11 Νοεμβρίου, 2026 16:51 — του ΤΑΚΗ Τ.Τ. ΤΡΑΚΟΥΣΕΛΛΗ
«Η καλύτερη εκδίκηση είναι να μη μοιάσεις σ’ εκείνον που σε αδίκησε.» Μάρκος Αυρήλιος – Τα εις εαυτόν
Αρχικά, οφείλω να σας ζητήσω συγγνώμη. Την προηγούμενη εβδομάδα δεν τηρήσαμε το ραντεβού μας με την «Πίσω Κίνηση». Οι υποχρεώσεις είχαν αυξηθεί πολύ και ο διαθέσιμος χρόνος δεν επαρκούσε. Δεν το αναφέρω ως δικαιολογία, αλλά ως εξήγηση για μια απουσία που, πιστέψτε με, δεν άρεσε ούτε σε εμένα.
Υπάρχει, πάντως, και μια ενδιαφέρουσα όψη σε αυτή την ιστορία. Στον οργανισμό μας βρίσκονται σε προετοιμασία αρκετά νέα πράγματα. Μεγάλο κομμάτι της δουλειάς μας αυτή την περίοδο αφορά όσα παραμένουν ακόμη αθέατα, αλλά σύντομα θα είναι στη διάθεσή σας.
Δεν μπορούμε, άλλωστε, να παρακολουθούμε κάθε μέρα την πρόοδο του αυτοκινήτου και να αφήνουμε τον εαυτό μας έξω από αυτήν. Να ψάχνουμε το επόμενο βήμα των αυτοκινητοβιομηχανιών, να εξετάζουμε τις καινούργιες τεχνολογίες τους και, όταν έρχεται η σειρά της δικής μας δουλειάς, να περιοριζόμαστε στο «έτσι το κάναμε πάντα».
Το αυτοκίνητο αλλάζει και μαζί του πρέπει να αλλάζει η ενημέρωση: η παρουσίαση των θεμάτων, τα εργαλεία που αξιοποιούμε και οι πλατφόρμες στις οποίες συναντούμε τον αναγνώστη. Πάντοτε με την τεχνολογία στην υπηρεσία της δημοσιογραφίας και όχι στη θέση της.
Σε αυτή την προσπάθεια έχουμε διαθέσει σημαντικά χρήματα και πολλή εργασία. Προετοιμάζουμε πρωτοβουλίες που θα εμφανιστούν για πρώτη φορά στην Ελλάδα και σύντομα θα ξεκινήσει η παρουσίασή τους. Δεν σκοπεύω, φυσικά, να αποκαλύψω σήμερα όλες τις ανακοινώσεις. Θα προτιμούσα να δείτε όσα ετοιμάσαμε και να τα αξιολογήσετε μόνοι σας, αντί να διαβάσετε ακόμη μία παράγραφο γεμάτη μεγάλες υποσχέσεις.
Κρατήστε, επομένως, λίγη από την περιέργειά σας. Συνήθως ασχολούμαστε με τις επόμενες κινήσεις των άλλων. Σε λίγο θα μπορείτε να σχολιάσετε και κάποιες δικές μας.
Τα βλέπετε, άλλωστε, και κυρίως τα βιώνετε.
Ασφαλώς, δεν θα κατέβουμε στο επίπεδο των… πληρωμένων απαντήσεων, όσο κι αν κάποιοι με παρακινείτε να απαντήσω. Για όνομα του Θεού. Εκείνοι κάνουν αυτό που ξέρουν κι εμείς αυτό που εσείς βλέπετε και ζείτε. Διαφορετικά, μεταξύ άλλων, θα αδικούσα τους πολύτιμους συνεργάτες μου, αλλά και το σύνολο της αγοράς μας.
Και στην έκθεση φάνηκε ποιος βρισκόταν κοντά στον παλμό της αγοράς. Μια έκθεση με σχεδόν 85.000 επισκέπτες — απίστευτος αριθμός!
