Το GP Ουγγαρίας θεωρητικά αποτελούσε χρυσή ευκαιρία για τη Ferrari, καθώς η συγκεκριμένη διαδρομή παραδοσιακά ευνοεί τα μονοθέσια με υψηλή κάθετη δύναμη και καλή συμπεριφορά στην έξοδο των αργών στροφών, χωρίς η ισχύς της υβριδικής μηχανής να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Παρ’ όλα αυτά, η Scuderia μετέτρεψε μια υποσχόμενη εμφάνιση σε ακόμη ένα παράδειγμα προς αποφυγή, επαναλαμβάνοντας αδικαιολόγητα λάθη σε πολλά επίπεδα: από τις ελεύθερες δοκιμές και την εκκίνηση έως τη διαχείριση των οδηγών και τα πιτ στοπ.
Τα σημάδια ασυνεννοησίας είχαν ήδη εμφανιστεί από τις κατατακτήριες δοκιμές. Το περιστατικό κατά το οποίο ο Χάμιλτον —χωρίς να ευθύνεται— έκλεισε αντικανονικά τον Όσκαρ Πιάστρι στην αγωνιστική γραμμή ανέδειξε για ακόμη μία φορά τις χρόνιες αδυναμίες στο pit wall. Η ενημέρωση από τον μηχανικό αγώνα προς τον οδηγό για το μονοθέσιο που πλησίαζε σε γρήγορο γύρο πίσω του καθυστέρησε, με αποτέλεσμα ο Χάμιλτον να μην κινηθεί έγκαιρα στην άκρη και ο Πιάστρι να αναγκαστεί να πραγματοποιήσει ελιγμό έκτακτης ανάγκης.
Η ομάδα έδειξε από νωρίς έλλειψη συγκέντρωσης και καθαρού μυαλού. Η ποινή τριών θέσεων που επιβλήθηκε στον Χάμιλτον δεν του κόστισε μόνο τη δεύτερη θέση, αλλά επηρέασε και τη θέση του Λεκλέρκ, ο οποίος ανέβηκε δεύτερος. Στο Ουγγαρόρινγκ, λόγω της διαφοράς ανάμεσα στην ακάθαρτη και την καθαρή γραμμή, η τρίτη θέση μπορεί να αποδειχθεί καλύτερη στην εκκίνηση από τη δεύτερη. Ενδεικτικό είναι ότι ο Πιάστρι, ο οποίος εκκινούσε τρίτος, πήρε το προβάδισμα στον αγώνα ήδη στη δεύτερη στροφή.
Με το σβήσιμο των κόκκινων φώτων, η στρατηγική επιλογή της Ferrari για τη μαλακή γόμα κατέρρευσε μέσα σε λίγα μόλις μέτρα. Και οι δύο οδηγοί εμφάνισαν υπερβολική ολίσθηση των πίσω τροχών (wheelspin), ένδειξη είτε λανθασμένων ρυθμίσεων στο σύστημα του συμπλέκτη είτε ανεπαρκούς εκτίμησης της διαθέσιμης πρόσφυσης στο grid. Αντί να πιέσουν τις McLaren που βρίσκονταν μπροστά τους, έχασαν άμεσα θέσεις και εγκλωβίστηκαν στο ακατάλληλο σημείο της πίστας, πίσω από τον Φερστάπεν. Σε μια διαδρομή όπως το Ουγγαρόρινγκ, όπου τα προσπεράσματα είναι εξαιρετικά δύσκολα, μια τόσο αποτυχημένη εκκίνηση μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά ολόκληρη την εξέλιξη του αγώνα.
Αντί η ομάδα να επικεντρωθεί στην κάλυψη της διαφοράς από τους αντιπάλους της, επέτρεψε να εξελιχθεί μια αδικαιολόγητη και επικίνδυνη μονομαχία μεταξύ των δύο οδηγών της Scuderia. Ο Λεκλέρκ πίεζε τον Χάμιλτον, επιβαρύνοντας χωρίς λόγο τα ελαστικά και αυξάνοντας τις θερμοκρασίες στην υβριδική μονάδα ισχύος και στα φρένα. Η ομάδα παρέμεινε αδικαιολόγητα αδρανής και καθυστέρησε να δώσει σαφείς εντολές ομάδας (team orders). Αυτή η έλλειψη αποφασιστικότητας κόστισε πολύτιμο χρόνο στους δύο οδηγούς, επιτρέποντας στους Φερστάπεν και Αντονέλι να διεκδικήσουν τις θέσεις στο βάθρο.
