Θα μπορέσουν οι Κινέζοι να κατασκευάσουν το τανκ του μέλλοντος; ΝΕΑ
22 Σεπτεμβρίου, 2026 22:30 -
Ένα τανκ με κίνηση από πυρηνικό αντιδραστήρα και ηλεκτρομαγνητικό κανόνι που εκτοξεύει βλήματα με ταχύτητα 12.600 χλμ/ώρα οραματίζονται οι Κινέζοι. Θα μπορέσουν, όμως, να μετατρέψουν αυτή την ιδέα σε ένα λειτουργικό όχημα;
Η Κίνα έχει σημειώσει μεγάλα άλματα εξέλιξης τα τελευταία χρόνια. Πλέον, επιστήμονες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της άμυνας εργάζονται για την ανάπτυξη του τανκ του μέλλοντος και των τεχνολογιών που θα το εξοπλίζουν. Απώτερος στόχος τους είναι ένα ερπυστριοφόρο που θα κινείται με πυρηνικό αντιδραστήρα.
-
Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται όχι το σύστημα πρόωσης, αλλά το κανόνι του οχήματος. Αυτό θα αξιοποιεί την ηλεκτρομαγνητική δύναμη για την εκτόξευση βλημάτων, χωρίς πυρίτιδα ή άλλες χημικές ουσίες. Οι ερευνητές επιδιώκουν τα βλήματα να αναπτύσσουν ταχύτητα 3,5 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, δηλαδή 12.600 χλμ/ώρα. Θεωρητικά, μια τέτοια επίδοση θα επέτρεπε στο κανόνι να πλήττει στόχους σε απόσταση 450 χιλιομέτρων.
Για να καταστεί αυτό εφικτό, το σύστημα θα πρέπει να λειτουργεί στα 50 megajoules, ποσότητα ενέργειας που αντιστοιχεί περίπου σε 12 τόνους TNT. Ένα τέτοιο τανκ, βέβαια, δεν θα προορίζεται για μάχη. Με δεδομένη την ιδιαίτερα μεγάλη εμβέλειά του, ο πιθανότερος ρόλος του θα είναι η προσβολή στόχων σε μεγάλες αποστάσεις.
Για την παραγωγή της αναγκαίας ηλεκτρικής ενέργειας, οι ερευνητές εξετάζουν τη χρήση πυρηνικού αντιδραστήρα με θερμική απόδοση 10 megawatts. Η ψύξη του θα γίνεται με ένα υγρό μείγμα μολύβδου και βισμουθίου. Το μείγμα αυτό θα επιτρέπει στον αντιδραστήρα να λειτουργεί σε υψηλές θερμοκρασίες, χωρίς να χρειάζεται υψηλή πίεση στο κύκλωμα ψύξης, όπως συμβαίνει στους αντιδραστήρες που ψύχονται με νερό.
Η εγκατάσταση του πυρηνικού αντιδραστήρα και των περιφερειακών του απαιτεί χώρο δύο κυβικών μέτρων, με προστατευτικό περίβλημα βάρους τριών τόνων. Το πυρηνικό καύσιμο, παράλληλα, θα πρέπει να παραμένει στο εσωτερικό του οχήματος για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Προς το παρόν, δεν υπάρχει αντιδραστήρας με κατάλληλες διαστάσεις για τοποθέτηση σε χερσαίο όχημα. Παρότι έχουν πραγματοποιηθεί προσομοιώσεις σε υπολογιστή, προτού χρησιμοποιηθεί για την κίνηση ενός τανκ, θα πρέπει να δοκιμαστούν τα επιμέρους στοιχεία του συστήματος, αρχικά το καθένα ξεχωριστά και στη συνέχεια όλα μαζί.
Οι ερευνητές θα πρέπει επίσης να συνυπολογίσουν ότι το όχημα θα βρίσκεται σε κίνηση, επομένως οι διάφορες μεταβλητές θα διαφέρουν σημαντικά από εκείνες ενός σταθερού αντιδραστήρα. Στους υπολογισμούς τους θα πρέπει να συμπεριλάβουν το ενδεχόμενο το τανκ να υποστεί συγκρούσεις που φτάνουν τα 30 g. Επιπλέον, τόσο το όχημα όσο και το σύστημα κίνησής του θα πρέπει να αντέχουν σε δονήσεις, μεγάλες κλίσεις του εδάφους και βολές από εχθρικά πυρά. Ιδίως στην τελευταία περίπτωση, είναι απαραίτητο το ψυκτικό υγρό και το ραδιενεργό υλικό να παραμείνουν μέσα στο όχημα, χωρίς καμία διαρροή.
Πέρα από την ασφάλεια, υπάρχουν και άλλα λειτουργικά ζητήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Ο πυρηνικός αντιδραστήρας απελευθερώνει ενέργεια αδιάκοπα, ενώ το κανόνι χρειάζεται έναν εξαιρετικά ισχυρό ηλεκτρομαγνητικό παλμό για κλάσματα του δευτερολέπτου. Συνεπώς, η παραγόμενη τάση θα πρέπει πρώτα να αποθηκεύεται κάπου και έπειτα να τροφοδοτεί το κανόνι.
