14 Ιουνίου, 2026 11:00 Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης (ke@newsauto.gr)
Ο Τζορτζ Ράσελ έψαχνε στη Βαρκελώνη μια νέα αφετηρία για τη σεζόν του και στις κατατακτήριες έκανε το πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Το ερώτημα είναι αν οι Χάμιλτον και Αντονέλι θα του επιτρέψουν να ολοκληρώσει αυτή την προσπάθεια.
Με μια πρώτη ματιά, το συγκεκριμένο τριήμερο μοιάζει με εκείνα στα οποία ένας οδηγός δείχνει από νωρίς ότι έχει σαφές προβάδισμα. Ο Ράσελ, ήδη από το FP1, είχε βρει πολύ καλό ρυθμό με την W17, τόσο στα μεγάλα stints όσο και στις προσομοιώσεις κατατακτήριων.
Την ίδια ώρα, ο Αντονέλι αντιμετώπιζε από την αρχή ορισμένες αδυναμίες στον γύρο της Βαρκελώνης, τις οποίες δεν κατάφερε να εξαλείψει όσο πλησίαζαν οι κατατακτήριες. Δεν επρόκειτο για υστέρηση ανάλογη με εκείνη του Ράσελ στο Μονακό ή στο Μαϊάμι, όπου ο Βρετανός έχανε λίγο χρόνο σχεδόν σε κάθε στροφή σε σύγκριση με τον Ιταλό.
Ο Κίμι παρέμενε πολύ κοντά στον Τζορτζ μέχρι και το τέλος του δεύτερου τομέα. Ωστόσο, μόλις τα μονοθέσια περνούσαν τη στροφή 10, η W17 με τον αριθμό 63 έπαιρνε ξεκάθαρα το πάνω χέρι απέναντι σε εκείνη με τον αριθμό 12.
Θεωρητικά, ο Κίμι θα έπρεπε να βρίσκεται τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με τον Τζορτζ στον τρίτο τομέα της Καταλούνια. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια διαδοχή τεσσάρων στροφών: δύο αργών και δύο μέσης ταχύτητας. Παρ’ όλα αυτά, ο Τζορτζ επικράτησε ξεκάθαρα του Κίμι σε εκείνο το σημείο.
Ο Αντονέλι φρέναρε αργότερα από τον Ράσελ για τη στροφή 10, όμως στη συνέχεια το πλεονέκτημα πέρασε στον Ράσελ. Ο Τζορτζ ήταν καλύτερος σε όλες τις υπόλοιπες στροφές, τόσο στη φάση της επιβράδυνσης όσο και σε εκείνη της επιτάχυνσης. Αυτό ενδεχομένως αποτελεί ένδειξη ότι είχε διατηρήσει περισσότερα ελαστικά στους δύο προηγούμενους τομείς σε σχέση με τον Αντονέλι.
Με άλλα λόγια, ο Ράσελ είχε τη δυνατότητα να σημειώνει ελαφρώς καλύτερο χρόνο από τον Αντονέλι στα δύο τρίτα του γύρου, καταπονώντας λιγότερο τα ελαστικά του. Στον τρίτο τομέα, που είναι ιδιαίτερα απαιτητικός για τα Pirelli, αποκόμιζε το όφελος αυτής της διαχείρισης.
Αγώνας φθοράς
Η συγκεκριμένη λεπτομέρεια ενδέχεται να αποδειχθεί κρίσιμη για την εξέλιξη ενός αγώνα στον οποίο η διαχείριση των ελαστικών αναμένεται να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Pirelli έχει φέρει φέτος στη Βαρκελώνη γόμες κατά ένα σκαλοπάτι πιο μαλακές σε σχέση με πέρσι.
Αναπόφευκτα, η κατεύθυνση στο σετάρισμα ενός μονοθέσιου διαφοροποιήθηκε για το 2026. Φέτος, κανείς δεν αναμένεται να ολοκληρώσει τον αγώνα με μία μόνο στάση. Οι δύο στάσεις θεωρούνται δεδομένες, ενώ ορισμένοι συνδυασμοί ενδέχεται να απαιτήσουν και τρίτο pit-stop.
Από τη στιγμή που ο Ράσελ καταφέρνει να είναι ταχύτερος από τον Κίμι, καταναλώνοντας λιγότερο ελαστικό στη διάρκεια του γύρου, η αξία της pole του γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Ακόμη κι αν ο Ράσελ χάσει θέση στην εκκίνηση από τον δεύτερο Χάμιλτον ή τον τρίτο Αντονέλι, δείχνει να διατηρεί πλεονέκτημα απέναντι και στους δύο αντιπάλους του, τόσο σε ρυθμό όσο και σε διάρκεια stint.
Καθοριστικός παράγοντας για τους οδηγούς στον αγώνα της Βαρκελώνης θα είναι η διαχείριση και η διατήρηση του εμπρός αριστερού ελαστικού σε καλή κατάσταση. Με τρεις μεγάλες δεξιές στροφές μέσα στον γύρο, τις 3, 4 και 12, η καταπόνησή του αναμένεται να είναι ιδιαίτερα αυξημένη.
