Η Formula 1 μεταφέρεται στο Μεξικό την 1η Νοεμβρίου, για τον δεύτερο διαδοχικό αγώνα στην αμερικανική ήπειρο, στην πίστα Autοdromo Hermanos Rodriguez. Πρόκειται για μία από τις πλέον ιδιαίτερες διαδρομές του πρωταθλήματος, καθώς βρίσκεται σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, συνθήκη που θέτει συγκεκριμένους περιορισμούς στην απόδοση των μονοθεσίων.
Η βασικότερη αλλαγή για το φετινό τριήμερο είναι η ανακατασκευή του οδοστρώματος σε μεγάλο μέρος της πίστας. Οι παρεμβάσεις εκτείνονται από τη στροφή 16 έως τη στροφή 1 και από τη στροφή 7 έως τη στροφή 16, με το μεγαλύτερο τμήμα του πρώτου τομέα να παραμένει ουσιαστικά ανέπαφο.
Η καινούργια άσφαλτος κατά κανόνα εξασφαλίζει περισσότερη πρόσφυση και εμφανίζει μικρότερη τραχύτητα από μια παλαιότερη επιφάνεια. Αυτό, ωστόσο, δεν αρκεί για ασφαλείς εκτιμήσεις πριν από τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές. Εκεί θα πρέπει να αποσαφηνιστούν τα πραγματικά χαρακτηριστικά της, καθώς η συμπεριφορά του οδοστρώματος μπορεί να επηρεάσει αισθητά τη φθορά των ελαστικών και τον στρατηγικό σχεδιασμό των ομάδων.
Παραδοσιακά, η Autοdromo Hermanos Rodriguez δεν συγκαταλέγεται στις πίστες με υψηλή καταπόνηση ελαστικών. Οι πολλές αργές στροφές και τα περιορισμένα πλευρικά φορτία συγκρατούν τη φθορά. Το μεγάλο υψόμετρο, όμως, υποβαθμίζει την αεροδυναμική αποτελεσματικότητα των μονοθεσίων και μειώνει το παραγόμενο αεροδυναμικό φορτίο.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερη ολίσθηση των ελαστικών, καθιστώντας το graining —τη συγκέντρωση κομματιών καουτσούκ στην επιφάνειά τους— ένα από τα βασικά ζητήματα που καλούνται να παρακολουθούν ομάδες και τεχνικοί. Η σημασία του φαινομένου ενδέχεται να είναι ακόμη μεγαλύτερη φέτος, ανάλογα με τη συμπεριφορά της νέας ασφάλτου.
Πρόσθετη δυσκολία αποτελεί η συχνή παρουσία σκόνης και άμμου στο οδόστρωμα κατά τις πρώτες περιόδους δοκιμών. Η πρόσφυση συνήθως βελτιώνεται αισθητά όσο αυξάνεται η δραστηριότητα, κυρίως στην αγωνιστική γραμμή. Οι εκτεταμένες ασφαλτοστρώσεις ενδέχεται να εντείνουν ακόμη περισσότερο αυτή τη μεταβολή των συνθηκών.
Για τον φετινό αγώνα η Pirelli επέλεξε την πιο μαλακή τριάδα της γκάμας της: τη C3 ως σκληρή γόμα (Hard), τη C4 ως μέση (Medium) και τη C5 ως μαλακή (Soft). Η σύνθεση διαφοροποιείται από την περσινή, στην οποία η C2 είχε τον ρόλο της Hard. Εκείνη η επιλογή δεν αποδείχθηκε εξίσου ελκυστική σε επίπεδο απόδοσης με τις μαλακότερες εναλλακτικές.
Η σχετικά περιορισμένη καταπόνηση των ελαστικών, σε συνδυασμό με την εικόνα των τριών γομών σε πίστες αντίστοιχων χαρακτηριστικών, διατηρεί τη στρατηγική ενός pit stop ανάμεσα στις βασικές επιλογές. Η διαχείριση, πάντως, παραμένει κρίσιμη, ιδιαίτερα στον πίσω άξονα, που επιβαρύνεται περισσότερο.
Οι αποκλίσεις ανάμεσα στις στρατηγικές ενδέχεται να κριθούν λιγότερο από κάποιο αυστηρό όριο στη διάρκεια ζωής των ελαστικών και περισσότερο από την εμπιστοσύνη που προσφέρει κάθε γόμα στον οδηγό. Όπως έχει συμβεί και σε άλλους αγώνες της φετινής σεζόν, κάποιες ομάδες μπορεί να επιλέξουν τις μαλακότερες γόμες για την επιπλέον πρόσφυση, ενώ άλλες να προτιμήσουν τη Hard, αναζητώντας σταθερότητα και συνέπεια σε μεγαλύτερη απόσταση.
Η Soft αναμένεται να έχει ουσιαστικό ρόλο. Η C5 έχει δείξει θετική συμπεριφορά σε διαδρομές χαμηλής καταπόνησης και θα μπορούσε να αποτελέσει επιλογή όχι μόνο για τις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά και για τον αγώνα. Οι στρατηγικές δυνατότητες διευρύνονται έτσι σε σύγκριση με προηγούμενες χρονιές, χωρίς αυτό να αναιρεί την ανάγκη προσεκτικής αξιολόγησης των συνθηκών.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί και η απόδοση κατά το φρενάρισμα. Η μειωμένη αεροδυναμική αποτελεσματικότητα λόγω υψομέτρου δυσκολεύει τη διαχείριση των ισχυρότερων σημείων πέδησης. Στο τέλος της μεγάλης ευθείας εκκίνησης-τερματισμού, πριν από τη στροφή 1, ο κίνδυνος μπλοκαρίσματος των τροχών μπορεί να είναι αυξημένος, ειδικά στην αρχή του τριημέρου, όταν τα επίπεδα πρόσφυσης παραμένουν χαμηλά.
Το Γκραν Πρι του Μεξικού προβάλλει, συνεπώς, ως απαιτητική δοκιμασία προσαρμογής για τις ομάδες. Η νέα άσφαλτος, η απόδοση της C5 και ο έλεγχος του graining θα καθορίσουν τις συνθήκες υπό τις οποίες θα πρέπει να ληφθούν οι κρίσιμες αποφάσεις για τη στρατηγική του αγώνα.
