Η νίκη του Lewis Hamilton στη Βαρκελώνη διεύρυνε ακόμη περισσότερο το ρεκόρ διάρκειας ανάμεσα στην πρώτη και την τελευταία του νίκη στη Formula 1, καθώς η παρθενική του επικράτηση ήρθε το 2007 και η πιο πρόσφατη φέτος.
10. Ricardo Patrese (10 χρόνια, 5 μήνες, δύο μέρες) Ο Ricardo Patrese είχε στην κατοχή του το ρεκόρ των περισσότερων εκκινήσεων στη Formula 1, επομένως δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη ότι οι νίκες του απλώθηκαν σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Η πρώτη επιτυχία του Ιταλού σημειώθηκε το 1982 στο Μονακό με την Brabham, σε έναν αγώνα όπου αρκετοί αντίπαλοί του —ανάμεσά τους και ο ίδιος ο Patrese— αντιμετώπισαν προβλήματα στους τελευταίους γύρους. Το τελευταίο κεφάλαιο γράφτηκε το 1992 στην Ιαπωνία με την Williams.
9. Gehard Berger (10 χρόνια, 9 μήνες, 15 μέρες) Η πρώτη και η τελευταία νίκη του Gehard Berger στη Formula 1 ήρθαν με τον ίδιο κατασκευαστή, την Benetton. Το σερί άνοιξε στο Μεξικό το 1986, χάρη σε μια στρατηγική χωρίς στάσεις στα pits, σε μια εποχή όπου τα pit stops δεν ήταν υποχρεωτικά. Στη συνέχεια πέρασε από τη Ferrari και τη McLaren, πριν επιστρέψει στην Benetton το 1996. Το 1997 έχασε τρεις αγώνες για να σταθεί στο πλευρό του πατέρα του, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και αργότερα έφυγε από τη ζωή. Εκείνη τη χρονιά είδε για τελευταία φορά πρώτος την καρό σημαία, πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση σε ηλικία 38 ετών.
8. Sir Jack Brabham (10 χρόνια, 9 μήνες, 25 μέρες) Ο Sir Jack Brabham πήρε την πρώτη του νίκη στη Formula 1 στα τέλη της δεκαετίας του 1950, στο Μονακό, με Cooper. Ήταν η απαρχή μιας μακράς πορείας, στη διάρκεια της οποίας κατέκτησε ένα πρωτάθλημα. Η ομάδα που έφερε το όνομά του ιδρύθηκε το 1962 και πήρε τον τίτλο στους κατασκευαστές το 1966. Ο Brabham αποσύρθηκε μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος του 1970.
7. Sebastien Vettel (11 χρόνια, 8 μέρες) Ο τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής χάρισε στην Toro Rosso την πρώτη της νίκη στο χαοτικό GP της Ιταλίας το 2008, έχοντας εκκινήσει από την pole position. Εκείνη η επικράτηση ήταν μόνο η αρχή, καθώς η περίοδος των νικών του κράτησε μέχρι το 2019, όταν αγωνιζόταν με τη Ferrari. Η τελευταία φορά που ακούστηκε ο γερμανικός εθνικός ύμνος προς τιμήν του ήταν στη Σιγκαπούρη. Ακολούθησε ένα δύσκολο 2020 τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Ferrari, πριν μετακινηθεί το 2021 στην τότε νεοφώτιστη Aston Martin, όπου και έκλεισε τη σπουδαία καριέρα του.
6. Nelson Piquet Sr (11 χρόνια, 2 μήνες, 3 μέρες) Ο πατέρας του πρώην πιλότου της Renault είδε για πρώτη φορά την καρό σημαία από την πρώτη θέση στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, έχοντας ξεκινήσει από την pole position. Αργότερα ήρθαν και οι τίτλοι, με τρία πρωταθλήματα στο ενεργητικό του, ενώ κατέγραψε επιτυχίες με τη Williams και τη Lotus. Η τελευταία του νίκη ήρθε στον Καναδά το 1991, μετά την εγκατάλειψη του Nigel Mansell στον τελευταίο γύρο λόγω βλάβης.
5. Niki Lauda (11 χρόνια, 3 μήνες, 28 μέρες) Ο αείμνηστος Αυστριακός πρωταθλητής έδωσε σκληρή μάχη με τον επίσης αείμνηστο Clay Regazzoni στο Jarama της Ισπανίας, το μακρινό 1974. Έντεκα χρόνια, τρία παγκόσμια πρωταθλήματα και ένα ατύχημα που λίγο έλειψε να του κοστίσει τη ζωή αργότερα, κατέκτησε την τελευταία του νίκη. Αυτή ήρθε με τα χρώματα της McLaren στο Zandvoort της Ολλανδίας, πριν αποσυρθεί οριστικά από την ενεργό δράση το 1985.