Στις πιθανές λύσεις που προτείνουν όσοι μελετούν το σουπερ-τανκ περιλαμβάνονται οι υπερπυκνωτές, η αποθήκευση ενέργειας σε συσσωρευτή τύπου σφονδύλου, οι μπαταρίες στερεού στοιχείου και τα συστήματα υπεραγώγιμης αποθήκευσης ενέργειας. Όλα, ωστόσο, θα χρειάζονται επαναφόρτιση ύστερα από κάθε βολή. Μέχρι στιγμής, δεν έχει ανακοινωθεί στο πλαίσιο της έρευνας πόσος χρόνος θα απαιτείται προτού το κανόνι μπορέσει να λειτουργήσει ξανά. Παράλληλα, θα πρέπει να συνυπολογιστούν ο βαθμός φθοράς των εξαρτημάτων και η υπερθέρμανσή τους, καθώς η τάση του ρεύματος σε κάθε βολή θα είναι αρκετά υψηλή.
Πριν κατασκευαστεί και εγκατασταθεί ο πυρηνικός αντιδραστήρας, θα χρησιμοποιηθούν δύο πετρελαιοκίνητες γεννήτριες ρεύματος για να δοκιμαστούν τόσο η λειτουργία του ηλεκτρομαγνητικού κανονιού όσο και ο τρόπος αποθήκευσης της ενέργειας που θα το τροφοδοτεί. Τα όρια λειτουργίας του κανονιού θα αυξάνονται σταδιακά. Σε κάποιο στάδιο της εξέλιξης του έργου, οι ντιζελομηχανές θα αντικατασταθούν από τον πυρηνικό αντιδραστήρα, ώστε η ενέργεια να φτάσει στα 50 megajoules.
Για την άμυνα του τανκ, η έρευνα προβλέπει ηλεκτρομαγνητική προστασία. Στο εξωτερικό κέλυφος του αμαξώματος θα τοποθετηθούν επαγωγικά στρώματα, στα οποία θα εφαρμόζεται συνεχής τάση. Εάν δεχθούν χτύπημα από σφαίρα, θα ενεργοποιείται ένας ηλεκτρομαγνητικός παλμός, ο οποίος θα απωθεί το αντικείμενο και θα περιορίζει τη φθορά. Το σύστημα θα λειτουργεί αρχικά στα 2 megajoules, ενώ στη συνέχεια η ενέργεια θα φτάσει στα 10 megajoules. Όπως συμβαίνει και με το κανόνι, μετά την ενεργοποίηση του αμυντικού συστήματος θα απαιτείται κάποιος χρόνος για την επαναφόρτισή του.
Αν και έχουν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν μελέτες για παρόμοια συστήματα άμυνας, δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί κάποιο από αυτά σε τανκ παραγωγής. Ο ισχυρός παλμός ενέχει τον κίνδυνο να πλήξει τα ηλεκτρονικά συστήματα του οχήματος, όπως τους αισθητήρες, τους εγκεφάλους, ακόμη και τις ασύρματες επικοινωνίες. Με το σύνολο αυτών των συστημάτων, το βάρος του τανκ θα αγγίζει τους 60 τόνους. Παράλληλα, θα πρέπει να βρεθεί χώρος για όλες αυτές τις τεχνολογίες, μαζί με το πλήρωμα, το σασί, τα μηχανικά μέρη και τα βλήματα.
Στα παραπάνω πρέπει να συνυπολογιστεί και η τεράστια ποσότητα θερμότητας που θα εκλύεται. Τα ψυγεία θα έχουν αναγκαστικά πολύ μεγάλες διαστάσεις, καταλαμβάνοντας περισσότερο χώρο και αυξάνοντας παράλληλα το θερμικό αποτύπωμα του οχήματος. Για τους λόγους αυτούς, πολλοί ειδικοί θεωρούν δύσκολη την κατασκευή ενός τέτοιου επανδρωμένου οχήματος.
Η απουσία ανθρώπων από το εσωτερικό θα έλυνε ορισμένα ζητήματα χωροταξίας και ασφάλειας, καθώς κανείς δεν θα βρισκόταν σε απόσταση λίγων εκατοστών από τον αντιδραστήρα. Ωστόσο, δεν θα υπήρχε κάποιος για να ανεφοδιάζει το τανκ με σφαίρες ή με ανταλλακτικά, εφόσον προέκυπτε ανάγκη. Συνεπώς, ούτε σε αυτή την περίπτωση θα επρόκειτο για ένα πραγματικά αυτόνομο όχημα μάχης.
Το σημαντικότερο ζήτημα, βέβαια, αφορά τις συνέπειες μιας βολής που θα έπληττε τον πυρηνικό αντιδραστήρα, προκαλώντας διαρροή πυρηνικού καυσίμου ή ψυκτικού υγρού. Η διαρροή του τελευταίου θα οδηγούσε σε υπερθέρμανση και, τελικά, σε τήξη του πυρήνα και απελευθέρωση ραδιενέργειας στο περιβάλλον.
Στη μελέτη συμμετείχαν ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Πεκίνου και του Ομίλου «Inner Mongolia First machinery Group», ενώ τη χρηματοδότησή της έχει αναλάβει το Εθνικό Κεντρικό Εργαστήριο Τεχνολογίας Σχεδιασμού και Ολοκληρωμένης Κατασκευής Ειδικών Οχημάτων. Μέχρι στιγμής, δεν έχει αναφερθεί η δημιουργία κάποιου πρωτοτύπου. Το τελευταίο από τα τρία στάδια ανάπτυξης θα ξεκινήσει το 2045.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
LEPAS L8 PHEV: Τεχνολογία που κάνει ευκολότερη την καθημερινότητα
Leapmotor B10: Η ηλεκτροκίνηση προσαρμόζεται στα μέτρα σου
Το Peugeot 208 αποκτά νέο κινητήρα 100 ίππων
Ακολουθήστε το carsnews.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
