ΣΠΟΡ
Η Formula 1 θυμάται την πρώτη νίκη του Χάμιλτον και το χαοτικό GP
Η 28η Ιουλίου συνδέεται με δύο αγώνες που άφησαν το αποτύπωμά τους στην ιστορία της Formula 1. Πρόκειται για δύο διαφορετικές περιπτώσεις, οι οποίες, για ξεχωριστούς λόγους, παραμένουν χαρακτηριστικές στιγμές του παρελθόντος του αθλήματος.
Δεκατρία χρόνια πριν, στις 28 Ιουλίου 2013, ο Λιούις Χάμιλτον πανηγύρισε την πρώτη του νίκη με τη Mercedes στο Grand Prix της Ουγγαρίας. Η επικράτηση αυτή αποτέλεσε την αφετηρία μιας ιδιαίτερα επιτυχημένης συνεργασίας, η οποία τελικά ανέδειξε το δίδυμο οδηγού-ομάδας ως το πιο επιτυχημένο στην ιστορία της Formula 1.
Ο Χάμιλτον ξεκίνησε από την pole position και διατήρησε την πρωτοπορία, παρά τα ατυχήματα στον πρώτο γύρο μεταξύ των Αλόνσο και Ρόσμπεργκ, αλλά και τις έντονες μάχες στην πίστα, όπως εκείνη του Γκροζεάν με τον Φέτελ. Με ένα αποφασιστικό προσπέρασμα σε οδηγό της Red Bull, εξασφάλισε την πρώτη θέση. Ο Φέτελ δυσκολεύτηκε απέναντι στον Μπάτον και έχασε πολύτιμο χρόνο, ενώ στο τέλος χρειάστηκε να δώσει μάχη με τον Κίμι Ράικονεν για τη δεύτερη θέση. Τελικά, ο Φινλανδός ήταν εκείνος που επικράτησε.
Η συγκεκριμένη νίκη αποτέλεσε τη βάση για την κατάκτηση έξι πρωταθλημάτων οδηγών από τον Χάμιλτον και οκτώ πρωταθλημάτων κατασκευαστών από τη Mercedes.
Ακριβώς επτά χρόνια αργότερα, στις 28 Ιουλίου 2019, η πίστα του Χόκενχαϊμ στη Γερμανία φιλοξένησε έναν αγώνα που εξελίχθηκε σε πραγματικό χάος και κατατάχθηκε από τη Formula 1 ως ο έκτος καλύτερος στην ιστορία της.
Η βροχή είχε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία της πριν από την εκκίνηση. Οι δύο Mercedes των Λιούις Χάμιλτον και Βάλτερι Μπότας κατέλαβαν την πρώτη σειρά, ο Μαξ Φερστάπεν ξεκίνησε τρίτος, ενώ ο Σεμπάστιαν Φέτελ βρέθηκε στην τελευταία θέση. Παρ’ όλα αυτά, ο Φέτελ πραγματοποίησε εντυπωσιακό πρώτο γύρο και κέρδισε έξι θέσεις.
Ο αγώνας σημαδεύτηκε από αλλεπάλληλα ατυχήματα, αρχής γενομένης από εκείνο του Πέρεζ στον δεύτερο γύρο, που έφερε στην πίστα το αυτοκίνητο ασφαλείας και οδήγησε στις πρώτες αλλαγές ελαστικών. Αργότερα, η βροχή στην τελευταία στροφή, σε συνδυασμό με τη χρήση ελαστικών «slick», προκάλεσε διαδοχικά ατυχήματα για τους Λεκλέρ, Χάμιλτον και Χούλκενμπεργκ.
Ο Χάμιλτον συνέχισε με κατεστραμμένη αεροτομή, όμως υποχρεώθηκε σε ένα χρονοβόρο pit stop διάρκειας 50 δευτερολέπτων, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει στην πέμπτη θέση. Στον 47ο γύρο, όλοι οι οδηγοί χρησιμοποιούσαν πλέον «μαλακά» ελαστικά, ενώ η κατάταξη είχε αλλάξει σημαντικά, καθώς όσοι είχαν πραγματοποιήσει νωρίτερα την αλλαγή είχαν αποκτήσει πλεονέκτημα.
Τα προβλήματα δεν σταμάτησαν εκεί. Ο Μπότας και ο Γκασλί εγκατέλειψαν έπειτα από συγκρούσεις στους τελευταίους γύρους, ενώ ο Χάμιλτον είχε ακόμη ένα τετ-α-κε. Τελικά, ο Μαξ Φερστάπεν πήρε τη νίκη έχοντας κάνει τα λιγότερα λάθη. Ο Σεμπάστιαν Φέτελ τερμάτισε δεύτερος, μολονότι είχε ξεκινήσει τελευταίος, και ο Ντάνιελ Κβίατ ολοκλήρωσε το βάθρο για την Toro Rosso.
Ο αγώνας ολοκληρώθηκε με μόλις 13 τερματίσαντες, ενώ δύο οδηγοί της Alfa Romeo αποκλείστηκαν εκ των υστέρων. Με τρεις εμφανίσεις του αυτοκινήτου ασφαλείας, το Grand Prix επιβεβαίωσε τον χαοτικό χαρακτήρα του.