Το καθοριστικό λάθος ήρθε στο τελευταίο πιτ στοπ, υπό το εικονικό αυτοκίνητο ασφαλείας. Η Ferrari θα μπορούσε να αφήσει έναν από τους δύο οδηγούς στην πίστα, ώστε να καλύψει όλα τα ενδεχόμενα. Αυτό ακριβώς έκαναν ο Φερστάπεν και ο Αντονέλι, επιλογή που τους έφερε στο βάθρο.
Οι «κόκκινοι», φοβούμενοι ότι δύο διαφορετικές στρατηγικές θα ευνοούσαν άθελά τους έναν από τους δύο οδηγούς, κάλεσαν και τους δύο στα πιτ. Η μία απόφαση οδήγησε στην άλλη. Η Ferrari έδωσε εντολή στον Χάμιλτον να μπει στα πιτ την τελευταία στιγμή, ακριβώς πριν από την είσοδο στο pit lane, ενώ εκείνος βρισκόταν στη 2η θέση.
Το συγκεκριμένο πιτ στοπ του κόστισε ακριβά. Κατά την έξοδό του από τα πιτ, έχασε τη θέση του από τον Μαξ Φερστάπεν και στη συνέχεια υποχρεώθηκε να παραχωρήσει τη θέση του και στον Αντρέα Κίμι Αντονέλι, καθώς πέρασε τη γραμμή εξόδου των πιτ οριακά πίσω του. Έτσι, έπεσε στην 4η θέση.
Επιπλέον, ο Χάμιλτον τιμωρήθηκε με ποινή 5 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου πιτ στοπ. Πάτησε το κουμπί του περιοριστή ταχύτητας (pit limiter) ελάχιστα νωρίτερα ή αργότερα από όσο έπρεπε, με αποτέλεσμα να ξεπεράσει το όριο στο pit lane κατά μόλις 0,1 km/h.
Η ποινή των 5 δευτερολέπτων προστέθηκε στον συνολικό χρόνο του μετά τον τερματισμό. Έτσι, ενώ τερμάτισε 4ος στην πίστα, υποχώρησε στην 5η θέση της τελικής κατάταξης, πίσω από τον Λεκλέρ. Μετά τον αγώνα, ο Χάμιλτον δήλωσε έξαλλος ότι δεν θα έπρεπε να είχε μπει ποτέ για αυτό το πιτ στοπ, καθώς η διατήρηση της θέσης στην πίστα (track position) ήταν πολύ πιο σημαντική.
Αναφερόμενος στον αγώνα, ο επικεφαλής της ομάδας, Φρεντ Βασέρ, παραδέχθηκε: «Δεν ήταν ένας καλός αγώνας για εμάς, καθώς αντιμετωπίσαμε πάρα πολλά προβλήματα και κάναμε αρκετά λάθη, με το πρώτο από αυτά να έχει γίνει ήδη από χθες, στις κατατακτήριες. Στην εκκίνηση, ο Σαρλ υποχώρησε από τη 2η στην 5η θέση μετά τη Στροφή 1, λόγω υπερβολικής ολίσθησης των πίσω τροχών (wheelspin). Έτσι, και τα δύο μονοθέσιά μας βρέθηκαν όχι μόνο πίσω από τον Όσκαρ Πιάστρι, αλλά και πίσω από τον Μαξ Φερστάπεν. Κάναμε τη σωστή επιλογή με το undercut στον Φερστάπεν, όμως στη συνέχεια χάσαμε και πάλι τη θέση μας στην πίστα. Στο τέλος, βάλαμε τη μαλακή γόμα και στα δύο μονοθέσια, καθώς ο Λιούις χρησιμοποιούσε μεταχειρισμένη σκληρή γόμα και θα ήταν ευάλωτος. Το μοναδικό θετικό είναι ότι μειώσαμε λίγο ακόμη τη διαφορά από τη Mercedes. Τώρα πρέπει να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας και να επιστρέψουμε πιο δυνατοί στο δεύτερο μισό της σεζόν».
Διαβάστε επίσης:
ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις: Εν πλω (video)
Οδηγούμε το υβριδικό Peugeot 408
Στο Σεν Τροπέ με Rolls-Royce
