Ο Πασκάλ Βερλάιν κατέκτησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα της Formula E, περνώντας στην ιστορία ως μόλις ο δεύτερος οδηγός που κατακτά δύο τίτλους στη διοργάνωση. Η επιτυχία, ωστόσο, έρχεται έπειτα από μια διαδρομή που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά στη Formula 1.
Ο Γερμανός θεωρούνταν ένα από τα σημαντικότερα ταλέντα της Mercedes. Εντάχθηκε στο πρόγραμμα νέων οδηγών της γερμανικής ομάδας έναν χρόνο πριν από τον Εστεμπάν Οκόν και, πριν συμπληρώσει τα 21 του χρόνια, είχε ήδη κατακτήσει το πρωτάθλημα του DTM, ως ο νεότερος οδηγός στην ιστορία που το πέτυχε. Το 2015 δοκίμασε το μονοθέσιο της Force India, ενώ την επόμενη χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στη Formula 1 με τη Manor.
Παρότι οδηγούσε ένα από τα πιο αδύναμα μονοθέσια του grid, ο Βερλάιν κατάφερε να ξεχωρίσει. Ορισμένοι από τους γύρους του στις κατατακτήριες, με στόχο την είσοδο στο Q1, ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακοί και επιβεβαίωναν την ταχύτητά του.
Η μεγάλη ευκαιρία, όμως, παρουσιάστηκε το 2017. Η Force India μπορούσε να επιλέξει ανάμεσα στους δύο οδηγούς της Mercedes, τον Βερλάιν και τον Οκόν, για να αντικαταστήσει τον Νίκο Χούλκενμπεργκ, ο οποίος είχε αποχωρήσει για τη Renault. Θεωρητικά, ο Βερλάιν βρισκόταν ψηλότερα στην ιεραρχία, καθώς είχε ενταχθεί νωρίτερα στο πρόγραμμα της Mercedes και διέθετε ήδη περισσότερη εμπειρία στη Formula 1. Η Force India, παρ’ όλα αυτά, επέλεξε τον Οκόν.
Οι άνθρωποι της ομάδας εκτίμησαν ότι ο Γάλλος ταίριαζε καλύτερα στο περιβάλλον της και είχε αναπτύξει ισχυρότερη σχέση με τα στελέχη της. Η επιλογή αυτή αποδείχθηκε καθοριστική για την πορεία του Βερλάιν.
Η Mercedes τον τοποθέτησε στη Sauber, όπου πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις, όμως οι ισορροπίες στην ομάδα άρχισαν να μεταβάλλονται. Ο Φρεντ Βασέρ είχε ξεκινήσει να «χτίζει» στενότερη συνεργασία με τη Ferrari, ενώ η παρουσία του Μάρκους Έρικσον και των ισχυρών Σουηδών υποστηρικτών του έκανε ακόμη δυσκολότερη την παραμονή του Βερλάιν.
Το ζήτημα δεν ήταν ότι του έλειπε η απαιτούμενη ταχύτητα. Το αντίθετο, η ικανότητά του ήταν εμφανής. Απλώς, δεν θεωρήθηκε ποτέ τόσο απαραίτητος ώστε η Mercedes να του εξασφαλίσει έναν ξεκάθαρο δρόμο προς το εργοστασιακό της cockpit.
Σε διαφορετικές συνθήκες, ο Βερλάιν θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει την πορεία του Οκόν, να είχε φτάσει σε νίκη στη Formula 1 και να παρέμενε μέχρι σήμερα στο grid, διεκδικώντας τη θέση του. Η καριέρα του, όμως, πήρε τελικά άλλη κατεύθυνση.
Εκεί βρίσκεται ίσως και η μεγαλύτερη αξία της διαδρομής του. Ο Βερλάιν κατάφερε να ανακαλύψει ξανά τον ευρύτερο κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού εκτός Formula 1 και να μετατρέψει μια καριέρα που έμοιαζε να έχει χάσει τη δυναμική της σε ιστορία επιτυχίας. Η δεύτερη κατάκτηση του τίτλου στη Formula E δείχνει ότι, ακόμη κι όταν ένας οδηγός βρεθεί εκτός της διαδρομής που θεωρείται «η κορυφή», μπορεί να χαράξει τη δική του.
