Σύμφωνα με τις μετρήσεις της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου (FIA), ο κινητήρας της Ford είναι φέτος ο ισχυρότερος στο grid, γεγονός που αφήνει ελάχιστα περιθώρια για αναβάθμιση. Η επιστροφή της Ford στη Formula 1, μέσω της στρατηγικής τεχνικής συνεργασίας με τη Red Bull Powertrains, οδήγησε στην εξέλιξη μιας ιδιαίτερα ισχυρής υβριδικής μονάδας ισχύος.
Η μονάδα έχει σχεδιαστεί σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς και αποδίδει συνολικά πάνω από 1.000 ίππους, συνδυάζοντας τον υπερτροφοδοτούμενο V6 θερμικό κινητήρα των 1,6 λίτρων με 100% βιώσιμα καύσιμα. Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά το ηλεκτρικό σκέλος: μετά την οριστική κατάργηση του σύνθετου MGU-H, ο ηλεκτροκινητήρας MGU-K ενισχύθηκε σημαντικά, φτάνοντας τα 350 kW, δηλαδή περίπου 475 ίππους. Έτσι, συνεισφέρει πλέον σχεδόν το 50% της συνολικής ισχύος του συστήματος.
Η Ford αξιοποίησε την τεχνογνωσία της στην ηλεκτροκίνηση, έχοντας καθοριστική συμβολή στην ανάπτυξη των στοιχείων της μπαταρίας, του λογισμικού ελέγχου και της ταχύτατης ανάκτησης κινητικής ενέργειας. Το αποτέλεσμα είναι μια εξαιρετικά συμπαγής και αποδοτική υβριδική μονάδα, η οποία εξασφαλίζει στα μονοθέσια των Red Bull Racing και Racing Bulls συνεχή παροχή ισχύος, χωρίς όμως να αφήνει περιθώριο για περαιτέρω ενίσχυση με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όπως υπενθυμίζει η Ford με αφορμή τη συμπλήρωση 125 ετών παρουσίας στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Μία από τις σημαντικότερες στιγμές της αγωνιστικής της πορείας ήταν η δημιουργία του κινητήρα DFV V8. Ο εμβληματικός κινητήρας, που έκανε το ντεμπούτο του το 1967, δεν χάρισε απλώς στη Ford ξεχωριστή θέση στο παγκόσμιο πάνθεον του μηχανοκίνητου αθλητισμού, αλλά επηρέασε καθοριστικά και τα δεδομένα στη Formula 1, όπου η αμερικανική εταιρεία πρωταγωνίστησε για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια.
Η πορεία του θρυλικού κινητήρα ξεκίνησε το 1965, όταν ο τότε επικεφαλής του τμήματος μηχανοκίνητου αθλητισμού της Ford, Walter Hayes, ανέθεσε στους Keith Duckworth και Mike Costin την εξέλιξη ενός προγράμματος με επίκεντρο τη Formula 1. Το εγχείρημα πήρε γρήγορα συγκεκριμένη μορφή, καθώς η ομάδα εργάστηκε πάνω σε δύο διαφορετικούς κινητήρες: έναν 4κύλινδρο 1,6 λίτρων για τη Formula 2 και έναν V8 χωρητικότητας 3,0 λίτρων για τη Formula 1.
Η δεύτερη μονάδα δεν προέκυψε από λευκό χαρτί. Η Cosworth βασίστηκε στον τετρακύλινδρο FVA — τα αρχικά του οποίου προέρχονται από την ονομασία Four Valve Series A — μεταφέροντας τις βασικές αρχές της σχεδίασής του στον V8 και οδηγούμενη στη δημιουργία του DFV (Double Four Valve). Ο κινητήρας αποτέλεσε σημαντική τομή για τη Formula 1, ανοίγοντας ένα νέο τεχνολογικό κεφάλαιο απέναντι στους παλαιότερους κινητήρες με δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο.
Η κρίσιμη δοκιμή ήρθε στις 4 Ιουνίου 1967, στο Ζάντφορτ της Ολλανδίας, όπου ο DFV V8 έκανε την πρώτη του εμφάνιση. Ο Jim Clark ανέλαβε να αποδείξει στην πράξη τις δυνατότητές του, παρότι ο κινητήρας είχε δοκιμαστεί ελάχιστα. Πιέζοντας τη Ford-Lotus στα όριά της, είχε αποκτήσει ήδη προβάδισμα 11 δευτερολέπτων από τη Brabham στα μισά του αγώνα. Τελικά, ολοκλήρωσε την προσπάθεια σημειώνοντας και τον ταχύτερο γύρο, με χρόνο 1:28.1. Η νίκη ήρθε ως επακόλουθο, με μέση ωριαία ταχύτητα 171,375 χλμ./ώρα.
Η συγκεκριμένη νίκη ήταν η πρώτη που κατέκτησε μονοθέσιο της Formula 1 με κινητήρα νέας τεχνολογίας έπειτα από 13 χρόνια. Παράλληλα, σηματοδότησε την έναρξη μιας κυριαρχίας της Ford διάρκειας 15 ετών, η οποία ανέδειξε τον DFV V8 σε μία από τις πλέον προηγμένες μονάδες ισχύος στην ιστορία του αθλήματος. Οι αριθμοί, ωστόσο, είναι εκείνοι που αποτυπώνουν με μεγαλύτερη σαφήνεια το μέγεθος της επιτυχίας: από το 1967 έως το 1983, ο DFV V8 σημείωσε 155 νίκες και συνδέθηκε με 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών και 10 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κατασκευαστών. Η πορεία του δεν περιορίστηκε στη Formula 1, καθώς ο DFV V8 κατέκτησε και το περίφημο «Τριπλό Στέμμα», με νίκες στο GP του Μονακό, στο Indy 500 και στο Le Mans.
Το πνεύμα τεχνολογικής πρωτοπορίας που συνδέθηκε με τον κινητήρα DFV V8 αποτελεί σήμερα τη βάση για την επιστροφή της Ford Racing στη Formula 1, αν και η πραγματικότητα είναι σαφώς πιο σύνθετη. Φέτος, η Ford Racing συνεργάζεται στενά με τη Red Bull. Η τεχνολογική φιλοσοφία έχει αλλάξει σημαντικά στις έξι δεκαετίες που μεσολάβησαν από την πρεμιέρα του DFV V8 έως την επιστροφή της Ford στη Formula 1, όμως η επιδίωξη της αμερικανικής εταιρείας να επενδύει στην τεχνολογική καινοτομία παραμένει, τουλάχιστον σε επίπεδο στόχων, ίδια.
Από την πρωτοποριακή αρχιτεκτονική της κεφαλής με τέσσερις βαλβίδες ανά κύλινδρο, η οποία παρουσιάστηκε το 1967, έως τις μονάδες ισχύος του 2026 που συνδυάζουν κινητήρα εσωτερικής καύσης και ηλεκτροκινητήρα, η ιστορία 125 ετών της Ford στους αγώνες εξακολουθεί να παρουσιάζεται ως μια διαρκής προσπάθεια πρωτοπορίας και διεύρυνσης των ορίων του εφικτού στην πίστα.
Διαβάστε επίσης: F1: Η μάχη μεταξύ των οδηγών σε κάθε ομάδα, Skoda Octavia: Τρεις δεκαετίες στον δρόμο (video), Ford Puma ST: Προάγει την κινητικότητα και τη συμπερίληψη.
