Η Formula 1 έχει πολλές πλευρές και μπορώ να πω με υπερηφάνεια ότι έχω γνωρίσει αρκετές από αυτές. Υπάρχει η πλευρά του απλού οπαδού, ο οποίος πρέπει να φτάσει υπερβολικά νωρίς για να εξασφαλίσει μια καλή θέση στις κερκίδες και να περάσει περισσότερες ώρες απ’ όσες θα ήταν λογικό κάτω από τον καυτό ήλιο. Υπάρχει, βέβαια, και εκείνη του δημοσιογράφου, την οποία έζησα αρχικά σε ερασιτεχνικό και αργότερα σε επαγγελματικό επίπεδο.
Αυτό σήμαινε ξύπνημα από τα χαράματα, αφού δεν υπήρχε περιθώριο για χάσιμο χρόνου στην κίνηση, εξωφρενικές χρεώσεις για σύνδεση στο διαδίκτυο στην αίθουσα Τύπου και, συχνά, ικεσίες για λίγο φαγητό και ποτό στους χώρους φιλοξενίας των ομάδων. Ευχαριστώ την ξανθιά κυρία από την Toro Rosso, που μου έσωσε τη ζωή σε τόσες ημέρες χειμερινών δοκιμών. Όλα αυτά συνέβαιναν σε ατελείωτες ημέρες εργασίας, οι οποίες μπορούσαν εύκολα να ξεπεράσουν τις δώδεκα ώρες.
Εισιτήρια σε τιμές Dacia Sandero
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η Formula 1 έχει γίνει σαφώς πιο φιλόξενη απέναντι στους δημοσιογράφους, τόσο σε επίπεδο προγραμματισμού όσο και με την παροχή δωρεάν πρόσβασης στο διαδίκτυο, ακόμη και φαγητού. Ωστόσο, αν υπάρχει κάτι που η FOM φαίνεται να απολαμβάνει, είναι να επιβάλλει κάθε είδους περιορισμούς σε κάθε διαθέσιμη διαπίστευση, όσο ισχυρή κι αν θεωρείται.
Δεν θα ξεχάσω τη χρονιά που είχα κανονίσει να interview από τον Álex Palou στην αίθουσα Τύπου, όταν αγωνιζόταν στη GP3, και μου τηλεφώνησε για να με ενημερώσει ότι δεν θα μπορούσε να έρθει, επειδή η κάρτα πρόσβασής του δεν του επέτρεπε να εισέλθει στο paddock της F1. Ολόκληρη αυτή η υπόθεση με τις κάρτες πρόσβασης είναι πραγματικά παράλογη, αλλά αποτελεί θέμα για άλλο άρθρο.
Το αναφέρω επειδή, παραδόξως, η δημοσιογραφική διαπίστευση επιτρέπει την πρόσβαση σε αρκετούς χώρους, όπως το paddock της F1 και τις εγκαταστάσεις φιλοξενίας των ομάδων. Ανάλογα, μάλιστα, με το Grand Prix, μπορεί να παρέχει πρόσβαση και σε ορισμένες κερκίδες, από όπου είναι ορατές κάποιες στροφές της πίστας. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα περιοριστική όσον αφορά τους δρόμους, τα pit boxes και, φυσικά, τη γραμμή εκκίνησης.
Υπήρχε, ωστόσο, μία επιλογή που δεν είχα ακόμη την ευκαιρία να δοκιμάσω και η οποία έχει κερδίσει τη μεγαλύτερη δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια: το Paddock Club. Ο λόγος είναι προφανής. Ανάλογα με τη διοργάνωση, ένα εισιτήριο για ολόκληρο το Σαββατοκύριακο κοστίζει από 10.000 έως 15.000 ευρώ, ενώ η τιμή ανεβαίνει ακόμη περισσότερο σε πίστες όπως το Μαϊάμι, το Λας Βέγκας ή το Αμπού Ντάμπι. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για μια αμιγώς VIP εμπειρία.
