FORMULA 1
AP Photo/Eric Gay
Ο Σαρλ Λεκλέρ με τη Ferrari SF-26 σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο και στη δεύτερη περίοδο ελεύθερων δοκιμών του GP των ΗΠΑ, επαναλαμβάνοντας την επίδοση της πρώτης περιόδου νωρίτερα απόψε και επικρατώντας στην προσομοίωση κατατακτήριων με τη μαλακή γόμα. Ο Μονεγάσκος βρέθηκε αυτή τη φορά 2 δέκατα μπροστά από τον Μαξ Φερστάπεν, προτού ανάμεσά τους περάσει ο Κίμι Αντονέλι, ο οποίος βρήκε λύσεις στη ρύθμιση της Mercedes W17.
Η Ferrari αποφεύγει τις μεγάλες προσδοκίες για την εκτενέστατη αναβάθμιση της SF-26, υποστηρίζοντας ότι της «προσφέρει λιγότερο από ένα δέκατο». Παράλληλα, οι χρόνοι των δοκιμών δεν προσφέρονται για ιδιαίτερα ασφαλή συμπεράσματα. Με αυτές τις επιφυλάξεις, πάντως, η Scuderia πραγματοποίησε ένα αρκετά καλό ξεκίνημα στο GP των ΗΠΑ, το 18ο φετινό αγωνιστικό τριήμερο του πρωταθλήματος της Formula 1.
Ο Λεκλέρ κυριάρχησε στη διάρκεια της ημέρας, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση και στις δύο αρχικές περιόδους ελεύθερων δοκιμών στο Circuit of the Americas, στο ηλιόλουστο και ζεστό Όστιν του Τέξας. Στην προσομοίωση των κατατακτήριων με τη μέση γόμα, η διαφορά του από τον —εν αναμονή πρωταθλητή— Κίμι Αντονέλι της Mercedes περιορίστηκε στα 42 χιλιοστά. Ο Μαξ Φερστάπεν ακολούθησε στην 3η θέση, σχεδόν δύο δέκατα πίσω, με την αναγεννημένη Red Bull RB22.
Λίγο πριν συμπληρωθεί το πρώτο μισό της απογευματινής δεύτερης περιόδου ελεύθερων δοκιμών, ο Μονεγάσκος κατέβασε τον χρόνο στο Όστιν στο 1:35.291. Η επίδοση του οδηγού της Ferrari ήταν καλύτερη από τον αρχικό χρόνο αναφοράς του Φερστάπεν, ενώ ο Αντονέλι πέρασε στη δεύτερη θέση.
Όπως είχε συμβεί και νωρίτερα στο FP1, οι ανωμαλίες στην άσφαλτο του COTA δυσκόλεψαν το έργο των ομάδων. Ο συνδυασμός αργών στροφών και στροφών υψηλής αεροδυναμικής πίεσης περιέπλεκε την αναζήτηση του κατάλληλου συμβιβασμού στις ρυθμίσεις για την πίστα των 5,5 χιλιομέτρων.
Την ώρα που ο Τζορτζ Ράσελ βελτίωνε με τη μεσαία γόμα τον αρχικό χρόνο αναφοράς του Φερστάπεν, ο Όσκαρ Πιάστρι έβγαινε εκτός γραμμής με τη McLaren. Αντίστοιχα, ο Ιζάκ Χάτζαρ αντιμετώπιζε ευρύτερες δυσκολίες πρόσφυσης με τη Red Bull.
Λίγο πριν από τα μισά της περιόδου, όλες οι ομάδες πέρασαν ταυτόχρονα σε φρέσκα σετ μαλακής γόμας. Οι προσομοιώσεις κατατακτήριων έφεραν ακόμη πιο έντονα στην επιφάνεια τις απαιτήσεις της πίστας του Τέξας: η συνεχής αλληλουχία στροφών στον πρώτο τομέα επιβάρυνε σημαντικά τα μαλακά ελαστικά.
Ο Ράσελ έχασε θεαματικά τον έλεγχο της Mercedes στα πολύ γρήγορα εσάκια του πρώτου τμήματος της πίστας, καταφέρνοντας πάντως να τον ανακτήσει. Ούτε οι McLaren είχαν την απαιτούμενη πρόσφυση. Ο Λάντο Νόρις δυσκολευόταν να συγκρατήσει το μονοθέσιό του, που αναπηδούσε έντονα, και τελικά βγήκε εκτός πίστας.
Σε εκείνο το σημείο, ο Φερστάπεν εκμεταλλεύτηκε αποτελεσματικά τη μαλακή γόμα και πέρασε πρώτος με 1:35.480. Η παραμονή του στην κορυφή, ωστόσο, ήταν σύντομη. Ο Λεκλέρ απάντησε στην πρώτη του γρήγορη προσπάθεια με τα μαλακά ελαστικά, γράφοντας 1:35.291. Η καλύτερη επίδοσή του στον τρίτο τομέα τού έδωσε διαφορά δύο δεκάτων από τον οδηγό της Red Bull.
Στη συνέχεια, ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Αντονέλι μπήκε ανάμεσα στους δύο, παίρνοντας τη δεύτερη θέση με απόσταση μόλις 0,042 δευτερολέπτων από τον χρόνο αναφοράς του Λεκλέρ. Η πρώτη τριάδα διατηρούσε σημαντικό προβάδισμα έναντι του υπόλοιπου grid.
Ο Χάμιλτον περιορίστηκε στην τέταρτη θέση, έξι δέκατα πίσω. Ήταν ένας από τους αρκετούς οδηγούς των πρώτων θέσεων που δεν μπόρεσαν να συνθέσουν έναν ιδανικό γύρο, πριν περάσουν στις προσομοιώσεις μεγάλων stints. Ο Ράσελ ανέκαμψε και ολοκλήρωσε πέμπτος, ενώ ο Λίαμ Λόσον ακολούθησε έκτος, προσφέροντας ενθαρρυντικές ενδείξεις για τη Racing Bulls.
Για τη McLaren, αντίθετα, η δύστροπη συμπεριφορά των μονοθεσίων παρέμεινε εμπόδιο. Οι Νόρις και Πιάστρι έμειναν στην έβδομη και την όγδοη θέση αντίστοιχα, με απόσταση ενός δευτερολέπτου από τον Λεκλέρ.