Μέσα στις επόμενες ημέρες θα παρουσιαστεί και η μεγάλη έρευνα που πραγματοποίησε η εταιρεία ερευνών Prorata μεταξύ των επισκεπτών της AUTO ATHINA.
Προς το παρόν, θα σταθώ μόνο σε αυτό: άνω του 70% των επισκεπτών επιθυμεί να αλλάξει αυτοκίνητο μέσα στο επόμενο 12μηνο.
Παράλληλα, το 87% δήλωσε ότι η έκθεσή μας επηρέασε την αγοραστική του απόφαση. Καταλαβαίνετε!
Υψηλόβαθμες αλλαγές στη Θεοχαράκη, στην πλευρά των Nissan – KGM. Πληροφορήθηκα ότι ο Θωμάς ο Σταματόπουλος και ο Τάκης ολοκληρώνουν τη συνεργασία τους σε καλό κλίμα.
Μένει να φανεί ποιος θα είναι ο επόμενος σταθμός για τον δραστήριο και ιδιαίτερα παθιασμένο Θωμά. Προσωπικά, πάντως, θα στοιχημάτιζα στη Λεωφ. Κηφισίας.
Ας επιστρέψουμε στην εξέλιξη, που δεν περιορίζεται στην τεχνολογία και στις επιχειρήσεις. Αγγίζει και τον τρόπο που σκεφτόμαστε: τις γνώσεις, την κρίση και τη διάθεσή μας να μάθουμε κάτι νέο, ακόμη κι όταν τα χρόνια εμπειρίας μάς κάνουν να θεωρούμε ότι τα γνωρίζουμε όλα.
Το επισημαίνω επειδή το τελευταίο διάστημα διακρίνω κόπωση σε ορισμένα στελέχη της αγοράς. Ικανοί άνθρωποι, με πορεία και αποδεδειγμένες δυνατότητες, μοιάζουν να έχουν χάσει ένα μέρος του ενθουσιασμού τους. Δεν έπαψαν να γνωρίζουν τη δουλειά τους. Η καθημερινότητά τους, όμως, φαίνεται να τους αποθαρρύνει περισσότερο απ’ όσο τους δίνει κίνητρο.
Οι αιτίες δεν είναι παντού ίδιες. Ο ανταγωνισμός εντείνεται, οι στόχοι αυξάνονται και οι απαιτήσεις πληθαίνουν. Σε κάποιες περιπτώσεις οι προτάσεις δεν βγαίνουν ποτέ από το συρτάρι, αφού δεν εγκρίνεται ο αναγκαίος προϋπολογισμός. Σε άλλες, επικρατεί η αίσθηση ότι η αμοιβή δεν αντιστοιχεί ούτε στην ευθύνη ούτε στο έργο που παράγεται.
Κάπως έτσι, κάποιος που μπορούσε να προσφέρει πολλά καταλήγει να κάνει μόνο τα απολύτως αναγκαία.
Ας είμαστε σαφείς: δεν εξαρτώνται όλα από την προσωπική αντοχή. Όταν μια διοίκηση απαιτεί συνεχώς περισσότερα, χωρίς τα κατάλληλα μέσα, εμπιστοσύνη ή ανάλογη ανταμοιβή, φέρει και η ίδια ευθύνη. Δεν μπορεί να μιλά για την αξία των ανθρώπων της και να την παραμερίζει όταν αποφασίζει.
Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που πρέπει να έχουμε κατά νου και εμείς. Το πολυτιμότερο επαγγελματικό μας κεφάλαιο είναι ο ίδιος μας ο εαυτός: οι γνώσεις, η συνεργασία με τους άλλους, η αξιοπιστία και το αποτέλεσμα της δουλειάς μας. Αυτά μας ακολουθούν όταν πηγαίνουμε σε άλλη εταιρεία. Ο τίτλος παραμένει στην παλιά επαγγελματική κάρτα.