Η MSC Cruises, ένας από τους παγκόσμιους συνεργάτες της Formula 1 και χορηγός επωνυμίας του Grand Prix της Καταλονίας, με προσκάλεσε ευγενικά να τη δοκιμάσω από πρώτο χέρι, κάτι που δεν είχα κάνει μέχρι τότε. Το πρώτο ερώτημα ήταν αν αυτή η επιλογή αλλάζει πραγματικά την εμπειρία. Η απάντηση είναι ναι — και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Στην πράξη, η σύγκριση με τη συνηθισμένη πρόσβαση είναι σχεδόν αδύνατη.
Αξίζει να διευκρινιστεί ότι δεν επρόκειτο απλώς για είσοδο VIP. Ήμουν προσκεκλημένος από την ομάδα της Alpine, γεγονός που σήμαινε ότι η Πέμπτη ξεκινούσε με δείπνο στον τελευταίο όροφο του χώρου φιλοξενίας της. Ανάμεσα στα πιάτα με ζαμπόν και αστακό, εκτυλίσσονταν σκηνές όπως ο Pierre Gasly, ντυμένος με ποδηλατική στολή, να περπατά αδέξια με τα καρφιά στα παπούτσια του και να ρωτά αν είχε δει κανείς το κράνος του. Στο γωνιακό τραπέζι, ο Flavio Briatore καθόταν για ένα σνακ. Όλα αυτά παρουσιάζονταν περίπου ως απολύτως συνηθισμένα.
Το δείπνο, σαφώς πιο πολυτελές απ’ όσο θα ήταν αναγκαίο, ακολουθήθηκε από μια σύντομη περιήγηση στο pit box της Alpine, καθώς και από έναν γρήγορο χαιρετισμό στον Franco Colapinto, ο οποίος βρισκόταν εκεί κοντά. Καλώς ή κακώς, η φωτογράφιση μέσα στα πιτ απαγορευόταν, όμως αυτό μου επέτρεψε να δω μια πολύ πιο «απλοποιημένη» πλευρά της Formula 1 από οποιαδήποτε άλλη φορά. Τα πλεονεκτήματα του να μη φοράς δημοσιογραφική διαπίστευση στον λαιμό, να σου εξηγεί κάποιος τη λειτουργία του μηχανισμού αλλαγής ελαστικών ή να ακούς τον οδηγό μέσω των ακουστικών που σου παρέχει η ομάδα, ομολογώ ότι με ενθουσιάζουν λιγότερο απ’ όσο φαίνεται να ενθουσιάζουν τους περισσότερους ανθρώπους.
Paddock Club με την MSC Cruises
Σε αυτό το σημείο θα παραλείψουμε το βραδινό πάρτι στον χώρο της Alpine, καθώς δεν αποτελεί αυστηρά μέρος της εμπειρίας της Formula 1, και θα περάσουμε απευθείας στην Παρασκευή και την είσοδό σας στο Paddock Club. Εκεί σας υποδέχονται τουλάχιστον 20 οικοδέσποινες, οι οποίες, πριν καν φορέσετε το βραχιολάκι ταυτοποίησης, σπεύδουν να σας προσφέρουν ποτά. Είναι άραγε αποδεκτό να ξεκινήσετε τη σαμπάνια στις 11:00 το πρωί; Μπορώ να σας απαντήσω από τώρα: ναι.
Και ενώ περνούσαμε την ώρα μας δίπλα στα αντίγραφα των τροπαίων του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Οδηγών και του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών της Formula 1, μας κάλεσαν σε ένα pit box, όπου θα μας έδιναν ένα νέο πάσο για μια δραστηριότητα για την οποία δεν μας αποκάλυπταν ακόμη τίποτα. Όταν φτάσαμε, αντικρίσαμε ένα πιάτο με φράουλες δίπλα σε μια πηγή σοκολάτας. Ναι… αυτή η Formula 1 σίγουρα δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με εκείνη που γνώριζα.
