30 Αυγούστου 2026, 16:00 — Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης (ke@newsauto.gr)
Από τον V8 που άλλαξε τα δεδομένα στη Formula 1 το 1967 έως τις σύγχρονες μονάδες ισχύος, η Ford έχει αφήσει ισχυρό τεχνολογικό αποτύπωμα σε διαφορετικές περιόδους του κορυφαίου μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 125 ετών παρουσίας στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, η Ford ανατρέχει σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της αγωνιστικής της διαδρομής: τη δημιουργία του κινητήρα DFV V8.
-
Ο εμβληματικός κινητήρας, ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του το 1967, δεν χάρισε μόνο στη Ford ξεχωριστή θέση στο παγκόσμιο πάνθεον του μηχανοκίνητου αθλητισμού, αλλά άλλαξε παράλληλα τα δεδομένα σε ολόκληρη τη Formula 1, στην οποία η αμερικανική εταιρεία επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει για περισσότερο από μιάμιση δεκαετία.
Η πορεία του θρυλικού κινητήρα άρχισε το 1965, όταν ο τότε επικεφαλής του τμήματος μηχανοκίνητου αθλητισμού της Ford, Ουόλτερ Χέιζ, ανέθεσε στους Κιθ Ντάκγουορθ και Μάικ Κόστιν την ανάπτυξη ενός προγράμματος με επίκεντρο τη Formula 1. Το εγχείρημα προχώρησε γρήγορα, με την ομάδα να εξελίσσει δύο διαφορετικούς κινητήρες: έναν 4κύλινδρο 1,6 λίτρων για τη Formula 2 και έναν V8 χωρητικότητας 3,0 λίτρων για τη Formula 1.
Η δεύτερη μονάδα δεν δημιουργήθηκε από μηδενική βάση. Η Cosworth πήρε ως αφετηρία τον τετρακύλινδρο FVA, τα αρχικά του οποίου προέρχονται από την ονομασία Four Valve Series A. Οι βασικές αρχές της σχεδίασής του μεταφέρθηκαν στον V8, οδηγώντας στη δημιουργία του DFV (Double Four Valve). Ο κινητήρας αποτέλεσε πραγματική τομή για τη Formula 1, σηματοδοτώντας το επόμενο τεχνολογικό βήμα σε σχέση με τους παλαιότερους κινητήρες που διέθεταν δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο.
Δια χειρός Κλαρκ
Η στιγμή της αλήθειας έφτασε στις 4 Ιουνίου 1967, στο Ζάντφοορτ της Ολλανδίας. Εκεί ο DFV V8 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση, με τον θρυλικό Τζιμ Κλαρκ να αναλαμβάνει να αποδείξει στην πράξη τις δυνατότητές του. Παρότι ο κινητήρας είχε δοκιμαστεί ελάχιστα, ο Κλαρκ πίεσε τη Ford-Lotus στα όριά της. Στα μισά του αγώνα είχε ήδη εξασφαλίσει προβάδισμα 11 δευτερολέπτων από τη Brabham, ενώ ολοκλήρωσε την προσπάθειά του σημειώνοντας και τον ταχύτερο γύρο, με χρόνο 1:28.1. Η νίκη ήρθε ως φυσική συνέχεια, με μέση ωριαία ταχύτητα 171,375 χλμ./ώρα.
Ήταν η πρώτη νίκη μονοθεσίου της Formula 1 με κινητήρα νέας τεχνολογίας έπειτα από 13 χρόνια. Παράλληλα, σηματοδότησε την έναρξη μιας κυριαρχίας της Ford διάρκειας 15 ετών, καθώς και την καθιέρωση του κινητήρα DFV V8 ως μίας από τις πλέον προηγμένες μονάδες ισχύος στην ιστορία του αθλήματος.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν καλύτερα από οτιδήποτε άλλο το μέγεθος της επιτυχίας. Από το 1967 έως το 1983, ο DFV V8 πανηγύρισε 155 νίκες και συνδέθηκε με 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών και 10 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κατασκευαστών. Η αγωνιστική του πορεία, όμως, δεν περιορίστηκε στη Formula 1, καθώς ο DFV V8 κατέκτησε και το περίφημο «Τριπλό Στέμμα», με νίκες στο GP του Μονακό, στο Indy 500 και στο Le Mans.
Από τον DFV V8 στις σύγχρονες PU
Το ίδιο πνεύμα τεχνολογικής πρωτοπορίας που χαρακτήριζε τον κινητήρα DFV V8 καθοδηγεί σήμερα την επιστροφή της Ford Racing στη Formula 1. Φέτος, η Ford Racing, η οποία αποτελεί τον Επίσημο Συνεργάτη Κινητήρων της Red Bull Ford Powertrains, συνεργάζεται στενά με την ομάδα για την εξέλιξη των κινητήριων μονάδων των Oracle Red Bull Racing και Visa Cash App Racing Bulls.
Παρότι η τεχνολογική φιλοσοφία έχει μεταβληθεί σημαντικά κατά τις έξι δεκαετίες που μεσολάβησαν από την πρεμιέρα του κινητήρα DFV V8 έως την επιστροφή της Ford στη Formula 1, η βασική επιδίωξη της αμερικανικής εταιρείας για τεχνολογική καινοτομία παραμένει unchanged.
Από την πρωτοποριακή αρχιτεκτονική της κεφαλής με τέσσερις βαλβίδες ανά κύλινδρο, η οποία παρουσιάστηκε το 1967, έως τις σύγχρονες μονάδες ισχύος του 2026 που συνδυάζουν κινητήρα εσωτερικής καύσης και ηλεκτροκινητήρα, η ένδοξη ιστορία 125 ετών της Ford στους αγώνες χαρακτηρίζεται από τη συνεχή προσπάθειά της να πρωτοπορεί και να διευρύνει τα όρια του εφικτού στην πίστα.
