Η ενδεχόμενη επιστροφή του ανεφοδιασμού καυσίμου δεν περιορίζεται στο ζήτημα του θεάματος. Συνδέεται ευθέως με τους νέους V8 κινητήρες, την προσπάθεια μείωσης του βάρους των μονοθεσίων και μια τεχνολογική πρόκληση που ενδέχεται να μεταβάλει ξανά τη Formula 1, όχι απαραίτητα χωρίς κόστος ή ρίσκο.
Η πιθανότητα επαναφοράς του ανεφοδιασμού στους αγώνες της Formula 1 έχει ανοίξει εκ νέου μία από τις πιο φορτισμένες συζητήσεις των τελευταίων ετών. Για αρκετούς φίλους του σπορ, η εικόνα παραπέμπει νοσταλγικά στην εποχή των Schumacher, Häkkinen και Alonso. Για τη FIA, ωστόσο, το ζήτημα δεν παρουσιάζεται ως θέμα νοσταλγίας, αλλά ως τεχνικό πρόβλημα που πρέπει να αξιολογηθεί με προσοχή.
Η Ομοσπονδία εξετάζει το ενδεχόμενο να επιστρέψουν τα pit stop ανεφοδιασμού στο πλαίσιο των νέων τεχνικών κανονισμών που αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή από το 2030. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της FIA, Mohammed Ben Sulayem, έχει ήδη ανατεθεί σχετική μελέτη, η οποία θα εξετάσει τα τεχνικά και αγωνιστικά δεδομένα πριν υπάρξει οποιαδήποτε απόφαση.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η επιστροφή των V8 κινητήρων. Αν και δεν έχει ακόμη αποφασιστεί αν θα είναι ατμοσφαιρικοί ή υπερτροφοδοτούμενοι, ούτε ποιος θα είναι ο βαθμός υβριδικής υποβοήθησης, ένας από τους βασικούς στόχους είναι η μείωση του βάρους των μονοθεσίων κατά περίπου 100 κιλά.
Εδώ, όμως, προκύπτει η κρίσιμη αντίφαση. Ένας κινητήρας με μεγαλύτερη κατανάλωση χρειάζεται περισσότερα καύσιμα στην εκκίνηση του αγώνα. Αν ο ανεφοδιασμός παραμείνει απαγορευμένος, τα μονοθέσια θα πρέπει να διαθέτουν μεγαλύτερες δεξαμενές και να μεταφέρουν επιπλέον βάρος, υπονομεύοντας σημαντικό μέρος του οφέλους που επιδιώκει η FIA.
Ο Ben Sulayem ανέφερε ότι η Ομοσπονδία εξετάζει όλα τα πιθανά σενάρια. «Μελετάμε πόσο καύσιμο χρειάζεται ένα μονοθέσιο στην εκκίνηση και πόσο θα μπορούσε να ανεφοδιαστεί κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αν πρέπει να καλύψει όλη την απόσταση χωρίς στάση, τότε χρειάζεται μεγαλύτερη δεξαμενή. Η εναλλακτική είναι ο ανεφοδιασμός στα pit και αυτό ακριβώς αξιολογούμε».
Η συζήτηση αγγίζει και μια παλαιότερη, δύσκολη πλευρά της Formula 1. Ο ανεφοδιασμός καυσίμου υπήρξε για δεκαετίες αναπόσπαστο στοιχείο των Grand Prix, μέχρι την οριστική κατάργησή του το 2010. Η απόφαση εκείνη είχε ληφθεί κυρίως για λόγους ασφάλειας, περιορισμού του κόστους, αλλά και επειδή αρκετοί υποστήριζαν ότι οι αγώνες κρίνονταν περισσότερο στη στρατηγική των pit stop παρά στις μάχες μέσα στην πίστα.
Στην πραγματικότητα, η ιστορία του ανεφοδιασμού είναι πολύ παλαιότερη από όσο συχνά θεωρείται. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της Formula 1, τη δεκαετία του 1950, οι οδηγοί ήταν υποχρεωμένοι να σταματούν για καύσιμα, καθώς οι αγώνες είχαν μήκος περίπου 500 χιλιομέτρων και οι κινητήρες της εποχής κατανάλωναν τεράστιες ποσότητες. Τότε, οι στάσεις μπορούσαν να διαρκέσουν ακόμη και ένα λεπτό, αφού ο ανεφοδιασμός γινόταν με απλά δοχεία ή αντλίες χαμηλής πίεσης.
Η πρώτη φορά που ο ανεφοδιασμός λειτούργησε ως καθαρά στρατηγικό εργαλείο ήταν το 1957, όταν ο Juan Manuel Fangio επέλεξε να εκκινήσει στο Grand Prix Γερμανίας με λιγότερο καύσιμο, πραγματοποιώντας μία στάση που τελικά τον οδήγησε σε μία από τις πιο ιστορικές νίκες στην ιστορία της Formula 1.
Η σύγχρονη περίοδος του ανεφοδιασμού άρχισε το 1994, όταν η FIA τον επανέφερε με στόχο να προσθέσει περισσότερη στρατηγική στους αγώνες. Οι ομάδες αξιοποίησαν γρήγορα αυτή τη δυνατότητα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη Ferrari των Jean Todt, Ross Brawn και Michael Schumacher, η οποία συχνά κέρδιζε θέσεις μέσα από τη στρατηγική των pit stop, αντί για προσπεράσματα στην πίστα.
Παράλληλα, όμως, τα σοβαρά περιστατικά δεν έλειψαν. Η φωτιά στο pit stop του Jos Verstappen στο Hockenheim το 1994, όπως και αρκετά μικρότερα συμβάντα τα επόμενα χρόνια, κράτησαν το ζήτημα της ασφάλειας διαρκώς ανοιχτό και δύσκολο να αγνοηθεί.
Από το 2010, οι ομάδες είναι υποχρεωμένες να ολοκληρώνουν ολόκληρο τον αγώνα με το καύσιμο που μεταφέρουν από την εκκίνηση. Η αλλαγή αυτή συνοδεύτηκε από αισθητή αύξηση των προσπερασμάτων και περισσότερες μάχες στην πίστα, στοιχείο που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως βασικό επιχείρημα από όσους αντιτίθενται στην επιστροφή του ανεφοδιασμού.
Προς το παρόν, οριστική απόφαση δεν υπάρχει. Το αν οι ανεφοδιασμοί θα επιστρέψουν στους αγώνες θα κριθεί από τα συμπεράσματα της μελέτης και από το τελικό πακέτο κανονισμών που θα συνοδεύσει τη νέα γενιά V8 κινητήρων.
Ο Νίκος Ι. Μαρινόπουλος εμφανίζεται ως ο δημιουργός και συντονιστής του «καρότου» με τις περισσότερες τεχνολογικές βιταμίνες σε όλον τον κόσμο.