Και ποια ήταν η δραστηριότητα; Τίποτα λιγότερο από μια απομίμηση της «Παρέλασης των Οδηγών», στην οποία συμμετέχουν οι οδηγοί πριν από τον αγώνα, με τη διαδρομή της πίστας να ολοκληρώνεται πάνω σε ένα φορτηγό. Η δραστηριότητα ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια και, σε αρκετές περιπτώσεις, είχα ζητήσει άδεια για να διαπιστώσω από κοντά πώς ήταν η εμπειρία. Πώς το ζητούσες; Ένας ευγενικός κύριος από τη FIA σημείωνε το όνομά σου σε μια λίστα και υποσχόταν ότι θα σου έδινε απάντηση, η οποία φυσικά δεν ερχόταν ποτέ. Κάποιοι μπορεί να υποθέσουν κυνικά ότι οι συχνές επικρίσεις μου προς τους αγωνοδίκες ίσως είχαν κάποια σχέση με αυτό. Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι μια πρόσκληση από την MSC Cruises είναι σημαντικότερη από το να αποφεύγεις να κολακεύεις τον Mohammed Ben Sulayem.
Σημείωση: Η περιήγηση στην πίστα πάνω σε ένα ανοιχτό φορτηγό μπορεί να σας χαρίσει ένα μάλλον ασυνήθιστο χτένισμα. Τι να κάνουμε, όμως· αυτό είναι το Paddock Club. Επιστρέφοντας στην πύλη, αφού πήρα ακόμη ένα ποτήρι σαμπάνια και έναν δωρεάν ανεμιστήρα —ο ήλιος είχε ήδη κάνει τη δουλειά του—, παρατήρησα στη γωνία το «Beauty Stop». Ήταν ένα περίπτερο της Wella και της Sephora, όπου ευγενικές νεαρές κυρίες αναλάμβαναν να χτενίσουν και να μακιγιάρουν τους επισκέπτες σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους. Ο καθένας μπορεί να έχει τη δική του άποψη, όμως, βλέποντας τα πρόσωπα των γυναικών να φωτίζονται μόλις το αντίκριζαν, ήταν δύσκολο να μη συμφωνήσω με εκείνον που σκέφτηκε την ιδέα.
Ακολούθησε ακόμη μία βόλτα μέσα από το γκαράζ της Alpine και στη συνέχεια από το υπόλοιπο pit lane, όπου μέλη των άλλων ομάδων είτε προπονούνταν είτε έκαναν εξάσκηση στις αλλαγές ελαστικών.
Ζαμπόν και Moët Chandon καθώς περνούν τα αυτοκίνητα της Formula 1
Ήρθε η ώρα να κατευθυνθούμε προς τον χώρο αναψυχής μας, στην κορυφή του κτιρίου των πιτ. Κατά την είσοδό μας, ένας οδηγός του Porsche Supercup έδινε συνέντευξη δίπλα στον David Coulthard, ενώ μια νέα οικοδέσποινα μάς εξήγησε ότι μπορούσαμε να επιλέξουμε οποιοδήποτε τραπέζι έφερε τα λογότυπα της Alpine και συνέχισε να μας προσφέρει ολοένα περισσότερα ποτά. Υπήρχε η δυνατότητα να καθίσουμε μέσα ή στα μικρά τραπέζια έξω, ακούγοντας τους κινητήρες των μονοθεσίων της Formula 2 και της Formula 3 που αγωνίζονταν εκείνη την ώρα.
Αν θέλαμε κάτι να φάμε, αρκούσε να πάμε σε οποιοδήποτε από τα περίπτερα και να παραγγείλουμε. Πιατέλες με ζαμπόν, ένας ευγενικός άνθρωπος που ετοίμαζε όποια πίτσα ήθελες, φρέσκα ζυμαρικά, γκασπάτσο, κρέατα, ψάρια… Έχω βρεθεί σε γαστρονομικές εκδηλώσεις με σαφώς χειρότερη ποικιλία.