Γι’ αυτό η φθορά που διαρκεί χρειάζεται προσοχή. Βλάπτει τον οργανισμό, αλλά ενδέχεται να έχει ακόμη μεγαλύτερο κόστος για τον άνθρωπο. Η απόδοση πέφτει, οι πρωτοβουλίες περιορίζονται και η εργασία του δεν αποτυπώνει πια τις πραγματικές του ικανότητες.
Η κούραση δεν μειώνει την αξία του. Υπάρχει, όμως, ο κίνδυνος να αξιολογηθεί με βάση μια επαγγελματική εικόνα που δεν τον αντιπροσωπεύει.
Εκεί βρίσκεται η παγίδα: παραμένεις επειδή φοβάσαι ότι θα χάσεις τη θέση σου και, προσπαθώντας να τη διατηρήσεις, υπονομεύεις εκείνα που σε οδήγησαν σε αυτήν.
Δεν εισηγούμαι, βεβαίως, παραιτήσεις εν θερμώ ή αποφάσεις χωρίς υπολογισμό. Υπάρχουν οικογένειες, υποχρεώσεις και ουσιαστικές ανάγκες, το πιάτο «που πρέπει να είναι γεμάτο», όπως λέει χαρακτηριστικά ένας άνθρωπος που εκτιμώ πολύ. Προηγείται η καθαρή συζήτηση, η διεκδίκηση και το αίτημα για συγκεκριμένες αλλαγές. Εξετάζεις πρώτα κατά πόσο μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση εκεί όπου εργάζεσαι.
Αν, όμως, αυτή η προσπάθεια έχει εξαντληθεί χωρίς να αλλάζει τίποτα, είναι ώρα να σκεφτείς σοβαρά τη δική σου μετακίνηση. Με προετοιμασία και προσεκτική εξέταση των επιλογών, αλλά όχι περιμένοντας να εκλείψει κάθε αβεβαιότητα. Ενδέχεται να μη συμβεί ποτέ.
Το οικείο περιβάλλον δεν είναι αναγκαστικά και το πιο ασφαλές. Ιδιαίτερα αν, μήνα με τον μήνα, γίνεσαι λιγότερο δημιουργικός, λιγότερο διαθέσιμος και όλο πιο συμβιβασμένος.
Προτού κρίνεις ότι η αλλαγή έχει μεγάλο κόστος, μέτρησε πόσο σου στοιχίζει ήδη το να μένεις.
Μια και αναφερθήκαμε στην κόπωση, υπάρχει και αυτή που επιβάλλει το κράτος σε όσους προσπαθούν απλώς να δουλέψουν: να πουλήσουν, να παραδώσουν και να πετύχουν τους στόχους τους. Αντί να επικεντρώνονται στον ανταγωνισμό, φτάνουν να αναρωτιούνται αν θα βρεθούν… πινακίδες.
Πρόκειται για ζήτημα που συζητείται εδώ και μήνες και το οποίο έχουμε αναδείξει πολλές φορές. Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται κάθε φορά ως κάτι απρόβλεπτο. Ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων έχει προειδοποιήσει ήδη δημόσια ότι υπάρχει κίνδυνος νέων ελλείψεων μετά τα μέσα Νοεμβρίου. Κανείς, συνεπώς, δεν δικαιούται να επικαλεστεί αιφνιδιασμό.
Η απώλεια μιας πώλησης λόγω ανταγωνισμού ανήκει στους κανόνες της δουλειάς. Η απώλειά της επειδή το κράτος δεν φρόντισε να υπάρχουν πινακίδες συνιστά διοικητική αποτυχία, με πολιτική ευθύνη.
Δεν αγνοώ τις έκτακτες προμήθειες που πραγματοποιήθηκαν. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι αν καλύφθηκε πρόσκαιρα μια προηγούμενη έλλειψη. Είναι αν έχει διασφαλιστεί ότι το πρόβλημα δεν θα εμφανιστεί ξανά στην κρισιμότερη περίοδο για το κλείσιμο της χρονιάς.
