27 Ιουλίου 2026, 12:45 — Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης (ke@newsauto.gr)
Στην Ουγγαρία, η McLaren παρουσίασε για πρώτη φορά μετά το Μαϊάμι ένα ανταγωνιστικό πακέτο και ο Νόρις δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Αντίθετα, η Ferrari και οι οδηγοί της δεν αξιοποίησαν το δυναμικό της SF-26.
Η McLaren πανηγύρισε στο Χουνγκαρόρινγκ την πρώτη της φετινή νίκη. Είχε προηγηθεί η επικράτηση του Νόρις στο Sprint του Μαϊάμι, καθώς και η μεγάλη χαμένη ευκαιρία της ομάδας στον κυρίως αγώνα, λόγω κακής στρατηγικής. Εντούτοις, η απόδοση της MCL40 εκεί ήταν εντυπωσιακή.
Θα περίμενε κανείς ότι, από το Μαϊάμι έως το Βέλγιο, η McLaren θα είχε καθιερωθεί ως η υπ’ αριθμόν ένα αντίπαλος της Mercedes. Αυτό, όμως, δεν συνέβη. Ένα μπαράζ επιτυχημένων αναβαθμίσεων της Ferrari, σε συνδυασμό με ένα μικρό τεχνικό πισωγύρισμα της περσινής πρωταθλήτριας, είχε ως αποτέλεσμα η ιταλική ομάδα να μετρά έκτοτε δύο νίκες, έναντι καμίας της McLaren.
Στο Βέλγιο, πάντως, παρακολουθήσαμε κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον: τη McLaren να είναι και πάλι ανταγωνιστική, τουλάχιστον μέσω του Νόρις. Εξαιτίας της αλλαγής στοιχείων PU στο μονοθέσιό του, ο Βρετανός δεν αγωνίστηκε επί ίσοις όροις απέναντι στους υπόλοιπους κορυφαίους συνδυασμούς. Ωστόσο, ήταν εμφανές πως στον αγώνα ο Νόρις διέθετε συνολικά τον δεύτερο καλύτερο ρυθμό, μετά από εκείνον του Αντονέλι.
Φτάνοντας στην Ουγγαρία, η McLaren θα παρουσίαζε το δεύτερο πακέτο αναβαθμίσεών της. Η εξελιγμένη MCL40 αποδείχθηκε ιδιαίτερα ανταγωνιστική, σε τέτοιο βαθμό ώστε η McLaren να διαθέτει το δεύτερο ταχύτερο μονοθέσιο στις κατατακτήριες και το ταχύτερο στον αγώνα. Αυτή τη φορά, τόσο ο Λάντο όσο και η ομάδα εκτέλεσαν άψογα το πλάνο τους από την αρχή έως το τέλος του τριημέρου, κατακτώντας δίκαια την πρώτη τους νίκη για τη φετινή σεζόν.
Ωριμότητα
Ο Νόρις δεν πραγματοποίησε τον τέλειο αγώνα. Ωστόσο, επέδειξε την απαιτούμενη ωριμότητα σε όλες τις κρίσιμες στιγμές. Μετά το λάθος του στη δεύτερη στροφή του πρώτου γύρου, ο Λάντο δεν έχασε την ψυχραιμία του. Γνώριζε ότι ήταν ταχύτερος από τον Πιάστρι και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να αξιοποιήσει το πλεονέκτημά του.
Η συγκεκριμένη στιγμή θα ερχόταν πριν από τα δεύτερα pit-stop. Μετά από αρκετές διαπραγματεύσεις με την ομάδα, ο Νόρις πήρε την ευκαιρία να κινηθεί σε καθαρό αέρα, αμέσως μετά το pit-stop του Πιάστρι.
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η McLaren διαχειρίστηκε όσο καλύτερα γινόταν τη μάχη μεταξύ των δύο οδηγών της. Ο Πιάστρι ήταν πιο αργός από τον Νόρις, αλλά βρισκόταν μπροστά του. Ωστόσο, δεν θα ήταν δίκαιο να κάνει πρώτος pit-stop ο Νόρις. Έτσι, η McLaren κάλεσε πρώτο στα pits τον Αυστραλό, ακολουθώντας τη θεωρητικά ιδανική στρατηγική, και άφησε τον Νόρις να αποδείξει μόνος του αν ήταν ταχύτερος από τον Πιάστρι.
Αμέσως, οι χρόνοι του Λάντο βελτιώθηκαν σημαντικά. Σε εκείνους τους επτά κρίσιμους γύρους, ο πρωταθλητής οδήγησε αλάνθαστα, δείχνοντας πως, αν δεν είχε κάνει το λάθος στον πρώτο γύρο, πιθανότατα θα είχε κυριαρχήσει άνετα στον αγώνα.
Ακόμη κι έτσι, όμως, ο Πιάστρι διέθετε την πιο φρέσκια γόμα και σημείωνε χρόνους που του επέτρεπαν να βρεθεί μπροστά από τον Νόρις μετά το pit stop του δεύτερου. Ο Λάντο προσπαθούσε απλώς να παρατείνει το stint, ώστε μετά τη στάση του να επιτεθεί στον Όσκαρ με πιο φρέσκια γόμα.
