FORMULA 1 S24 AUTO 30.08.2026 08:44
FORD MEDIA
Ένα ακόμη κεφάλαιο στην ιστορία της τεχνολογικής πρωτοπορίας και της καινοτομίας της Ford γράφτηκε το 1967, όταν ο εμβληματικός κινητήρας DFV V8 έκανε το ντεμπούτο του και επηρέασε καθοριστικά τα δεδομένα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1. Σήμερα, το ίδιο πνεύμα τεχνολογικής πρωτοπορίας συνδέεται με την επιστροφή της Ford Racing στην κορωνίδα του μότορσπορ.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 125 ετών παρουσίας στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, η Ford ανατρέχει σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της αγωνιστικής της πορείας: τη δημιουργία του κινητήρα DFV V8. Ο κινητήρας, που παρουσιάστηκε το 1967, δεν περιορίστηκε στο να προσδώσει στη Ford ξεχωριστή θέση στο παγκόσμιο πάνθεον του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Παράλληλα, επηρέασε συνολικά τη Formula 1, όπου η αμερικανική εταιρεία επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει για περισσότερο από μιάμιση δεκαετία.

Η Lotus 49 με τον κινητήρα Ford DFV και τον Τζίμι Κλαρκ στο κόκπιτ, στο Ολλανδικό GP του 1967. FORD MEDIA
Η ιστορία του θρυλικού κινητήρα ξεκίνησε το 1965, όταν ο τότε επικεφαλής του τμήματος μηχανοκίνητου αθλητισμού της Ford, Walter Hayes, ανέθεσε στους Keith Duckworth και Mike Costin την ανάπτυξη ενός προγράμματος με επίκεντρο τη Formula 1. Το εγχείρημα πήρε σύντομα συγκεκριμένη μορφή, αν και από την αρχή απαιτούσε παράλληλη εξέλιξη δύο διαφορετικών κινητήρων: ενός τετρακύλινδρου 1,6 λίτρων για τη Formula 2 και ενός V8 3,0 λίτρων για τη Formula 1.

Ο κινητήρας Ford DFV στο σασί της Lotus, στο Ολλανδικό GP του 1967. FORD MEDIA
Η δεύτερη μονάδα δεν σχεδιάστηκε από λευκό χαρτί. Η Cosworth βασίστηκε στον τετρακύλινδρο FVA, τα αρχικά του οποίου προέρχονται από την ονομασία Four Valve Series A, μεταφέροντας τις βασικές αρχές της σχεδίασής του στον V8 και δημιουργώντας τον DFV (Double Four Valve).
Ο κινητήρας αποτέλεσε σημαντική τομή για τη Formula 1, σηματοδοτώντας το επόμενο τεχνολογικό βήμα σε σχέση με τους παλαιότερους κινητήρες που διέθεταν δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο. Η στιγμή της αλήθειας ήρθε στις 4 Ιουνίου 1967, στο Zandvoort της Ολλανδίας. Εκεί ο DFV V8 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση, με τον Jim Clark να καλείται να αποδείξει στην πράξη τις δυνατότητές του.

Η εκκίνηση του GP Ολλανδίας 1967
FORD MEDIA
Παρά το γεγονός ότι ο κινητήρας είχε δοκιμαστεί ελάχιστα, ο Jim Clark έφερε τη Ford-Lotus στα όριά της. Στα μισά του αγώνα είχε ήδη εξασφαλίσει προβάδισμα 11 δευτερολέπτων έναντι της Brabham, ενώ ολοκλήρωσε την προσπάθειά του σημειώνοντας και τον ταχύτερο γύρο, με χρόνο 1:28.1. Η νίκη ήρθε ως αναμενόμενη κατάληξη, με μέση ωριαία ταχύτητα 171,375 χλμ./ώρα.
Ήταν η πρώτη νίκη μονοθεσίου της Formula 1 με κινητήρα νέας τεχνολογίας έπειτα από 13 χρόνια. Παράλληλα, σηματοδότησε την έναρξη μιας κυριαρχίας της Ford που θα διαρκούσε 15 χρόνια και θα ανέδειχνε τον κινητήρα DFV V8 σε μία από τις πλέον προηγμένες μονάδες ισχύος στην ιστορία του αθλήματος.

Ο Τζίμι Κλαρκ πανηγυρίζει τη νίκη στην Ολλανδία το 1967 FORD MEDIA
Οι αριθμοί είναι εκείνοι που αποτυπώνουν με τη μεγαλύτερη σαφήνεια την έκταση της επιτυχίας. Από το 1967 έως το 1983, ο DFV V8 κατέγραψε 155 νίκες και συνδέθηκε με 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών και 10 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κατασκευαστών. Η παρουσία του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στη Formula 1, καθώς ο DFV V8 κατέκτησε και το περίφημο «Τριπλό Στέμμα», με νίκες στο GP του Μονακό, στο Indy 500 και στο Le Mans.

Από τον DFV V8 της Ford στους σημερινούς κινητήρες Red Bull Ford στη Formula 1
Το τεχνολογικό πνεύμα που χαρακτήριζε τον κινητήρα DFV V8 αποτελεί σήμερα τη βάση για την επιστροφή της Ford Racing στη Formula 1. Η Ford Racing, ως Επίσημος Συνεργάτης Κινητήρων της Red Bull Ford Powertrains, συνεργάζεται φέτος στενά με την ομάδα για την εξέλιξη των κινητήριων μονάδων των Oracle Red Bull Racing και Visa Cash App Racing Bulls.

Παρότι η τεχνολογική προσέγγιση έχει μεταβληθεί σημαντικά στις έξι δεκαετίες από την πρεμιέρα του κινητήρα DFV V8 έως την επιστροφή της Ford στη Formula 1, η βασική επιδίωξη της αμερικανικής εταιρείας για τεχνολογική καινοτομία παραμένει αμετάβλητη. Από την πρωτοποριακή αρχιτεκτονική της κεφαλής με τέσσερις βαλβίδες ανά κύλινδρο, που παρουσιάστηκε το 1967, μέχρι τις μονάδες ισχύος του 2026, οι οποίες συνδυάζουν κινητήρα εσωτερικής καύσης και ηλεκτροκινητήρα, η 125ετής ιστορία της Ford στους αγώνες εξακολουθεί να συνδέεται με τη σταθερή προσπάθειά της να πρωτοπορεί και να διευρύνει, έστω με τις απαιτήσεις και τους περιορισμούς κάθε εποχής, τα όρια του εφικτού στην πίστα.
