Μέσα σε μία στιγμή, όλα όσα έχτιζε η Ferrari τους τελευταίους μήνες κατέρρευσαν, αφήνοντας εύλογα το ερώτημα: «Πώς το κατάφεραν πάλι;»
Ερασιτεχνισμοί και αδικαιολόγητα λάθη
Μία καταστροφική Κυριακή
Η αυτοκριτική πρέπει να γίνει χθες
Ραντεβού στην εκπομπή μας για την F1
Λίγες ημέρες πριν από το Grand Prix Ουγγαρίας, ο Λιούις Χάμιλτον είχε δηλώσει: «Πάμε για τη νίκη». Για πρώτη φορά, ο Βρετανός έθεσε έναν συγκεκριμένο στόχο στην ομάδα του.
Δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες διατυπώσεις του τύπου «θα δούμε πού θα είμαστε» ή «πρέπει να πάρουμε ένα καλό αποτέλεσμα». Ο Χάμιλτον ήταν ξεκάθαρος, καθώς γνώριζε ότι η SF-26 θα ευνοούνταν από τα χαρακτηριστικά του Χανγκάρορινγκ και ότι αυτή ήταν μια σημαντική ευκαιρία για να μπει η Ferrari για τα καλά στη διεκδίκηση του τίτλου.
Ωστόσο, οι προσδοκίες ήταν διαφορετικές από όσα τελικά συνέβησαν στην ουγγρική πίστα. Όλα όσα ακολούθησαν θα τα συζητήσουμε τη Δευτέρα 27/7 στις 16:30, στην εκπομπή του Gazzetta για τη Formula 1, «Pole Position by Allwyn».
Ερασιτεχνισμοί και αδικαιολόγητα λάθη
Μετά το FP3 ήταν πλέον ξεκάθαρο πως ο Χάμιλτον ήταν το φαβορί για την pole position. Παρότι ο Νόρις είχε σημειώσει τον ταχύτερο χρόνο, ο Βρετανός ήταν ταχύτερος από τον Σαρλ Λεκλέρ, ενώ παράλληλα είχε περιθώριο βελτίωσης στο δεύτερο κομμάτι της πίστας, κάτι που η Ferrari ανέδεικνυε επανειλημμένα.
Στο Q3, ο Χάμιλτον σημείωσε τον ταχύτερο γύρο στην πρώτη του προσπάθεια, όντας 0,1 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Νόρις. Από εκείνο το σημείο ξεκίνησε η αγωνιστική κατρακύλα της Ferrari. Αντί να βγάλει τους οδηγούς της στο τέλος της διαδικασίας, όταν η πίστα θα είχε περισσότερο λάστιχο και θα ήταν ταχύτερη, τους έστειλε πρώτους, με καύσιμα μόλις για δύο γύρους. Μια επιλογή δύσκολα υπερασπίσιμη.
Το αποκορύφωμα ήρθε μετά τον γύρο του Χάμιλτον, όταν ενημερώθηκε πάνω στο apex της πρώτης στροφής ότι ακολουθούσε μονοθέσιο. Η συνεννόηση ήταν κάκιστη, τα λάθη από το pitwall διαδοχικά και το αποτέλεσμα καταστροφικό: ο Λάντο Νόρις πήρε την pole, έχοντας την καλύτερη δυνατή πρόσφυση στην πίστα, ενώ ο Χάμιλτον τιμωρήθηκε με ποινή τριών θέσεων.
Μία καταστροφική Κυριακή
Στον αγώνα η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο. Η ανεπαρκής τελική ταχύτητα της SF-26, που δεν επέτρεπε προσπεράσεις, σε συνδυασμό με τη μη αξιοποίηση της φρέσκιας μαλακής γόμας στην εκκίνηση, αποτέλεσαν σοβαρές αστοχίες από την πλευρά της Ferrari. Με τη φρέσκια μαλακή γόμα ο Χάμιλτον έκανε μόλις 12 γύρους, ενώ ο Μαξ Φερστάπεν, με χρησιμοποιημένη μαλακή γόμα, ολοκλήρωσε 30 γύρους, δηλαδή τρεις περισσότερους από τις κατατακτήριες δοκιμές.
Παρότι διέθετε το πιο φρέσκο ελαστικό, ο Χάμιλτον μπήκε πρώτος για pit stop και επέστρεψε στην πίστα ανάμεσα σε πιο αργά μονοθέσια. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι μηχανικοί έκαναν λανθασμένη αλλαγή στο εμπρός φτερό, προκαλώντας υποστροφή. Η συνέπεια ήταν τεράστια φθορά στη μαλακή γόμα.
Βλέποντας τη διαφορά από τον Φερστάπεν να αυξάνεται, ο Χάμιλτον μπήκε εκ νέου στα pits στον 32ο γύρο. Η οδηγία που έλαβε ήταν να κάνει διαχείριση μέχρι το τέλος.
