FORMULA 1
AP Photo/Daniel Maurer
Η πορεία του Λιούις Χάμιλτον προς τη Formula 1 μπορεί εκ των υστέρων να μοιάζει σαν μια διαδρομή που η McLaren είχε στρώσει με «ροδοπέταλα». Ωστόσο, η πραγματικότητα ήταν deutlich πιο δύσκολη. Ο Βρετανός αποκάλυψε λεπτομέρειες για τα προβλήματα που λίγο έλειψε να του στερήσουν το ντεμπούτο του με τη βρετανική ομάδα το 2007, αλλά και για τη στιγμή που άλλαξε τη ζωή του στη Μόντσα πριν από ακριβώς 20 χρόνια.
Η καθοριστική ανακοίνωση ήρθε στο περιθώριο του GP της Μόντσα το 2006, όταν ο τότε επικεφαλής της McLaren, Ρον Ντένις, ενημέρωσε τον Χάμιλτον ότι η ομάδα του Ουόκινγκ είχε αποφασίσει να τον προωθήσει στη Formula 1 για τη σεζόν του 2007, δίπλα στον Φερνάντο Αλόνσο. Εκείνη την περίοδο ο Βρετανός είχε ήδη κατακτήσει τον τίτλο στο GP2, έχοντας προηγουμένως αγωνιστεί στη Formula 3, όπου είχε συνεργαστεί με τον νυν διευθυντή του στη Scuderia Ferrari, Φρεντ Βασέρ, τότε επικεφαλής της ART Grand Prix.
Παρότι η McLaren είχε στηρίξει για χρόνια την εξέλιξη του Χάμιλτον, το 2005 η σχέση τους πέρασε σοβαρή δοκιμασία. Ο οδηγός πίεζε για άμεση μετάβαση στο GP2, θεωρώντας ότι μπορούσε να διεκδικήσει τον τίτλο από την πρώτη του σεζόν στη νέα κατηγορία, και η διαφωνία με την ομάδα και τον πατέρα του, Άντονι Χάμιλτον, ήταν έντονη. Χρόνια αργότερα, ο τότε εκτελεστικός διευθυντής της McLaren, Μάρτιν Ουίτμαρς, ο οποίος είχε αναλάβει και την εξέλιξη του νεαρού οδηγού, αποκάλυψε στο BBC: «Ο Λιούις άρχισε να αποκτά δυναμική και ο πατέρας του πίστευε ότι υπήρχαν και άλλες επιλογές. Τελικά, πήρα το συμβόλαιο και το έσκισα».
Για τον Χάμιλτον, εκείνη η περίοδος ήταν μία από τις δυσκολότερες της ζωής του, καθώς για ένα διάστημα το όνειρο της Formula 1 έμοιαζε να απομακρύνεται. «Δούλεψα με τον Φρεντ, φυσικά, στη Formula 3 το 2005. Ήταν μια ενδιαφέρουσα περίοδος για εμένα και για τη ζωή μου», ανέφερε ο οδηγός που αργότερα θα γινόταν επτάκις παγκόσμιος πρωταθλητής της F1. «Όπως κάθε νεαρό παιδί, βιαζόμουν να φτάσω στη Formula 1. Ήλπιζα ότι θα μπορούσα να τα καταφέρω, αλλά δεν ήξερα πότε θα ερχόταν αυτή η ευκαιρία. Τηλεφωνούσα στον Μάρτιν Ουίτμαρς κάθε εβδομάδα και τον ρωτούσα πότε θα μπορούσα να μπω στο αυτοκίνητο», πρόσθεσε.
«Όταν εμφανίστηκε το GP2, πίεζα για να πάω εκεί, γιατί πίστευα ότι υπήρχε η ευκαιρία να το κερδίσω από την πρώτη σεζόν, αφού ήταν μια καινούργια κατηγορία. Τελικά, βρεθήκαμε εκτός συμβολαίου, κάτι που ήταν πραγματικά τρελό. Έχασα τότε το συμβόλαιό μου με τη McLaren, κάτι που ήταν μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής μου. Κατάφερα όμως να πάω στους επόμενους αγώνες της Formula 3, τους κέρδισα και πήρα ξανά το συμβόλαιο», είπε ο Χάμιλτον. Ο Ουίτμαρς επιβεβαίωσε την εξέλιξη, συμπληρώνοντας: «Περίπου έξι εβδομάδες αργότερα, ο Λιούις με πήρε τηλέφωνο και υπογράψαμε ξανά».
Η συνέχεια δικαίωσε την επιμονή του, χωρίς όμως να αναιρεί το πόσο οριακή είχε υπάρξει εκείνη η κατάσταση. Ο Χάμιλτον κατέκτησε τον τίτλο στη Formula 3 Euro Series και στη συνέχεια μεταπήδησε στο GP2, έχοντας πλέον προσελκύσει έντονα το ενδιαφέρον της McLaren και του Ρον Ντένις. Η συνεργασία του με τον Βασέρ συνεχίστηκε, καθώς ο Γάλλος παρακολουθούσε από κοντά την εξέλιξη του νεαρού Βρετανού.
«Θυμάμαι τις πρώτες μου δοκιμές με τον Φρεντ στη Χερέθ. Όταν επέστρεψα στα πιτς και είδα την αντίδρασή του, ήταν προφανές ότι ήταν πολύ θετική. Ήξερα ότι όλα όσα έβλεπε θα έφταναν στον Ρον [Ντένις, διευθυντή της McLaren]. Δεν θυμάμαι πραγματικά πολλά από εκείνη τη σεζόν. Το Σίλβερστοουν ήταν εκπληκτικό και η Τουρκία ήταν μια ξεχωριστή στιγμή, ειδικά μετά την επιστροφή από εκείνο το τετ-α-κε», συνέχισε ο Χάμιλτον.
Για τον σημερινό 41χρονο Χάμιλτον, πάντως, μία εικόνα από εκείνη τη χρονιά ξεχωρίζει και παραμένει ανεξίτηλη: «Θυμάμαι απλώς να στέκομαι μαζί με τον Ρον στη Μόντσα, στην εκκίνηση, μπροστά από το αυτοκίνητο του Κίμι Ράικονεν. Αυτή ήταν, κατά κάποιον τρόπο, η στιγμή που πραγματικά άλλαξε η ζωή μου», κατέληξε.
