Η επιλογή ρυθμίσεων χαμηλότερης κάθετης δύναμης αποδείχθηκε περιοριστική για την SF-26 στη Βραζιλία, ενώ η βροχή και οι δυσκολίες στη διαχείριση των ελαστικών επιδείνωσαν την εικόνα της.
Η Scuderia Ferrari ολοκλήρωσε το Grand Prix στο Σάο Πάολο παρουσιάζοντας αισθητή υποχώρηση σε σχέση με την εμφάνισή της μία εβδομάδα νωρίτερα στο Μεξικό. Τα χαρακτηριστικά του Ιντερλάγκος έφεραν στην επιφάνεια τις αδυναμίες της SF-26, υποχρεώνοντας τους μηχανικούς να αναζητήσουν συμβιβασμό ανάμεσα στην ταχύτητα στις ευθείες και την αποτελεσματικότητα στις στροφές.
Όπως προκύπτει από την τεχνική ανάλυση του Πάολο Φιλιζέτι, η προσπάθεια μείωσης της αεροδυναμικής αντίστασης οδήγησε τη Scuderia σε σχετικά χαμηλά επίπεδα κάθετης δύναμης. Η απόφαση συνδεόταν με την υστέρηση της μονάδας ισχύος, αλλά το τίμημα στο απαιτητικό μεσαίο τμήμα της πίστας ήταν σημαντικό.
Ο συμβιβασμός που κόστισε στις στροφές
Το μεσαίο τμήμα του Ιντερλάγκος περιλαμβάνει διαδοχικές στροφές, ενώ στο γρήγορο τελευταίο κομμάτι καθοριστικό ρόλο έχουν η επιτάχυνση και η τελική ταχύτητα. Η Ferrari, επιδιώκοντας να κερδίσει στις ευθείες, στερήθηκε μέρος της αεροδυναμικής υποστήριξης που απαιτούσαν οι αλλαγές κατεύθυνσης. Ο Φιλιζέτι περιγράφει την SF-26 ως ένα μονοθέσιο με υποστροφή και απότομη συμπεριφορά στο πίσω μέρος, έναν συνδυασμό που δυσκόλεψε τους οδηγούς και περιόρισε τα περιθώρια αξιοποίησης των χαρακτηριστικών του πλαισίου.
Η αντίθεση με το Μεξικό ήταν ουσιαστική. Εκεί, η αραιότερη ατμόσφαιρα μείωνε την επίδραση της αεροδυναμικής αντίστασης, ενώ το μεγάλο υψόμετρο διαμόρφωνε διαφορετικές συνθήκες για τη λειτουργία της μονάδας ισχύος. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, η τουρμπίνα μικρότερης διαμέτρου της Ferrari βοήθησε να περιοριστεί η υστέρηση απόκρισης του turbo σε αυτό το περιβάλλον.
Στη Βραζιλία, ωστόσο, τα πλεονεκτήματα που είχαν φανεί στο Μεξικό δεν ήταν αρκετά. Όπως επισημαίνει ο αναλυτής, μια ισχυρότερη μονάδα ισχύος θα έδινε μεγαλύτερα περιθώρια στις αεροδυναμικές επιλογές, επιτρέποντας περισσότερη κάθετη δύναμη για τις απαιτήσεις του μεσαίου τμήματος.
Το κόστος της επιλογής στις πιέσεις των ελαστικών
Η βροχή έκανε ακόμη πιο δύσκολη την κατάσταση, καθώς επέβαλε τη χρήση ενδιάμεσων ελαστικών. Την ίδια στιγμή, οι χαμηλές θερμοκρασίες στένεψαν το εύρος αποτελεσματικής λειτουργίας τους. Στην ανάλυση σημειώνεται ότι η Ferrari επέλεξε υψηλότερες πιέσεις στο πρώτο σετ ελαστικών του αγώνα, με στόχο να φτάσουν γρηγορότερα στην κατάλληλη θερμοκρασία. Στη συνέχεια, όμως, η επιλογή αυτή επιβάρυνε τη συμπεριφορά τους.
Οι αυξημένες πιέσεις μείωσαν την επιφάνεια επαφής με την άσφαλτο. Η ολίσθηση ανέβαζε τη θερμοκρασία του πέλματος και επιτάχυνε τη φθορά, σε μια πίστα όπου η πρόσφυση ήταν ήδη περιορισμένη. Τα μονοθέσια γλιστρούσαν πλευρικά, ενώ οι πίσω τροχοί δυσκολεύονταν να περάσουν αποτελεσματικά την ισχύ στο οδόστρωμα.
Οι μικρότερες γωνίες των πτερύγων και η μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος, συγκριτικά με τις ρυθμίσεις στεγνής πίστας, πρόσθεσαν επιπλέον δυσκολίες στη διαχείριση των ελαστικών. Ακόμη και η προοδευτική μείωση του βάρους από την κατανάλωση καυσίμου δεν επαρκούσε για να αντισταθμίσει τη φθορά τους.
Παρακολουθήστε την εκπομπή Pole Position by Allwyn του Gazzetta, στην οποία οι Κώστας Παστρίμας, Στάθης Κοκκορόγιαννης και Δήμητρα Ηρειώτη αναλύουν το GP Βραζιλίας.