Πράγματι, ο ρυθμός του ήταν εξαιρετικός και καλύτερος από εκείνον του Όσκαρ Πιάστρι, που βρισκόταν μπροστά του. Όλα έδειχναν πως θα μπορούσε να αντέξει την πίεση του Μαξ Φερστάπεν, λόγω της μεγαλύτερης διαφοράς στη φθορά της μαλακής γόμας της RB22.
Στον 56ο γύρο εμφανίστηκε το Virtual Safety Car. Ήταν η στιγμή κατά την οποία ο Χάμιλτον άρχισε για πρώτη φορά να αυξάνει τη διαφορά από τον Φερστάπεν. Κι όμως, η Ferrari τον κάλεσε στα pits για αλλαγή ελαστικών, στερώντας του τη δεύτερη θέση. Επιπλέον, δεν έδωσε εντολή στον Λεκλέρ να καθυστερήσει για 1-2 δευτερόλεπτα τον Αντονέλι. Ο Φερστάπεν δεν θα μπορούσε να τον προσπεράσει και, όπως φάνηκε στην περίπτωση του Αντονέλι, ούτε ο Ιταλός θα προλάβαινε να τον φτάσει.
Αντί γι’ αυτό, ο Χάμιλτον επέστρεψε στην πίστα πίσω από τη Mercedes, σημειώθηκε για παραβίαση του ορίου ταχύτητας στο pit lane κατά 0,1 χλμ./ώρα —κάτι που παραπέμπει σε πρόβλημα λογισμικού— και έχασε την τέταρτη θέση από τον, για ακόμη μία φορά, απογοητευτικό Σαρλ Λεκλέρ.
Η Ferrari έδειξε και με αυτή την απόφαση τις προτεραιότητές της. Δεν φαίνεται να έδωσε την απαιτούμενη βαρύτητα στο πρωτάθλημα οδηγών, αφού δεν ζήτησε από τον Μονεγάσκο να αυξήσει τη διαφορά του πάνω από 5 δευτερόλεπτα, ώστε να μη χάσει τη θέση του ο Βρετανός.
Ήταν το απογοητευτικό επιστέγασμα ενός αγώνα που εξελίχθηκε σε πλήγμα για τη Ferrari.
Η αυτοκριτική πρέπει να γίνει χθες
Τόσο το Σάββατο όσο και την Κυριακή, ο επικεφαλής της Ferrari, Φρεντ Βασέρ, είχε ουσιαστικά την ίδια απάντηση: «Κάναμε λάθη». Η διαπίστωση είναι σωστή, αλλά δεν αρκεί. Η Ferrari έμεινε κατώτερη των προσδοκιών σε μια πίστα όπου είχε τη δυνατότητα να κερδίσει. Αντί για την pole position το Σάββατο και την κορυφή του βάθρου την Κυριακή, αποχωρεί με ένα απογοητευτικό 4-5.
Παράλληλα, μια στιγμή που ενδέχεται να έκρινε τον αγώνα ήταν το αδικαιολόγητο προσπέρασμα του Φερστάπεν στον Χάμιλτον. Η προσπάθεια ήταν εντυπωσιακή, όμως επρόκειτο για κρίσιμο σημείο του αγώνα και, με βάση τα δεδομένα του πρωταθλήματος, είναι ανεπίτρεπτο να αφήνεται ανοιχτή η πόρτα στον Φερστάπεν.
Αν η Ferrari θέλει να διατηρήσει ελπίδες για τον τίτλο, πρέπει να στηριχθεί στον Χάμιλτον. Ο Βρετανός βρίσκεται 31 βαθμούς μπροστά από τον Σαρλ Λεκλέρ και είναι συνολικά πολύ ταχύτερός του στα 11 Grand Prix. Χωρίς τα προβλήματα στην Ιαπωνία, το Μαϊάμι και το Σπα, η διαφορά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη.
Η Ferrari οφείλει να βάλει τάξη, να καθορίσει προτεραιότητες και να σταματήσει να κάνει ερασιτεχνικά λάθη στις περιπτώσεις όπου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει. Έφερε τον Χάμιλτον για να συμβάλει στη δημιουργία ενός κορυφαίου μονοθεσίου, όμως ο Βρετανός δεν μπορεί να λειτουργεί ταυτόχρονα ως επικεφαλής, αγωνιστικός διευθυντής και υπεύθυνος στρατηγικής. Όσα είχε χτίσει η Ferrari μέχρι το Σίλβερστον, τα ακύρωσε μέσα σε ένα μόνο αγωνιστικό τριήμερο.
Ραντεβού στην εκπομπή μας για την F1
Τη Δευτέρα 27/7, συντονιστείτε στις 16:30 στην εκπομπή για την F1, «Pole Position by Allwyn», στο YouTube. Η ομάδα του Gazzetta θα αναλύσει τον αγώνα της Ουγγαρίας.
Δείτε επίσης την εκπομπή «Pole Position by Allwyn» του gMotion, με τους Κώστα Παστρίμα, Στάθη Κοκκορόγιαννη και Δήμητρα Ηρειώτη να αναλύουν το GP Βελγίου.