Δεν μιλάμε απλώς για μια παράδοση αυτοκινήτου που θα γίνει μερικές ημέρες αργότερα. Αν οι καθυστερήσεις μπλοκάρουν τις ταξινομήσεις του 2026, μπορεί να επηρεαστούν οι ετήσιοι στόχοι των εισαγωγικών εταιρειών και των δικτύων τους, τα μπόνους που συνδέονται συμβατικά με τις επιδόσεις και, εντέλει, ο προγραμματισμός της επόμενης χρονιάς. Η ταξινόμηση τον Ιανουάριο δεν καλύπτει κατ’ ανάγκη το οικονομικό όφελος που χάθηκε τον Δεκέμβριο.
Ποιος θα εξηγήσει μετά στα εργοστάσια ότι υπήρχαν πελάτες και αυτοκίνητα, ότι είχαν κλείσει οι συμφωνίες, αλλά δεν υπήρχαν πινακίδες; Ποια επιχειρήματα θα έχουν οι ελληνικές εταιρείες στις επόμενες διαπραγματεύσεις τους, αν μια κρατική εκκρεμότητα έχει υπονομεύσει την επίδοσή τους;
Το 2027 αναμένεται ιδιαίτερα απαιτητικό, με ευκαιρίες αλλά και έντονο ανταγωνισμό. Δεν υπάρχει λόγος να το επιβαρύνουμε από τώρα με απώλειες που είναι δυνατόν να αποτραπούν.
Πληροφορούμαι, λοιπόν, ότι το προεδρείο του Συνδέσμου επικοινώνησε απευθείας με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, ζητώντας άμεση λύση. Όχι ακόμη μία κουβέντα γύρω από το πρόβλημα, αλλά λύση. Σύμφωνα με όσα μου μεταφέρονται, οι απαντήσεις δεν ήταν τόσο ενθαρρυντικές όσο επιβάλλουν οι περιστάσεις.
Από την άλλη πλευρά, πηγές του υπουργείου ανέφεραν στις 10 Νοεμβρίου πως προς το παρόν δεν τίθεται ζήτημα εξάντλησης, ότι το νέο ψηφιακό σύστημα προμήθειας αναμένεται μέχρι το τέλος του έτους και πως, αν παρουσιαστούν ελλείψεις, θα εξεταστούν τα κατάλληλα μέτρα. Αυτή είναι η θέση του υπουργείου και έχουμε υποχρέωση να την καταγράψουμε.
Το «προς το παρόν έχουμε», ωστόσο, δεν αποτελεί απάντηση στο «θα έχουμε όταν χρειαστούμε;».
Επειδή γνωρίζω πολύ καλά ότι στο Υπουργείο διαβάζετε newsauto και ΠΙΣΩ ΚΙΝΗΣΗ, όπως τα διαβάζουν και οι πολιτικοί σας προϊστάμενοι, θα το πω καθαρά: η πολιτική ευθύνη δεν ξεκινά όταν εμφανιστεί το πρόβλημα. Χρειάζεται πρόληψη, πρόβλεψη, προσοχή σε όσα ακούγονται και υπογραφές. Χρειάζεται να αναλαμβάνεις την ευθύνη. Γι’ αυτό σας τοποθετήσαμε εκεί. Γι’ αυτό σας τοποθέτησε εκεί ο Πρωθυπουργός.
Η ευθύνη αρχίζει από τη στιγμή που διαπιστώνεις τον κίνδυνο να εξαντληθούν ακόμη και οι τελευταίες πινακίδες. Τότε πρέπει να έχεις εξασφαλίσει τον επόμενο εφοδιασμό, με ορισμένες ποσότητες, σαφείς ημερομηνίες παράδοσης και επάρκεια στις υπηρεσίες έως ότου λειτουργήσει αξιόπιστα το καινούργιο σύστημα.