Ήρθε η σειρά της Formula 1 και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα ξαναδεί ποτέ τον αγώνα από αυτό το μπαλκόνι. Ακριβώς στα φανάρια του pit lane, όπου τα αυτοκίνητα περίμεναν στη σειρά για να αναχωρήσουν, είχε σταματήσει ο Carlos Sainz. Ήταν μια νέα εμπειρία που «ξεκλειδώθηκε» εκείνη τη στιγμή. Αφού παρακολουθήσαμε ολόκληρη τη διαδικασία και φάγαμε λίγο ζαμπόν Montaraz για να συνοδεύσουμε τα ποτήρια Moët & Chandon, ενώ ορισμένοι καλεσμένοι της Cadillac προσπαθούσαν να καταλάβουν το τραπέζι μας, μας προσκάλεσαν σε μια βόλτα στο paddock με εισιτήριο διαρκείας. Και εκεί βρισκόταν ο Carlos Sainz.
Και τότε, ένα κατεστραμμένο αυτοκίνητο της Racing Bulls πάνω σε γερανό. Τι ακριβώς είχε συμβεί; Αυτό είναι, άλλωστε, το μειονέκτημα. Υπάρχουν ένα εκατομμύριο πράγματα να κάνεις, αλλά η ίδια η Formula 1 δεν βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο της προσοχής. Τίποτα δεν μπορεί να είναι τέλειο… ίσως μόνο στο Paddock Club Excelsior Plus, όπου κάποιος με μια τηλεοπτική οθόνη σε συνοδεύει όπου κι αν πας. Θα προτείνω την ιδέα στη Liberty Media.
Η ημέρα επιφύλασσε ακόμη μερικές εκπλήξεις, από εκείνες που δύσκολα βιώνει κανείς αν δεν είναι φωτογράφος: μια επίσκεψη στον δρόμο πρόσβασης, ώστε να δούμε από κοντά τα μονοθέσια της Formula 1. Νέο πάσο στον λαιμό, γιλέκο αναγνώρισης και η απαραίτητη παράκληση να κρατάμε απόσταση ενός μέτρου από τον τοίχο. Εκεί, πάντως, βρεθήκαμε, με τα αυτοκίνητα να μας φυσούν καυτό αέρα στο πρόσωπο καθώς φρέναραν πριν από την ευθεία εκκίνησης/τερματισμού. Ο ήχος ήταν, για να είμαι ειλικρινής, κάπως απογοητευτικός, αν και αυτό δεν αποτελεί ακριβώς έκπληξη.
Αφού δοκίμασα τις ικανότητές μου στη λήψη μιας selfie, με το πρόσωπό μου και την Aston Martin του Fernando Alonso στο ίδιο κάδρο —κάτι που κατάφερα χάρη στην ανεκτίμητη βοήθεια του Αστουριανού, ο οποίος για κάποιον λόγο κινούνταν πιο αργά από τους υπόλοιπους—, η καρό σημαία κυμάτισε. Σήμανε όχι μόνο το τέλος της περιόδου δοκιμών, αλλά και το τέλος της ημέρας, καθώς και την ώρα να βιαστούμε να αποχωρήσουμε από την πίστα, αφού ο κόσμος έχει πολλές υποχρεώσεις.
Δεν παύει να είναι εντυπωσιακή η ταχύτητα με την οποία περνά μια ημέρα στην πίστα, όπως και ο τεράστιος αριθμός δραστηριοτήτων που η Liberty Media προσφέρει στο VIP κοινό της. Σε αρκετές περιπτώσεις, η εμπειρία θυμίζει περισσότερο μουσικό φεστιβάλ, με τα ίδια τα αγωνιστικά αυτοκίνητα —καλώς ή κακώς— να περνούν συχνά σε δεύτερο πλάνο.
Πρόκειται για μια εμπειρία που αισθάνομαι τυχερός που έζησα. Αν, λοιπόν, παρουσιαστεί η ευκαιρία να τη δοκιμάσετε, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: πείτε «ναι» χωρίς δισταγμό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ο Neuville για το μέλλον του: «Θέλω να μείνω στη Hyundai – Προσπαθώ να κρατήσω την ομάδα στο WRC»
Ο Toto Wolff επιβεβαιώνει: Η Formula 1 επιστρέφει στους V8 με κατανομή ισχύος 80:20
Ferrari: Έρχεται η δεύτερη μεγάλη αναβάθμιση στον κινητήρα – Πόσα άλογα θα προσθέσει