4. Alain Prost (12 χρόνια, 20 μέρες) Η πρώτη νίκη του Alain Prost στη Formula 1 είχε έντονο γαλλικό χαρακτήρα. Οδηγούσε μονοθέσιο της Renault, στην πίστα της Ντιζόν το 1981, σε έναν αγώνα που ολοκληρώθηκε πρόωρα λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου χρονικού ορίου. Ήταν η αρχή μιας λαμπρής, αλλά κάθε άλλο παρά ήρεμης, πορείας στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, με τέσσερα πρωταθλήματα. Πέρασε από McLaren, Ferrari και Williams, ενώ η αντιπαράθεσή του με τον Ayrton Senna έμεινε στην ιστορία. Αποσύρθηκε το 1992, με την τελευταία του νίκη να καταγράφεται την ίδια σεζόν στη Γερμανία. Πέντε χρόνια αργότερα ίδρυσε την Prost Grand Prix, ομάδα που αποτέλεσε αφετηρία για την καριέρα αρκετών οδηγών, όπως ο Jarno Trull και ο Nick Heidfeld. Ήταν η συνέχεια της Ligier και παρέμεινε στη Formula 1 έως το 2001.
3. Michael Schumacher (14 χρόνια, 1 μήνας, 1 μέρα) Η διαδρομή του επτάκις πρωταθλητή Michael Schumacher είναι ευρέως γνωστή. Έναν χρόνο μετά το ντεμπούτο του στο Βέλγιο με την Jordan 191, κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην ίδια πίστα. Ακολούθησε η μεταγραφή στην Benetton, με δύο τίτλους το 1994 και το 1995, και στη συνέχεια η μετακίνησή του στη Ferrari, όπου άλλαξε την ιστορία της ομάδας. Το 2006 είχε ένα εξαιρετικό δεύτερο μισό στη σεζόν, φτάνοντας έναν αγώνα μακριά από τον όγδοο τίτλο του, όμως ο κινητήρας του παρέδωσε πνεύμα 17 γύρους πριν από την καρό σημαία στην Ιαπωνία. Επέστρεψε το 2010 για λογαριασμό της Mercedes. Πέρα από ορισμένες εκλάμψεις, δεν πρόσθεσε άλλες νίκες στο ενεργητικό του. Κατέκτησε πάντως μια pole position στο Μονακό το 2012, η οποία λίγο αργότερα ουσιαστικά ακυρώθηκε, καθώς δέχθηκε ποινή πέντε θέσεων λόγω της σύγκρουσής του με τον Bruno Senna στις κατατακτήριες δοκιμές.
2. Kimi Raikkonen (15 χρόνια, 6 μήνες, 28 ημέρες) Ο Kimi Raikkonen κέρδισε για πρώτη φορά στη Μαλαισία το 2003, στη δεύτερη χρονιά του με τη McLaren. Παρέμεινε εκεί έως το 2006 και έναν χρόνο αργότερα μετακινήθηκε στη Ferrari, έχοντας να διαχειριστεί το βάρος της διαδοχής του Michael Schumacher. Η απάντησή του ήταν πειστική, καθώς κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2007 στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, απέναντι στους Fernando Alonso και Lewis Hamilton. Μετά τη σύντομη εμπλοκή του στο WRC, επέστρεψε στη Formula 1 με τη Lotus. Κέρδισε στο Άμπου Ντάμπι το 2012 και στην Αυστραλία το 2013. Η δεύτερη θητεία του στη Ferrari, από το 2014 έως το 2018, δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αν και συνοδεύτηκε από μία νίκη, στις ΗΠΑ το 2018. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Alfa Romeo, την περίοδο 2019-2021.
1. Lewis Hamilton (19 χρόνια, 4 μέρες) Ήδη ρέκορντμαν μετά τις νίκες σε Βρετανία και Βέλγιο το 2024, ο Lewis Hamilton επέκτεινε το μεγάλο του ρεκόρ με την πρώτη του νίκη με τη Ferrari στη Βαρκελώνη, πριν από μερικές ημέρες. Πρόκειται για ένα ρεκόρ που άρχισε να διαμορφώνεται το 2007, με τη McLaren, στο Καναδικό GP. Η συνέχεια είναι σε μεγάλο βαθμό γνωστή: 21 νίκες με τη McLaren, 84 με τη Mercedes και μία με τη Scuderia. Σύνολο, 106.