Και μια επισήμανση προς κάθε υπουργικό γραφείο: δεν απαιτεί κανείς ανεξέλεγκτες υπογραφές, παραβίαση της νομιμότητας ή ατεκμηρίωτες αποφάσεις. Αυτό που ζητείται είναι να αξιοποιούνται εγκαίρως όλες οι νόμιμες δυνατότητες και να αναλαμβάνεται η ευθύνη που φέρει το αξίωμα.
Δεν ξέρω αν κάθε καθυστέρηση οφείλεται σε δισταγμό, ανεπαρκή συντονισμό ή κάποια άλλη αιτία. Ξέρω, όμως, ότι η αποφυγή της απόφασης δεν μηδενίζει το κόστος της. Το μετακυλίει στις επιχειρήσεις, στους εργαζομένους και στους πελάτες.
Αν σε φοβίζει η ευθύνη της υπογραφής σου, μην αναλαμβάνεις υπουργός. Υπάρχουν και άλλοι επαγγελματικοί δρόμοι. Αυτή η θέση προϋποθέτει και τη λήψη αποφάσεων.
Επιστροφή στα… μεταγραφικά. Μαθαίνω ότι FMS και Συγγελίδης συμφώνησαν και πως σε λίγες ημέρες θα εμφανιστούν οι πινακίδες των μαρκών της Stellantis στο κάστρο του Ρέντη.
Προσοχή, όμως: δεν πρόκειται για πωλήσεις. Ο Πολυχρόνης και ο Βαγγέλης έχουν οραματιστεί εκεί ένα HUB τεχνικής υποστήριξης, κυρίως για τους B2B. Στόχος είναι να αποσυμφορηθούν τα εξουσιοδοτημένα συνεργεία, ώστε να μπορέσουν να επικεντρωθούν και να προσφέρουν όσα πρέπει στους υπερπολύτιμους B2C. Να πάρει ανάσα, δηλαδή, το ήδη επιβαρυμένο σύστημα after sales.
Αν επιβεβαιωθεί, προσωπικά βρίσκω ενδιαφέρουσα αυτή την επιχειρηματική λογική, όπως θα πρέπει να τη δει θετικά και ένα ανοιχτόμυαλο δίκτυο. Ας ακολουθήσουν, επίσης, και άλλοι που αντιμετωπίζουν ανάλογη συμφόρηση.
Σας το είχα πει: Καββούρης και Ρέτζιος βγάζουν φωτιές.
Ειδικά στον Δημήτρη πρέπει να αναγνωρίσουμε τον ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο που έχει εδώ και χρόνια στο Χαλάνδρι. Μεγάλες επιτυχίες, όπως η MG που σκίζει, η Mazda που ανεβαίνει —και πού είσαι ακόμη—, η Opel, η DS, αλλά και η πολλά υποσχόμενη Linktour ως dealer.
Και όλα γίνονται χωρίς θόρυβο, με διακριτικότητα και μελέτη. Δεν υπάρχει ο άνθρωπος…
Α, μαθαίνω πως ετοιμάζει και κάτι ακόμη… don’t call me pls…
Quiz, λοιπόν, και περιμένω τις απαντήσεις σας με SMS στο 6937358247: ποιος θα φέρει την GW στην Ελλάδα; Όποιος το βρει δεν θα γίνει ΠΙΣΩ ΚΙΝΗΣΗ μέχρι το τέλος του έτους.
Γιατί κάποιος θα τη φέρει τελικά και… don’t call me pls…
Η Ντένη, πάντως, έκανε όσα είπε και της βγάζω το καπέλο.
Μάλιστα, πληροφορούμαι ότι είναι πολύ ευδιάθετη, γεμάτη όρεξη και ιδιαίτερα παθιασμένη με τα νέα project που προετοιμάζει, αλλά και με άλλα… don’t call me pls.
Ας το ξεκαθαρίσουμε: ο τζίρος της αγοράς δεν αποτελεί ταμείο για εκβιαστές.