Θα τα κατάφερνε; Αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Από τη μία, ο Σάινθ φρόντισε να καταστρέψει τον αγώνα του Πιάστρι και, από την άλλη, ο Αυστραλός θα εγκατέλειπε τελικά λόγω προβλήματος στο κιβώτιο ταχυτήτων. Όσον αφορά το περιστατικό με τον Σάινθ, όποιο κι αν ήταν το πρόβλημα στο σύστημα της FIA εντός των μονοθέσιων, ο Ισπανός δεν έχει δικαιολογία. Τα πάνελ της πίστας λειτουργούσαν κανονικά, ενώ ο μηχανικός του τον είχε ειδοποιήσει από την ευθεία των pits για την έλευση της McLaren.
Μετά τον αγώνα, ο Όσκαρ ήταν εκνευρισμένος τόσο με τον Σάινθ όσο και με την ίδια την ομάδα του. Σε ό,τι αφορά τη McLaren, θα πρέπει να σημειωθεί ότι τήρησε πολιτική ίσων αποστάσεων απέναντι στους δύο οδηγούς της και δεν ευνόησε τον Λάντο με κάποια απόφασή της, σε αντίθεση με όσα είχαν συμβεί το 2025.
Αν υπήρχε μια στιγμή κατά την οποία ο Όσκαρ έπρεπε να μιλήσει και να δράσει, αυτή ήταν πριν από 10 μήνες, στη Μόντσα. Τώρα είναι πλέον αργά.
Συνεχείς αστοχίες
Στον αντίποδα των McLaren-Νόρις βρίσκονται οι Ferrari-Χάμιλτον. Το τριήμερο στην Ουγγαρία θα έπρεπε να είχε εξελιχθεί σε θρίαμβο για τη Scuderia. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα ήταν απλώς μέτριο τόσο για την ιταλική ομάδα όσο και για τον ίδιο τον Χάμιλτον. Οι αστοχίες και των δύο ήταν συνεχείς και καθοριστικές.
Το λάθος της Ferrari στις κατατακτήριες το έχουμε ήδη αναλύσει επαρκώς. Στον αγώνα, όμως, θα προέκυπταν και άλλα προβλήματα, αυτή τη φορά όχι τόσο από την ομάδα όσο από τον ίδιο τον Βρετανό. Ο Χάμιλτον έκανε καλή εκκίνηση και, ήδη από τον πρώτο γύρο, κατάφερε να βρεθεί μπροστά από τον teammate του και πίσω από τον Φερστάπεν. Ο Ολλανδός αποδείχθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον Χάμιλτον, παρότι ο τελευταίος είχε επιλέξει την πιο μαλακή γόμα.
Γνωρίζουμε ότι τα προσπεράσματα στην Ουγγαρία είναι δύσκολα. Ωστόσο, θα περιμέναμε από τον Χάμιλτον να ρισκάρει περισσότερο στο πρώτο stint, ώστε να περάσει τον Φερστάπεν και να μην επιτρέψει στις McLaren να ανοίξουν τη διαφορά, περιμένοντας το undercut. Εκεί χάθηκε κάθε ελπίδα νίκης για τον Λιούις.
Το undercut πραγματοποιήθηκε τελικά, αλλά αποδείχθηκε μάταιο. Μετά την έξοδό του από τα pit, ο Φερστάπεν έκανε ένα εξωφρενικό, αλλά και πανέμορφο, προσπέρασμα στους Λόσον και Χάμιλτον στη στροφή 1. Ουσιαστικά, εκεί ο Χάμιλτον έχασε την ευκαιρία να εξασφαλίσει την τρίτη θέση. Ο ρυθμός του Βρετανού μετά το δεύτερο pit-stop ήταν κάκιστος, γεγονός που ανάγκασε —και σωστά— τη Ferrari να επισπεύσει το δεύτερο pit-stop του.
Στη συνέχεια, ο Βρετανός υπέπεσε σε δύο λάθη. Το πρώτο —και πιο καθοριστικό— ήταν ότι, λίγο νωρίτερα, άφησε τον περιοριστή ταχύτητας κατά την έξοδό του από τα pits, στο τρίτο pit-stop του. Κατόπιν, πέρασε μπροστά από τον Αντονέλι, παρότι ο Ιταλός βρισκόταν πρώτος στη γραμμή του SC. Η Ferrari αντέδρασε, ζητώντας από τον Χάμιλτον να παραχωρήσει ξανά τη θέση, προκειμένου να αποφευχθεί πιθανή ποινή.
Ο Χάμιλτον, ωστόσο, δεν μπορούσε να αποφύγει την ποινή για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας στο pit lane κατά 0,1 χλμ./ώρα. Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι κάποιοι απορούν για την επιβολή της συγκεκριμένης ποινής, καθώς η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας τιμωρείται πάντοτε από τους αγωνοδίκες.
Αυτή ήταν η πέμπτη ποινή που δέχεται ο Χάμιλτον στους τελευταίους τρεις αγώνες. Για τις συγκεκριμένες ποινές, καθώς και για τους βαθμούς που χάθηκαν εξαιτίας τους, δεν μπορεί να κατηγορηθεί η Ferrari.