Αν κάποιος οδηγός πιέσει υπερβολικά στην αρχή του stint, οι χρόνοι του ανά γύρο ενδέχεται να πέσουν αισθητά πολύ νωρίτερα σε σχέση με τους ανταγωνιστές του.
Ο Αντονέλι ακολουθεί γενικά πιο κλειστές γραμμές σε σχέση με τον Ράσελ. Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, που τον βοήθησε στο Μονακό, φαίνεται πως δεν λειτουργεί υπέρ του στη Βαρκελώνη. Η προσέγγιση του Χάμιλτον βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε εκείνες των δύο οδηγών της Mercedes. Ωστόσο, η Ferrari είναι συνολικά πιο απαιτητική με τα ελαστικά της απ’ ό,τι η Mercedes.
Το πακέτο της Ferrari
Εκτός αν το δεύτερο πακέτο αναβαθμίσεων που παρουσίασε η Ferrari, μόλις έναν μήνα μετά το πρώτο, κατάφερε να αντιμετωπίσει και αυτό το μειονέκτημα του ιταλικού μονοθέσιου. Διότι είναι βέβαιο ότι διόρθωσε αρκετά από τα προβλήματα στον τομέα της αεροδυναμικής ευστάθειας της SF-26.
Η Ferrari φαίνεται πως παράγει πλέον σαφώς μεγαλύτερη κάθετη δύναμη σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές στην επιτάχυνση από την έξοδο της 2 προς την 3. Σε εκείνο το σημείο, η ελκτική πρόσφυση και η αεροδυναμική ισορροπία παίζουν καθοριστικό ρόλο. Εκεί οι Ferrari υπερείχαν των Mercedes.
Μετά την 3, πάντως, η PU της Mercedes έδειχνε την ανωτερότητά της, με τους οδηγούς της W17 να έχουν το πλεονέκτημα. Ωστόσο, το δεδομένο είναι ότι η Ferrari, με τις 8 αναβαθμίσεις της, κατάφερε να βελτιώσει την αεροδυναμική απόδοση του μονοθέσιού της, χωρίς να επηρεάσει αρνητικά την ήδη πολύ καλή μηχανική ευστάθειά του. Στις αργές στροφές, η SF-26 ήταν ξανά εξαιρετική.
Όπως ο Αντονέλι, έτσι και ο Χάμιλτον υστερούσε καθαρά έναντι του Ράσελ στον τρίτο τομέα. Πιθανότατα και στη δική του περίπτωση, μέχρι να φτάσει στη 10 είχε επιβαρύνει υπερβολικά τα Pirelli.
Στο ερώτημα αν η Ferrari μπορούσε να διεκδικήσει την pole, η απάντηση είναι θετική. Το έδειξε ο Χάμιλτον, ο οποίος βρέθηκε δεύτερος, σε απόσταση μικρότερη του ενός δεκάτου από τον Ράσελ.
Το λάθος
Για να συμβεί αυτό, όμως, θα χρειαζόταν ένας από τους μαγικούς γύρους του Λεκλέρ. Ο Μονεγάσκος, ωστόσο, έκανε ένα σοβαρό λάθος στο Q3, που του στέρησε τη δυνατότητα να διεκδικήσει την pole από τον Ράσελ.
Το λάθος του Λεκλέρ ήταν, ουσιαστικά, διπλό. Αφενός επέλεξε πολύ πιο κλειστή γραμμή στην είσοδο της 4, πιθανόν και λόγω των νέων φρένων, κάτι που τον έφερε στο ακάθαρτο κομμάτι της στροφής. Αφετέρου, όταν το μονοθέσιο γλίστρησε, επιχείρησε να το διορθώσει με επιθετικό τρόπο.
Αντί να αποδεχτεί το λάθος και να επιχειρήσει ξανά λίγο αργότερα —ήταν η πρώτη του προσπάθεια στο Q3— πίεσε υπερβολικά για τον χρόνο. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήξει στον τοίχο.
Το τίμημα που κατέβαλε ο Μονεγάσκος ενδέχεται να τον βοηθήσει να προσεγγίσει διαφορετικά την κατάσταση. Στη Βαρκελώνη, ο Λεκλέρ είχε τον ρυθμό για να διεκδικήσει απέναντι στις Mercedes, όμως ο ίδιος άφησε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Ακόμη κι αν ο Σαρλ κατακτούσε την pole, θα ήταν δύσκολο να απειλήσει ουσιαστικά τις Mercedes στον αγώνα. Η W17 εμφανίζεται και στη Βαρκελώνη ως το πιο ολοκληρωμένο μονοθέσιο συνολικά. Ο Ράσελ δείχνει να έχει επιστρέψει στις… εργοστασιακές του ρυθμίσεις και μια νίκη που θα λειτουργούσε ως βάλσαμο για τον Βρετανό μοιάζει σήμερα περισσότερο από πιθανή.