Η φωτιά στον Ισμαήλο στη Γλυφάδα, όπως και εκείνη στον Μπέσικο πριν από λίγες ημέρες, δεν είναι ειδήσεις που μπορείς απλώς να προσπεράσεις. Στην υπόθεση ερευνάται το ενδεχόμενο εμπρησμού, ενώ στα ευρήματα που έχουν δημοσιευθεί περιλαμβάνονται υπολείμματα από γκαζάκια.
Σε συνδυασμό με τις πληροφορίες για άλλα συμβάντα σε εμπορίες αυτοκινήτων, το περιστατικό έφερε ξανά στις συζητήσεις της αγοράς ένα σοβαρό ζήτημα: τους εκβιασμούς και τη λεγόμενη «προστασία», με υποτιθέμενη κάλυψη από τον «αναρχικό χώρο».
Εδώ χρειάζεται απόλυτη σαφήνεια. Η διερεύνηση μιας πυρκαγιάς δεν ισοδυναμεί με απόδειξη ότι ευθύνεται κύκλωμα εκβιαστών. Για τη συγκεκριμένη υπόθεση, τα διαθέσιμα δημοσιευμένα στοιχεία δεν στοιχειοθετούν τέτοιο συσχετισμό. Δεν πρόκειται να πάρουμε τη θέση των Αρχών ούτε να βαφτίσουμε μια υποψία πόρισμα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα αφήσουμε ανερεύνητα όσα πληροφορούμαστε για εκφοβισμό και πιέσεις στην αγορά αυτοκινήτου. Το ρεπορτάζ συνεχίζεται. Θα πούμε περισσότερα όταν θα διαθέτουμε στοιχεία, όχι με υπαινιγμούς που δημιουργούν σκιές γύρω από τις επιχειρήσεις που πλήττονται.
Για τον εκβιαστή, μια είδηση σχετικά με άνοδο πωλήσεων και κερδών δεν σημαίνει επιχειρηματική επιτυχία, αλλά χρήματα διαθέσιμα προς αρπαγή. Δεν τον απασχολεί ποιος επένδυσε ή δανείστηκε, ποιος πήρε το ρίσκο και πόσοι εργάστηκαν για το αποτέλεσμα. Τον απασχολεί μόνο πόσα θα αποσπάσει χωρίς να έχει προσφέρει το παραμικρό.
Τα χρήματα μιας επιχείρησης, όμως, δεν είναι αδέσποτα. Ούτε η επιτυχία της συνιστά ανοιχτή πρόσκληση προς παράσιτα.
Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίζει ότι κανένας επαγγελματίας δεν μένει μόνος απέναντι σε τέτοιου είδους πιέσεις. Αυτό απαιτεί ουσιαστική έρευνα, προστασία εκείνων που προχωρούν σε καταγγελίες και αποτελέσματα. Η ασφάλεια δεν γίνεται να καταλήγει δεύτερο ενοίκιο, το οποίο εισπράττει όποιος διατυπώνει τις πιο πειστικές απειλές.
Όσο για εμάς, ξέρουμε ότι η ενασχόληση με αυτά τα ζητήματα μπορεί να επαναφέρει γνώριμες καταστάσεις: απειλές και απόπειρες κάποιων να μας… εξηγήσουν μέχρι πού «επιτρέπεται» να φτάσουμε με το ρεπορτάζ. Τα έχουμε ξανασυναντήσει.
Οι απειλές μάς κάνουν να γελάμε. Οι υποδείξεις για το περιεχόμενο όσων γράφουμε, όχι.
Δεν έχουν θέση ούτε οι θεατρινισμοί ούτε οι διακηρύξεις ηρωισμού. Αυτό που απαιτείται είναι εργασία, διασταύρωση και δημοσίευση τεκμηριωμένων στοιχείων. Αυτή είναι η υποχρέωσή μας προς τους ανθρώπους της αγοράς. Όχι μόνο στις ειδήσεις για πωλήσεις και επιτυχίες, αλλά περισσότερο όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει τον φόβο μέρος της καθημερινότητάς τους.
