Τον «Mad Mike» Whiddett τον γνώρισα και μίλησα μαζί του στη Θεσσαλονίκη, στη διάρκεια του σόου με το οποίο έκλεισε το Red Bull Mad Mike Tour 2026. Αυτό που προέκυψε από τη συζήτηση ήταν ότι, πέρα από την αποδεδειγμένη δεξιοτεχνία του στα drift με αυτοκίνητα παραγωγής, επιδιώκει πλέον να δοκιμαστεί και σε ένα σαφώς πιο απαιτητικό πεδίο: την πλαγιολίσθηση μονοθεσίων.
Το πιο πρόσφατο και, έως σήμερα, πιο φιλόδοξο εγχείρημά του είναι η μετατροπή ενός σασί Formula 1 του 1986, του March 87P – το οποίο αρχικά σχεδιάστηκε για τη Formula 3000 και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σε αγώνες Formula 1 – σε αυτοκίνητο drift με περιστροφικό κινητήρα. Ο Νεοζηλανδός, γνωστός για την τάση του να πιέζει τα όρια ειδικά κατασκευασμένων μηχανών drift υψηλής απόδοσης και για την αγωνιστική πορεία του στο drift, μεταξύ άλλων με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Formula Drift Ιαπωνίας, έχει διαμορφώσει φήμη ως μία από τις πιο καινοτόμες παρουσίες στον χώρο.

«Στην πραγματικότητα είναι αρκετά τρομακτικό. Κατασκευάζουμε, με διαφορά, το πιο τρελό έργο που έχουμε αναλάβει ποτέ εγώ και η Toni», ανέφερε ο Whiddett, μιλώντας μαζί με τη διευθύντρια και συνεργάτιδα του Mad Mike Motorsport, Toni Cook. Η κατασκευή προχωρά στο εργαστήριό του, MADLAB, στο Hampton Downs της Νέας Ζηλανδίας, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη οι εργασίες κατασκευής και μηχανολογικής εξέλιξης. Ο Whiddett συνεργάζεται με ομάδα στην οποία συμμετέχουν ο κατασκευαστής κινητήρων Alec Bell και ο κατασκευαστής/μηχανικός Brendon Thomas.

Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς στο YouTube, ο Whiddett παραλαμβάνει το πλαίσιο της F1 του 1986 και βρίσκεται αμέσως αντιμέτωπος με μια σειρά από ιδιαίτερα απαιτητικές μηχανικές δυσκολίες. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η ανάγκη ανακατασκευής του πίσω μέρους του αυτοκινήτου, ώστε να χωρέσει ένας περιστροφικός κινητήρας, σε μια διαμόρφωση που θα αποτελούσε την πρώτη του είδους της σε πλαίσιο της F1. Το εγχείρημα δεν διευκολύνεται ούτε από το κιβώτιο ταχυτήτων σε σχήμα H ούτε από την περιορισμένη διάταξη του πιλοτηρίου.
Το πλαίσιο της March Engineering ξεκίνησε το 1986 ως αυτοκίνητο της Formula 3000, πριν εξελιχθεί σε συμμετοχή στη Formula 1 για τη σεζόν του 1987 με την ομάδα Leyton House. Με κινητήρα Ford Cosworth DFZ V8 και οδηγό τον Ιταλό Ivan Capelli, το αυτοκίνητο κατέγραψε ως καλύτερο αποτέλεσμα την έκτη θέση στο Grand Prix του Μονακό. Παρέμεινε περισσότερο γνωστό για τα χαρακτηριστικά γαλαζοπράσινα χρώματά του και για το συμπαγές μονοκόκ σχέδιο από ανθρακονήματα.
Ο Whiddett, μετά την αποχώρησή του από το motocross, καθιερώθηκε στο drift με το Mazda RX-7 των 515 ίππων, το οποίο υποστηρίζεται από τη Red Bull, καθώς και με το RX-8 με περιστροφικό κινητήρα, με το οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Drift της Νέας Ζηλανδίας το 2009, στην πρώτη του χρονιά. Αργότερα κατασκεύασε ένα Mazda MX-5 με 1.200 ίππους και μετέτρεψε μια Lamborghini Huracán 1.200 ίππων σε αυτοκίνητο drift για το Φεστιβάλ Ταχύτητας του Goodwood το 2019.
Το πιο πρόσφατο μεγάλο εγχείρημά του είναι ένα υπεραυτοκίνητο drift βασισμένο στη McLaren P1, και αυτό με περιστροφικό κινητήρα.
