσο, αυτό το προβάδισμα αποδείχθηκε εύθραυστο και χάθηκε το επόμενο διάστημα, μέσα από μια σειρά λαθών στη στρατηγική και προβλήματα αξιοπιστίας της F1-75.
Παρά τις αδυναμίες που δεν επέτρεψαν στη σεζόν να εξελιχθεί όπως είχε αρχικά φανεί, ο Leclerc συγκέντρωσε εννιά pole positions, τρεις νίκες (Μπαχρέιν, Αυστραλία, Αυστρία) και οκτώ βάθρα. Παρόμοια εικόνα είχε και το 2023, όμως εκείνη η χρονιά ανήκε σχεδόν ολοκληρωτικά στον Max Verstappen, ο οποίος κυριάρχησε με 19/23 νίκες.
26/5/2024 – Η «κατάρα» του Μονακό σπάει
Έως και το 2023, ο Charles Leclerc μετρούσε έξι αγώνες στην πατρίδα του, χωρίς να έχει καταφέρει να κερδίσει κανέναν. Ο απολογισμός του ήταν κάθε άλλο παρά ευνοϊκός: ατύχημα και πρόβλημα στα φρένα το 2018, αποκλεισμός από το Q1 και εγκατάλειψη λόγω κλαταρίσματος το 2019, καθώς και δύο διαδοχικές pole positions το 2021 και το 2022 που δεν μετατράπηκαν σε νίκη. Εκείνο που εξακολουθούσε να λείπει ήταν το αποτέλεσμα που είχε τη μεγαλύτερη σημασία, ειδικά από τη στιγμή που ο τελευταίος Μονεγάσκος που είχε κερδίσει στους δρόμους του Μονακό ήταν ο Louis Chiron, το μακρινό 1931.
Παρά τις διαδοχικές απογοητεύσεις, ο Leclerc δεν σταμάτησε να προσπαθεί. Πήρε την pole position και το 2024, με όλα να δείχνουν πως η λεγόμενη «κατάρα του εντός έδρας αγώνα» μπορούσε επιτέλους να σπάσει. Πριν όμως ο αγώνας βρει κανονικό ρυθμό, ένα τρομακτικό ατύχημα με πρωταγωνιστές τους Sergio Perez, Nico Hulkenberg και Kevin Magnusen προκάλεσε τη διακοπή του.
Στην επανεκκίνηση, ο Charles Leclerc δεν άφησε περιθώρια για λάθη. Πέρασε στην πρωτοπορία του GP και από εκείνο το σημείο δεν κοίταξε πίσω. Το επίτευγμά του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς ότι σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα έτρεξε με τα ίδια ελαστικά, τη σκληρή γόμα. Παρ’ όλα αυτά, έφτασε στη νίκη που λειτούργησε ως καύσιμο για τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος στους κατασκευαστές τους επόμενους μήνες.