Και, για να μην αφήνουμε περιθώρια παρερμηνείας, οι απειλές δεν πρόκειται να αναλάβουν καθήκοντα αρχισυντάκτη.
Στεκόμασταν και θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε δίπλα στην αγορά. Θα το αποδείξουμε για ακόμη μία φορά.
Ας περάσουμε στα ευχάριστα. Σας υπόσχομαι πως φέτος το χειροκρότημα θα φτάσει ακόμη πιο μακριά.
Η αντίστροφη μέτρηση για την ψηφοφορία του ελληνικού Car of the Year 2027 έχει αρχίσει. Αν πιστέψατε ότι η περσινή εκδήλωση ήταν μοναδική, κρατήστε μια επιφύλαξη: όσα σχεδιάζουμε για φέτος δεν τα έχετε δει ακόμη.
Την επιλογή της αναλαμβάνει η δημοσιογραφική μας ομάδα, αξιοποιώντας την πολυετή εμπειρία της στον ειδικό Τύπο. Στα βραβεία κοινού, αντίστοιχα, αποφασίζουν οι αναγνώστες. Κάθε χρόνο συμμετέχουν περισσότεροι από 700.000, προσφέροντας στη διοργάνωση κάτι που δεν αγοράζεται με εντυπωσιακά σκηνικά ή μεγάλες εξαγγελίες: μια πραγματική σχέση με το κοινό.
Θέλουμε αυτή η σχέση να μεγαλώσει. Να προσεγγίσουμε και τον άνθρωπο που δεν παρακολουθεί κάθε μέρα τις παρουσιάσεις καινούργιων μοντέλων, αλλά νοιάζεται για το αυτοκίνητο που πρόκειται να αποκτήσει, για την τεχνολογία που θα χρησιμοποιεί και για την ασφάλεια της οικογένειάς του.
Γι’ αυτό η φετινή διοργάνωση θα προβληθεί και πέρα από τον όμιλο Πρώτο Θέμα, τις πλατφόρμες και τα Μέσα μας. Προετοιμάζουμε μια εκδήλωση που φιλοδοξεί να συζητηθεί περισσότερο και από ευρύτερο κοινό.
Μεταξύ μας, οι απονομές δεν έχουν σκοπό να αλληλοχειροκροτούμαστε και την επόμενη ημέρα να ανταλλάσσουμε φωτογραφίες. Αποκτούν ουσία όταν το αποτέλεσμά τους φτάνει στον κόσμο, κινεί το ενδιαφέρον του και φωτίζει τη δουλειά που πραγματοποιείται γύρω από το αυτοκίνητο.
Η υπόσχεσή μου είναι, λοιπόν, σαφής: φέτος δεν θα περιοριστούμε σε μια όμορφη βραδιά για τους παρευρισκομένους. Θα δώσουμε στο αυτοκίνητο τη δημοσιότητα που αξίζει.
Λέμε στον κόσμο «Αλλάξτε όχημα». Σύμφωνοι, αλλά με ποιον τρόπο; Το εξηγούμε; Δείχνουμε πώς μπορεί να γίνει;
Σε λιγότερο από έναν μήνα, ο όμιλός μας πραγματοποιεί το συνέδριο-απάντηση «Αλλάξτε όχημα». Ένας τίτλος που προφέρεται εύκολα, αλλά απαιτεί προσπάθεια για να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο.
Ο ιδιώτης και ο επαγγελματίας δεν χρειάζονται εμάς για να μάθουν πόσο καλό θα ήταν να αντικαταστήσουν το παλιό τους αυτοκίνητο. Το ξέρουν ήδη. Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις για το πώς μπορούν να προχωρήσουν, ποιες επιλογές έχουν και πότε η αλλαγή είναι πράγματι συμφέρουσα.
Ανάμεσα στο «θέλω ένα καινούργιο αυτοκίνητο» και στο «μπορώ να το αποκτήσω» δεν λείπει μία ακόμη παρουσίαση. Λείπει μια λύση που μπορεί να εφαρμοστεί.
Αυτό είναι το επίκεντρο της διοργάνωσης: η ανανέωση του ιδιωτικού και του επαγγελματικού οχήματος, όχι ως αόριστη μελλοντική επιθυμία, αλλά ως επιλογή που χρειάζεται εξέταση με πραγματικά δεδομένα. Με τις σημερινές δυνατότητες, το κόστος, τα οφέλη και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται για τον αγοραστή.
Δεν επιδιώκουμε να εμφανίσουμε την αλλαγή αυτοκινήτου ως εύκολη υπόθεση για όλους. Κάτι τέτοιο θα ήταν άστοχο και άδικο για όσους αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Θέλουμε, όμως, να μη χαρακτηρίζεται αδύνατη προτού εξεταστούν οι λύσεις που υπάρχουν.
Εδώ βρίσκεται και η διαφορετική αφετηρία του συνεδρίου μας: στην ανάγκη εκείνου που καλείται να πάρει μια απόφαση και όχι απλώς στην επιθυμία του κλάδου να μιλήσει.
Για την ηλεκτροκίνηση έχουν γίνει πολλές συζητήσεις, χρήσιμες αλλά κάποιες φορές επαναλαμβανόμενες. Για την οδική ασφάλεια οφείλουμε να συνεχίσουμε τον διάλογο και, πάνω απ’ όλα, να προχωρήσουμε σε περισσότερες πράξεις. Όλα αυτά, όμως, πρέπει κάποια στιγμή να συνδεθούν με την πραγματικότητα του οικογενειακού και του επαγγελματικού προϋπολογισμού.
Ασφαλώς, ένα νέο αυτοκίνητο δεν κάνει από μόνο του υπεύθυνο έναν απρόσεκτο οδηγό, ούτε αποκαθιστά έναν επικίνδυνο δρόμο. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να μιλάμε για ασφαλέστερες μετακινήσεις αφήνοντας την ανανέωση των οχημάτων εκτός ουσιαστικών προτεραιοτήτων.
Ούτε είναι αρκετό να επαναλαμβάνουμε στον πολίτη ότι οφείλει να αντικαταστήσει το παλιό του αυτοκίνητο, αν δεν του δείχνουμε πώς μπορεί να πλησιάσει πρακτικά σε αυτή την επιλογή.
Αυτή είναι η επιδίωξή μας με το «Αλλάξτε όχημα»: ο συμμετέχων να φύγει με κάτι πιο χρήσιμο από μια τσάντα εντύπων και λίγες φωτογραφίες στο κινητό του. Να έχει πάρει απαντήσεις που μπορεί να χρησιμοποιήσει.
Η δυσκολία, άλλωστε, δεν είναι να πείσεις κάποιον ότι χρειάζεται καλύτερο αυτοκίνητο. Είναι να του παρουσιάσεις έναν ρεαλιστικό δρόμο για να το αποκτήσει.
Κλείνοντας, θέλω να αναφερθώ σύντομα στον μεγάλο Βασίλη τον Σαριμπάλ. Στον δικό μας άνθρωπο. Εφόσον ο ίδιος επέλεξε να το δημοσιοποιήσει, του λέω και δημόσια, με απόλυτο σεβασμό, ότι η δεύτερη οικογένειά του, ΟΛΟΙ μας, βρισκόμαστε δίπλα του.
Και μια τελευταία κουβέντα προς τις γνωστές σε όλους μας κουτσομπόλες της αγοράς: σε αυτή την περίπτωση, ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ…
ΤΤ
Πολλές ΠΙΣΩ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΔΩ
Το αποκλειστικό Off The Record τηλέφωνο της Πίσω Κίνησης για ό,τι θέλετε να στείλετε με SMS: 6937358247
Το Off The Record email της Πίσω Κίνησης για ό,τι θέλετε: pisokinisi@carsnews.gr
Ακολουθήστε το carsnews.gr στο Google News για να ενημερώνεστε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
